27 Οκτωβρίου 2007


Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, η Αθανασία η φίλη μου που μου έδωσε τα λουλούδια, σας υποδέχεται μαζί με μένα εδώ στη φιλόξενη αίθουσα των ΤΕΙ των Σερρών για να στείλουμε μαζί ένα μήνυμα υπέρ του δημοσίου πανεπιστημίου, των δημοσίων τεχνολογικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Εδώ από τις Σέρρες, από την πατρίδα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στέλνουμε σήμερα όλοι εμείς το ενωμένο δυνατό και νικηφόρο ΠΑΣΟΚ ένα μήνυμα σε όλο τον ελληνικό λαό, πώς ξέρουμε να σεβόμαστε τους αντιπάλους, τιμούμε την μνήμη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αλλά θέλουμε εδώ ο νομός Σερρών, η γενέτειρά του να στέλνει στις εκλογές κάθε φορά μήνυμα νίκης της προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης.

Θέλουμε η προοδευτική ανατροπή των τελευταίων νομαρχιακών εκλογών να επιβεβαιώνεται διαρκώς και θέλουμε σίγουρα να επιβεβαιωθεί στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Θέλουμε οι Σέρρες να είναι κατά κυριολεξία ένας πράσινος νομός, να υιοθετήσει την πράσινη ανάπτυξη. Πράσινη, γιατί θα είναι οικολογική, αλλά και πράσινη γιατί θα είναι προοδευτική, σοσιαλιστική, θα έχει τα χρώματα της φύσης, αλλά και τα χρώματα του ΠΑΣΟΚ.

Και χρειάζεται ένα τέτοιο μοντέλο ανάπτυξης η χώρα μας, χρειάζεται ο εγκαταλελειμμένος νομός των Σερρών μια νέα αναπτυξιακή ελπίδα που δεν μπόρεσε να τη δώσει ο κ. Καραμανλής τα τελευταία τριάμισι χρόνια.

Φίλες και φίλοι, εδώ από τις Σέρρες, από μία περιοχή εμβληματική, συμβολική, το ΠΑΣΟΚ επιβεβαιώνει σήμερα την ενότητά του και την αισιοδοξία του. Ακούω συχνά φίλους, συντρόφους, να εκφράζουν αγωνία για την 12η Νοεμβρίου. Δεν έχει καμία βάση η αγωνία αυτή, εσείς, ο λαός του ΠΑΣΟΚ είστε οι εγγυητές της ενότητας. Εμείς, οι τρεις υποψήφιοι για την Προεδρία του κινήματος που δίνουμε έναν κοινό αγώνα στο όνομα των πεποιθήσεων και των αξιών μας, είμαστε οι εγγυητές της ενότητας και της νίκης του ΠΑΣΟΚ.

Δεν χρειάζονται ούτε περιφερόμενοι κινδυνολόγοι, ούτε αυτόκλητοι προστάτες της ενότητας. Την ενότητα την βρίσκουμε μέσα από την κοινή δράση, μέσα από την κοινή πίστη, μέσα από τον κοινό αγώνα μας. Την βρίσκουμε μέσα στην ψυχή μας, την βρίσκουμε γιατί μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για την παράταξη και την ίδια αγάπη για την πατρίδα. Γιατί χάριν της πατρίδας υπάρχει και λειτουργεί το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, όπως το ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, πατριωτικό, λαϊκό, προοδευτικό, ριζοσπαστικό.

Πρότεινα μάλιστα σήμερα στη συνέντευξη τύπου που έδωσα στα γραφεία της Νομαρχιακής μας Επιτροπής, να οργανωθεί το συντομότερο μια κοινή συνέντευξη τύπου στη Χαριλάου Τρικούπη, να εμφανιστούμε οι τρεις υποψήφιοι, ώστε να διατρανώσουμε την ενότητα και να καλέσουμε την ελληνική κοινωνία να έρθει στη διαδικασία της 11ης Νοεμβρίου, να μετάσχει μαζικά, να αγκαλιάσει το ΠΑΣΟΚ, να μας δώσει την πνοή της, την ψυχή της, την έμπνευσή της, την εμπιστοσύνη της. Εσείς είστε το ΠΑΣΟΚ, εσείς θα δώσετε την προοπτική της νίκης στις 11 του Νοέμβρη. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουν οι Σέρρες σήμερα σε όλη τη χώρα.

