29 Οκτωβρίου 2007


Κύριε πρόεδρε, αγαπητέ Απόστολε,

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που μου αφιερώνετε λίγο από το χρόνο της δουλειάς και του διαλλείματος σας προκειμένου να πούμε δύο λόγια που έχουν πολιτικό ενδιαφέρον.
Πολιτικό ενδιαφέρον όχι για το ΠΑΣΟΚ εσωτερικά αλλά για τους εργαζόμενους και για την κοινωνία.

Η διαδικασία εκλογής προέδρου του ΠΑΣΟΚ δεν είναι μία εσωστρεφής και μίζερη διαδικασία. Μετά την ήττα, το ΠΑΣΟΚ πρέπει να ξεπεράσει την κρίση και μόνη λύση είναι να αντλήσει δύναμη από την κοινωνία.

Ανοιγόμαστε στους πολίτες, τους κοιτάζουμε ξανά στα μάτια και τους καλούμε να έλθουν στις 11 του Νοέμβρη να ψηφίσουν και να πάρουν την υπόθεση του ΠΑΣΟΚ και της χώρας στα χέρια τους. Στις 11 του Νοέμβρη δεν κρίνεται απλά και μόνον το ποιος θα είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Κρίνεται η κατεύθυνση της παράταξης και η κατεύθυνση της χώρας. Στην πραγματικότητα κρίνεται το αποτέλεσμα των επόμενων βουλευτικών εκλογών, γιατί ο κ. Καραμανλής έχει μία ασαφή πλειοψηφία, είναι αναγκασμένος να πάει ξανά σε εκλογές, πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα και πρέπει να πρέπει να κερδίσουμε τη φορά αυτή. Και πρέπει να κερδίσουμε στο δικό σας όνομα και στο όνομα όλων των εργαζομένων, όλων των ανέργων, όλων αυτών που θέλουν μία καλύτερη πολιτική από το κράτος. Πιο δίκαιη, αναπτυξιακή, με προοπτική. Και θέλω να σας δώσω ένα παράδειγμα.

Αναφέρθηκε προηγουμένως ο νόμος 34/29 για τις δημόσιες επιχειρήσεις. Ένας νόμος που καταργεί εργασιακά δικαιώματα, αναστατώνει τους χώρους δουλειάς και ουσιαστικά ανακόπτει την ανάπτυξη του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Το ΠΑΣΟΚ, όταν ψηφίστηκε αυτός ο νόμος στην περασμένη Βουλή, αντιστάθηκε. Είχα την ευκαιρία και την τιμή να εκπροσωπώ το ΠΑΣΟΚ σε εκείνες τις συζητήσεις και είπαμε με σαφήνεια ότι ο νόμος αυτός θα καταργηθεί μόλις το ΠΑΣΟΚ ξανάρθει στην κυβέρνηση. Όμως δυστυχώς χάσαμε τις εκλογές. Εάν τις είχαμε κερδίσει θα ήμασταν τώρα στην ευχάριστη θέση να εφαρμόσουμε την προγραμματική μας υπόσχεση και να έχουμε καταργήσει το νόμο 34/29.

Τώρα ο κ. Καραμανλής, ο κ. Αλογοσκούφης και ο κ Χατζιδάκις απειλούν τους εργαζόμενους, παλιούς και νέους, με την εφαρμογή αυτού του νόμου. Ουσιαστικά απειλούν το δημόσιο αγαθό της αστικής συγκοινωνίας στην Αθήνα αλλά και παντού, σε όλη τη χώρα.

Ο νόμος 34/29, το είπα και στο νέο διευθύνοντα σύμβουλο της ΕΘΕΛ, είναι κατάφορα αντισυνταγματικός. Παραβιάζει τη συλλογική αυτονομία, παραβιάζει τη συνταγματικά κατοχυρωμένες συλλογικές συμβάσεις, παραβιάζει το καθεστώς εργασίας που έχει διαμορφωθεί, όχι μόνο νομοθετικά αλλά και συμβατικά.

Ο νόμος 34/29 παραβιάζει διεθνείς συμβάσεις εργασίας. Ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα αποδειχθεί και δικαστικά ότι είναι ανεφάρμοστος και αντισυνταγματικός. Αλλά ως τότε θα έχει προκαλέσει μία τεράστια αναστάτωση, θα έχει ανοίξει ένα μεγάλο και σκληρό κοινωνικό μέτωπο. Λες και ο εγκληματίας γυρίζει στον τόπο του εγκλήματος και χρησιμοποιώ τους όρους εντός εισαγωγικών, πολιτικά, ως ένα σχήμα λόγου, εδώ στο χώρο των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας είδαμε να εξελίσσεται η μεγαλύτερη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα την περίοδο 1990-1993 με τις περιβόητες ΣΕΠ.

Και χαίρομαι, γιατί η πρώτη πράξη της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου το 1993 ήταν να αποκαταστήσει την κοινωνική δικαιοσύνη και τη νομιμότητα στο χώρο των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας. Και πράγματι ως κυβερνητικός εκπρόσωπος είχα τη χαρά να μετάσχω ενεργά στη διαμόρφωση της νομοθεσίας αυτής, σε συνεργασία με τον τότε υπουργό Μεταφορών το Γιάννη το Χαραλάμπους, που έδωσε πρώτος τη μάχη για την αποκατάσταση της νομιμότητας και της διαφάνειας στο χώρο των αστικών συγκοινωνιών. Έτσι και τώρα, υποχρέωσή μας μόλις ξανααναλάβουμε την κυβέρνηση, στο όνομα των ιδεών μας και στο όνομα του γενικού συμφέροντος του ελληνικού λαού, είναι να καταργήσουμε αυτούς τους νόμους, τους όχι απλά και μόνον αντεργατικούς, αλλά αντιαναπτυξιακούς και αντικοινωνικούς, που ψήφισε ο κ. Καραμανλής στην προηγούμενη Βουλή.

