29 Σεπτεμβρίου 2009

 

 

 


Στ. Τσιτσόπουλος: Πριν περάσω σε θέματα που αφορούν την εξωτερική πολιτική και την ευρωπαϊκή πολιτική, ήθελα να σας ρωτήσω αν πιστεύετε ότι η Σοσιαλδημοκρατία ευρωπαϊκά είναι σε θέση να διαχειριστεί αυτό το νέο κόσμο. Μιλήσατε προηγουμένως για ένα κράτος παρεμβατικό, για ένα κράτος που στέκεται παρά τω πολίτη, που παρεμβαίνει και ρυθμίζει. Η Σοσιαλδημοκρατία σε πανευρωπαϊκό επίπεδο πιστεύετε ότι μπορεί να εκφράσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα;

Ευ. Βενιζέλος: Κοιτάξτε, δυστυχώς η Σοσιαλδημοκρατία σε πανευρωπαϊκό επίπεδο είναι σε κρίση.

Στ. Τσιτσόπουλος: Το είδαμε χθες στις εκλογές στη Γερμανία, το είδαμε στη Γαλλία …

Ευ. Βενιζέλος: Το είδαμε στις εκλογές στη Γερμανία, όπου δεν τα πήγε καθόλου καλά το SPD και μάλλον πάμε για συνασπισμό πια κεντροδεξιό, δηλαδή με τους φιλελεύθερους. Μειώθηκε η δύναμη των Σοσιαλιστών στην Πορτογαλία, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ θα είναι μια ευχάριστη νότα για την Ευρωπαϊκή Σοσιαλιστική Αριστερά.

Οι πολλές κυβερνήσεις, σχεδόν 22 από τις 27 ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι κεντροδεξιάς – δεξιάς απόκλισης. Δεν διαχειρίζεται κυρίως η Σοσιαλδημοκρατία την κρίση, αλλά βλέπετε ότι εφαρμόζεται κατ’ ανάγκη η Σοσιαλδημοκρατική πολιτική, διότι αλλιώς δεν μπορούν να σταθούν ούτε οι δεξιές κυβερνήσεις.

Στ. Τσιτσόπουλος: Είχαμε μια μετατόπιση λέτε;

Ευ. Βενιζέλος: Είχαμε μια μετατόπιση προγραμματική, δηλαδή είχαμε μια μετατόπιση εκ των πραγμάτων και εξ αντικειμένου. Τώρα βεβαίως ξέρετε πολλές φορές όταν βρίσκεσαι σε μια κρίση, η διάκριση μεταξύ Αριστεράς – Δεξιάς μπορεί να δίνει τη θέση της περισσότερο στη διάκριση μεταξύ κυβέρνησης – αντιπολίτευσης, δηλαδή ποιος δοκιμάστηκε, ποιος απέτυχε και ποιος έρχεται να δώσει μια νέα λύση. Και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία.

Πάντως εγώ είμαι γενικά αισιόδοξος για την Ευρώπη παρά τη δυσμενή εικόνα του συσχετισμού, που είναι γερμένος προς τα δεξιά. Διότι όπως και να το κάνεις, όταν βλέπεις τον παγκόσμιο χάρτη ιδεολογικοπολιτικά η προοδευτικότερη ήπειρος, η αριστερότερη ήπειρος είναι η Ευρώπη.

Θέλει πολλή μεγάλη προσπάθεια από συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις για να αποκαθηλώσουν το κεκτημένο αυτό και βλέπεις ακόμη και χώρες που έχουν δεξιές κυβερνήσεις, η Γαλλία, η Ιταλία, να κινούνται με μια κεκτημένη ταχύτητα σοσιαλδημοκρατικής γραμμής. >>>