Βρισκόμαστε φίλες και φίλοι στην τελική ευθεία για την έξοδο από την κρίση. Γιατί η κρίση δεν είναι η δημοκρατική διαδικασία, η έκφραση των πολιτών, η επιλογή του νέου προέδρου του κινήματος και της νέας συλλογικής ηγεσίας. Κρίση ήταν η ήττα στις εκλογές. Μια ήττα βαριά, μια ήττα απροσδόκητη, μια ήττα τη στιγμή που και έπρεπε και μπορούσαμε να κερδίσουμε, έχοντας απέναντί μας την χειρότερη πραγματικά κυβέρνηση της μεταπολίτευσης.

Μια κυβέρνηση που άνοιξε με τον πιο σκληρό τρόπο όλα τα αντιλαϊκά μέτωπα, μια κυβέρνηση που δεν είχε άξονα στην εξωτερική πολιτική, μια κυβέρνηση που τροφοδότησε αλλεπάλληλα σκάνδαλα, μια κυβέρνηση που διέλυσε το κράτος, μια κυβέρνηση που δεν μπόρεσε να προβλέψει και να διαχειριστεί την μεγάλη κρίση των πυρκαγιών, μια κυβέρνηση που έπαιξε και παίζει με τους θεσμούς.

Και είναι πραγματικά κρίμα γιατί ο κ. Καραμανλής κατάφερε στις 16 του Σεπτέμβρη να αποσπάσει μια οριακή αυτοδυναμία, να διαμορφώσει μια επίπλαστη και τεχνητή πλειοψηφία. Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού είναι προοδευτική, ανήκει στον δικό μας χώρο, εμάς θέλει, εμάς αποζητά.

Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε έτοιμοι για επιτάχυνση των εξελίξεων. Ο κ. Καραμανλής κρέμεται από δύο λεπτές κλωστές. Η πλειοψηφία του των δύο μόλις βουλευτών είναι ανεπαρκής, κλυδωνίζεται. Αυτή τη στιγμή ο κ. Καραμανλής, παρά τη νίκη του, είναι όμηρος της δυσαρέσκειας των βουλευτών του. Και ο καθένας από αυτούς μπορεί να προβάλλει τις αξιώσεις του και να παρεμποδίζει το νομοθετικό έργο και τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης.

Ας αναρωτηθούμε ποια μεγάλη πρωτοβουλία μπόρεσε να αναλάβει ο κ. Καραμανλής τις τελευταίες 40 μέρες μετά τις εκλογές; Ποιο κρίσιμο νομοσχέδιο τόλμησε να καταθέσει στη Βουλή.

Τον ρωτώ από εδώ, από τον τόπο καταγωγής της οικογένειάς του: Κύριε Καραμανλή έχετε τη δυνατότητα να καταθέσετε οποιοδήποτε κρίσιμο νομοσχέδιο ή φοβάστε ότι θα κλυδωνιστεί η Κυβέρνησή σας, φοβάστε πολιτική κρίση την οποία δε θα μπορέσετε να διαχειριστείτε.

Γι’ αυτό ο κ. Καραμανλής επαναλαμβάνει τον ωμό προεκλογικό εκβιασμό του: ή ισχυρή κυβέρνηση και αυτοδυναμία ή επανάληψη των εκλογών. Μόνο που διανθίζει τώρα το επιχείρημά του προτείνοντας αλλαγή του εκλογικού νόμου. Μια αλλαγή που δε θέλησε ή δεν τόλμησε να κάνει τα προηγούμενα 3,5 χρόνια, άνοιξε όμως το θέμα ήδη με την έναρξη της νέας βουλευτικής περιόδου.

Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι στένεψε μόνος του τον πολιτικό και εκλογικό του ορίζοντα. Άνοιξε τη συζήτηση για τις εκλογές πριν πάρει ψήφο εμπιστοσύνης. Κατέστησε μόνος του πολιτικά και κοινοβουλευτικά θνησιγενή την κυβέρνησή του. Δημιούργησε ένα κλίμα ρευστότητας που βλάπτει την οικονομία, βλάπτει την κοινωνία, βλάπτει τους θεσμούς.