Ο νόμος 34/29 δεν μπορεί να εφαρμοστεί για όλους τους λόγους που ξέρετε και επιπλέον γιατί προσκρούει στο Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις εργασίας. Και αυτό πρέπει να είναι έμβλημά σας, μαζί με μία ολοκληρωμένη πρόταση για την ποιότητα των αστικών συγκοινωνιών στην Αθήνα. Έχει να γίνει σοβαρή επέμβαση στο χώρο αυτό από το 2004 στο πλαίσιο της ολυμπιακής προετοιμασίας. Το 2004 η Αθήνα, το ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα της πρωτεύουσας έδειξε ότι μπορεί να λειτουργήσει με υποδειγματικό τρόπο, όχι απλώς και μόνο σε ευρωπαϊκό, αλλά σε διεθνές επίπεδο. Η Ολυμπιακή Αθήνα προσέφερε μία ποιότητα ζωής και λειτουργιών. Γιατί αυτό χάθηκε μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων; Γιατί δε διατηρήθηκε; Η μόνη σοβαρή ανανέωση του στόλου της ΕΘΕΛ συνδέεται με την ολυμπιακή προετοιμασία. Και χαίρομαι γιατί είχα την τιμή να συντονίζω την Ολυμπιακή προετοιμασία ως υπουργός Πολιτισμού και Ολυμπιακών Αγώνων την περίοδο εκείνη. Και παρακολουθούσα από πολύ κοντά την υπόθεση της ΕΘΕΛ και των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας. Τα τριάμισι τελευταία χρόνια ούτε ανανέωση του στόλου ούτε ανανέωση του προσωπικού έχουμε, με αποτέλεσμα να έχουμε τεράστια κενά και αυτό να ξεσπά στα κεφάλια των πολιτών υποβαθμίζοντας την καθημερινή ζωή τους. Άρα τι χρειαζόμαστε;

Χρειαζόμαστε στην Αθήνα, στον Πειραιά, το Λεκανοπέδιο έναν ενιαίο δημόσιο φορέα αστικών συγκοινωνιών με κοινωνικό χαρακτήρα, με κοινωνική αποστολή που να υπηρετεί τον πολίτη και να τον κάνει να αγαπήσει τα μέσα μαζικής μεταφοράς για την βελτίωση της ποιότητας της ζωής του και για την προστασία του περιβάλλοντος. Εσείς πρέπει να είστε πρωτοπόροι -και είστε πρωτοπόροι- στην υπόθεση της βελτίωσης της ποιότητας ζωής στο Λεκανοπέδιο από κάθε άποψη. Όχι μόνο μέσα από την άψογη λειτουργία του δημοσίου συστήματος συγκοινωνιών αλλά και μέσα από μία νέα οικολογική συνείδηση διότι σ’ αυτά φαίνεται η οικολογική συνείδηση. Αν έχεις μέσα μαζικής μεταφοράς και τα χρησιμοποιείς διευκολύνεις πάρα πολύ τη ζωή σου και καθαρίζεις την ατμόσφαιρα μέσα στην οποία κινείσαι και αναπνέεις εσύ και τα παιδιά σου.

Άρα, δύο βασικές δεσμεύσεις, δύο βασικοί στόχοι: Η κατάργηση του 34/29, που ούτως ή άλλως είναι νόμος ανεφάρμοστος, περιττός, αντιαναπτυξιακός, δεν μπορείς να έχεις δύο κατηγορίες εργαζομένων, παλιούς και νέους και δεν μπορείς να έχεις νέους εργαζόμενους εκτός συλλογικών συμβάσεων και συλλογικής αυτονομίας. Και δεύτερον, ενιαίος δημόσιος φορέας αστικών συγκοινωνιών στην Αθήνα με κοινωνική αποστολή με κοινωνικό χαρακτήρα προς όφελος των πολιτών αλλά και προς όφελος του περιβάλλοντος, που είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται πράγματι καθαρό λόγο χωρίς συγχύσεις, χωρίς παλινωδίες, χωρίς αντιφάσεις. Χρειάζεται μία γερή σχέση με τα κοινωνικά κινήματα, με τους εργαζόμενους, με το εργατικό κίνημα. Όχι μία σχέση «εργαλειακή», τους χρησιμοποιούμε για κάποιους κομματικούς λόγους, αλλά μία σχέση σεβασμού, συμπόρευσης και συστράτευσης έτσι ώστε να μπορέσουμε όλοι μαζί να κάνουμε αυτό που ποθούμε, αυτό που επιθυμούμε, να κάνουμε την Ελλάδα καλύτερη, να φτιάξουμε την Ελλάδα που μας αξίζει, την Ελλάδα που αξίζει στους Έλληνες.

Να φωνάξουμε και πάλι ένα σύνθημα που το έχουμε ξεχάσει. Να φωνάξουμε και πάλι «Αλλαγή» απαντώντας στις δήθεν μεταρρυθμίσεις του κ. Καραμανλή και της κυβέρνησής του. Σας ευχαριστώ πολύ και σας καλώ να συστρατευτείτε στην προσπάθειά μας για το νέο ανανεωμένο ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ της νίκης και της ελπίδας για τη χώρα. Σας ευχαριστώ πολύ.

Tags: Πολιτικές Ομιλίες, 2007