Όταν εμείς ως ΠΑΣΟΚ έχουμε απέναντί μας μια τέτοια κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που παίζει με τους θεσμούς, μια κυβέρνηση κατώτερη των περιστάσεων τι πρέπει να πούμε; Σας ρωτώ πώς πρέπει να αντιμετωπίσει ένα κόμμα προοδευτικό μια αξιωματική αντιπολίτευση με την παράδοση και το μέγεθος του ΠΑΣΟΚ την πρόκληση που απευθύνει ο κ. Καραμανλής;

Θα σκύψουμε το κεφάλι; Θα φανούμε ηττοπαθείς; Θα δείξουμε ότι θέλουμε να αποφύγουμε τις εκλογές; Μα εμείς εδώ και δύο χρόνια θέταμε θέμα εκλογών επειδή πιστεύαμε και ορθά ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας βλάπτει τον τόπο, βλάπτει την οικονομία, επιβάλλει μια αντίστροφη αναδιανομή του εθνικού πλούτου υπέρ των ισχυρότερων και εις βάρος των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων.

Θεωρούσαμε ότι χάνουμε ευκαιρίες στην εξωτερική πολιτική. Θεωρούσαμε ότι χάνουμε βαθμούς στη διεθνή κατάταξη. Ότι χάνουμε το τρένο της ανάπτυξης. Θεωρούσαμε ότι διαλύεται το κράτος και γίνεται ξανά κομματικό. Ότι καταστρέφονται όσα πετύχαμε με πολύ κόπο τα χρόνια των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.

Είχαμε άδικο που ζητούσαμε εκλογές; Προφανώς όχι. Μόνο που έπρεπε να κερδίσουμε τις εκλογές αυτές. Τώρα μας δίνεται ξανά η ευκαιρία να αποκαταστήσουμε τον πραγματικό συσχετισμό δυνάμεων. Τώρα που ο κ. Καραμανλής παίζει με τους θεσμούς. Τώρα που ο κ. Καραμανλής προκαλεί. Τώρα που επαναλαμβάνει το προεκλογικό σκηνικό και μας πετάει το γάντι, ποια είναι η στάση του ΠΑΣΟΚ; Να κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε; Να πούμε ότι εμείς έχουμε μπροστά μας μια εσωτερική διαδικασία και δε μας αφορά τι γίνεται στο πολιτικό προσκήνιο, τι γίνεται στην οικονομία, τι γίνεται με τις αγωνίες και την καθημερινή ζωή των πονεμένων ανθρώπων; Των ανθρώπων που θέλουν καλύτερη πολιτική στην υγεία, που θέλουν δημόσια παιδεία, που θέλουν καλύτερα νοσοκομεία, που θέλουν καλύτερες και πιο ανθρώπινες συντάξεις;

Τι θα πούμε στους ανθρώπους αυτούς; Θα πούμε ότι είμαστε μαζί τους. Θα πούμε ότι σκεφτόμαστε τον άνεργο. Ότι σκεφτόμαστε το χαμηλοσυνταξιούχο. Ότι είμαστε στο πλευρό του αγρότη και ιδίως του νέου αγρότη, που θέλει κρατική στήριξη. Ότι είμαστε στο πλευρό του μικρομεσαίου επιχειρηματία που βλέπει κλειστή την πόρτα της τράπεζας, αλλά ανοιχτή την πόρτα της εφορίας. Θα πούμε ότι είμαστε στο πλευρό του νέου επιστήμονα, του ερευνητή, του φοιτητή. Στο πλευρό της άνεργης γυναίκας που έχει ανήλικα παιδιά και ψάχνει να βρει μια λύση.

Αλλά για να είμαστε στο πλευρό όλων αυτών των ανθρώπων πρέπει να σηκώσουμε το γάντι. Πρέπει να πούμε στον κ. Καραμανλή ότι αν συνεχίσεις να εκβιάζεις και αν θες να πας τη χώρα σε εκλογές κάντο, μόνο που τώρα το ΠΑΣΟΚ θα νικήσει. Θα νικήσουμε. Θα νικήσουμε γιατί το θέλετε. Θα νικήσουμε στο όνομά σας. Θα νικήσουμε με υψωμένες τις σημαίες της ιδεολογίας μας. Θα νικήσουμε γιατί πιστεύουμε στην αξία των σοσιαλιστικών μας ιδεών και ονείρων. Θα νικήσουμε γιατί όλοι θέλουμε ένα κράτος δικαίου, ένα κοινωνικό κράτος που να αποκαθιστά τις αδικίες της κοινωνίας και τις ανισότητες της αγοράς. Γιατί όλοι σας καταλαβαίνετε ότι η κοινωνία δεν είναι κοινωνία δικαίου ποτέ. Είναι μια κοινωνία που ευνοεί τον ισχυρότερο. Η αγορά από μόνη της σε οδηγεί στο περιθώριο, αν δεν έχεις μια βοήθεια κρατική.

Μόνο που για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται προοδευτική πλειοψηφία, χρειάζεται να κερδίσεις τις εκλογές. Γιατί αν δεν κερδίσεις τις εκλογές, αφήνεις απροστάτευτους τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη από μια προοδευτική πολιτική. Δεν μπορείς να εφαρμόσεις πολιτικές αναδιανομής. Δεν μπορείς να προσφέρεις πλήρη απασχόληση. Δεν μπορείς να προσφέρεις ένα άλλο μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης. Δεν μπορείς να προσφέρεις τα δημόσια αγαθά, τα δημόσια αγαθά της παιδείας, της υγείας, της κοινωνικής ασφάλισης, της πρόνοιας.

Στο όνομα αυτών των ιδεών, στο όνομα αυτών των προγραμματικών προτάσεων χρειαζόμαστε τη στήριξη του λαού, χρειαζόμαστε την πλειοψηφία των πολιτών, χρειαζόμαστε τη νίκη στις εκλογές. Αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ που πιστεύει στην ιδεολογία του, κερδίζει τη δεξιά και εφαρμόζει μια προοδευτική πολιτική.

Φίλες και φίλοι, δυστυχώς παρακολουθούμε τις τελευταίες 5 βδομάδες μια μεγάλη παρεξήγηση να απλώνεται στη δημόσια συζήτηση. Πιστεύουν πολλοί ότι είναι κακό να μιλάς για νίκη, για πλειοψηφία, για άσκηση της διακυβέρνησης. Σιγά – σιγά αρχίζει να ενοχοποιείται ο απλός λαός που θέλει μια άλλη πολιτική. Του λένε κάποιοι ότι πρέπει να αρκεστούμε στην αντιπολίτευση. Ότι σημασία δεν έχει να είσαι κυβέρνηση, αλλά σημασία έχει να ξεκαθαρίζεις την ιδεολογική σου ταυτότητα, μένοντας χρόνια πολλά στην αντιπολίτευση.

Γιατί; Σαν να φοβάται η προοδευτική παράταξη ότι η άσκηση της εξουσίας φθείρει και διαφθείρει και ότι η δεξιά έχει φυσικό δικαίωμα να κυβερνά, ενώ η προοδευτική παράταξη εμπλέκεται σε δύσκολα θέματα που δεν μπορεί να τα διεκπεραιώσει. Σαν να πιστεύουν κάποιοι ότι είναι μοιραίο και αναπόφευκτο η άσκηση της εξουσίας να σε οδηγεί σε συντηρητικές, αντιλαϊκές επιλογές και σε διαφθορά. Μα αν το πιστεύουμε αυτό, τότε δεν έχει νόημα να πιστεύει κανείς στην πολιτική. Δεν έχει νόημα να πιστεύει κανείς στη δημοκρατία. Αλίμονο αν παρασυρθούμε από την αντίληψη ότι η διακυβέρνηση είναι φυσικό δικαίωμα της δεξιάς και ότι η προοδευτική παράταξη πρέπει να κάθεται και να βλέπει. Αυτό είναι μια ιστορική παραίτηση και μια προδοσία στις παρακαταθήκες του Ανδρέα Παπανδρέου και στην ιστορική αποστολή του ΠΑΣΟΚ.

Χρειάζεται όμως, φίλες και φίλοι, πίστη σε κάποια πράγματα για να μπορέσεις να εκφράσεις την κοινωνία. Γιατί η κοινωνία είναι απαισιόδοξη, είναι απογοητευμένη. Βλέπει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση και πρέπει να διαμορφώσουμε αυτή την άλλη λύση. Αλλά για να τη διαμορφώσουμε πρέπει να πιστέψουμε εμείς οι ίδιοι ότι πράγματι υπάρχει λύση. Ότι οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές μπορούν, όταν ανεβαίνουν στις κυβερνήσεις των χωρών τους, να εφαρμόσουν άλλες πολιτικές. Και ότι δεν είναι υποχρεωμένοι να τρέχουν πίσω από μια νεοφιλελεύθερη, συντηρητική ή άλλοτε μονεταριστική πρακτική.
Ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι λόγω ΟΝΕ και λόγω ευρώ δεμένη σε έναν αυτόματο πιλότο που είναι συντηρητικός και που πολλαπλασιάζει τις αδικίες και τις ανισότητες.

Είμαστε Ευρωπαίοι, μπορούμε να διαμορφώνουμε εμείς την ευρωπαϊκή πολιτική, πρέπει να έχουμε στρατηγική για μια άλλη Ευρώπη. Η δική μας Ευρώπη δεν είναι συντηρητική. Η δική μας Ευρώπη δεν είναι νεοφιλελεύθερη. Η δική μας Ευρώπη δεν είναι άδικη. Η δική μας Ευρώπη δεν είναι η Ευρώπη που επιτρέπει σε κάποιους να γίνονται ολοένα πλουσιότεροι και κάποιους άλλους τους καταδικάζει στη μιζέρια, τη φτώχεια, την απαισιοδοξία, την περιθωριοποίηση. Η δική μας Ευρώπη είναι δημοκρατική, είναι προοδευτική, είναι κοινωνική, βασίζεται στο ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, στην αναδιανομή, στη δικαιοσύνη.

Πρέπει να πιστέψουμε ότι μπορούμε να εφαρμόσουμε μια άλλη πολιτική. Μια πολιτική που να δίνει απάντηση στον Έλληνα αγρότη. Που να του λέει ότι δεν είναι βάρος για τον κρατικό προϋπολογισμό. Ότι δεν είναι κατάλοιπο μιας παλιάς εποχής που τώρα έχει ξεπεραστεί, αλλά ότι είναι πλεονέκτημα και ευλογία. Διότι τώρα μπορούμε να μετατρέψουμε το αγροτικό μας δυναμικό, ιδίως των νέων και την πρωτογενή μας παραγωγή σε μια πηγή πλούτου, σε ένα εφαλτήριο ανάπτυξης. Και είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Νομός των Σερρών.

Εδώ μπορούμε να αναπτύξουμε νέα προϊόντα. Προϊόντα που να κατακτήσουν τη διεθνή αγορά. Μπορούμε να αναπτύξουμε αγροτοβιομηχανικές και αγροτοτουριστικές δραστηριότητες νέου τύπου. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε το γεωθερμικό πεδίο. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα ιαματικά νερά. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τον πολιτιστικό και ιστορικό πλούτο. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τη φαντασία, την ευφυΐα και την επινοητικότητα των ανθρώπων, μα όταν έχεις γη και ανθρώπους έχεις ένα μοντέλο ανάπτυξης.

Φίλες και φίλοι, χρειάζεται συνεπώς πεποίθηση νίκης. Χρειάζεται πίστη σε αυτές τις αξίες που εκφράζουμε. Οι αξίες μας δεν είναι καλές μόνο για συζητήσεις. Είναι καλές για να μετατρέπονται σε άλλη κυβερνητική πολιτική.

Αλλιώς το ΠΑΣΟΚ θα ήταν ένα κάπως πιο μεγάλο Κομμουνιστικό Κόμμα. Θα ήταν ένα κόμμα που θα έλεγε ότι τι νόημα έχει να κυβερνά το ΠΑΣΟΚ αφού έχει την ίδια πολιτική με τη Νέα Δημοκρατία, άρα δε μας ενδιαφέρει το ποιος είναι στην κυβέρνηση, διότι τα δύο μεγάλα κόμματα εφαρμόζουν την ίδια πολιτική. Μα μας ενδιαφέρει πάρα πολύ το ποιος είναι στην κυβέρνηση γιατί δεν εφαρμόζουμε την ίδια πολιτική. Γιατί διαφέρουμε και το αποδείξαμε φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι. Και είναι κακό να αδικούμε τον εαυτό μας. Πρέπει να γνωρίζουμε τα λάθη μας. Να τα μελετάμε, να τα παραδεχόμαστε, να τα διορθώνουμε. Και κάναμε λάθη. Δε δώσαμε σε όλους τους πολίτες, ιδίως στους φτωχότερους και τους μεσαίους την αίσθηση της συμμετοχής στα πλεονεκτήματα της προόδου και της ανάπτυξης.

Μεγαλώσαμε τη χώρα, την κάναμε ισχυρότερη, τη βοηθήσαμε. Όμως αφήσαμε πίσω κοινωνικές ομάδες, αφήσαμε πίσω περιφέρειες. Αυτά πρέπει να τα αποκαταστήσουμε. Αυτή είναι η πρώτη προτεραιότητα της νέας κυβερνητικής εντολής που θα λάβει το ΠΑΣΟΚ μετά τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Αλλά αρνούμαι να παραδεχτώ και να αποδεχτώ ότι η μνήμη που έχει μείνει στους Έλληνες από τη δική μας κυβερνητική θητεία μέχρι το 2004 είναι χειρότερη και βαρύτερη από την εμπειρία που έχει ζήσει ο ελληνικός λαός από το 2004 έως το 2007 με την Κυβέρνηση του κ. Καραμανλή και της δεξιάς. Δεν το δέχομαι αυτό. Δε δέχομαι ότι και μετά την εμπειρία του 2004 – 2007 μπορεί να γίνει λόγος για σύγκριση ανάμεσα στις δύο κυβερνήσεις, στις δύο πολιτικές, στις δύο νοοτροπίες.

Γι’ αυτό πρέπει να κάνουμε αυτοκριτική με ειλικρίνεια. Είναι μια πράξη ωριμότητας η αυτοκριτική. Επαναλαμβάνω όμως μια φράση που είπα σήμερα σε μια συνέντευξή μου. Η αυτοκριτική δεν είναι συλλογική αυτοταπείνωση και ατομική υπεκφυγή. Αυτοκριτική σημαίνει να είσαι δίκαιος με τον εαυτό σου και να βελτιώνεις τις αποδώσεις του κόμματός σου όταν αυτό βρίσκεται στην κυβέρνηση, γιατί όταν είσαι στην αντιπολίτευση δεν μπορείς να συγκρουστείς με συμφέροντα, δεν μπορείς να ανατρέψεις καταστάσεις.

Και εμείς, φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, αυτό κάνουμε στην πορεία προς το σημείο της κρίσης, την 11η Νοεμβρίου: ανατρέπουμε καταστάσεις.

Αυτό που προτείνω, η υποψηφιότητά μου είναι μια κίνηση, σκεφτείτε το, που θυμίζει πολύ μια ανδρεοπαπανδρεϊκή πρωτοβουλία. Συγκρουόμαστε με το κατεστημένο, συγκρουόμαστε με ένα πολύ βαθύ πολιτικό κατεστημένο. Και γι’ αυτό υπάρχει ανταπόκριση της κοινωνίας. Γι’ αυτό ενεργοποιούνται πολίτες σε όλες τις περιοχές της χώρας. Γι’ αυτό είστε εδώ όλοι μαζί στις Σέρρες και στέλνετε μήνυμα ενότητας, αισιοδοξίας και νίκης.

Το δίλημμα της 11ης Νοεμβρίου δεν είναι η ενότητα. Η ενότητα είναι διασφαλισμένη. Αυτά έχουν λυθεί ιστορικά, εδώ και δεκαετίες. Άλλωστε όποιοι τόλμησαν να διασπάσουν την παράταξη μετάνιωσαν και μπορεί τώρα να κάνουν και τον τιμητή, ευτυχώς δεν υποστηρίζουν τη δική μου υποψηφιότητα.
Όλοι γνωριζόμαστε ξέρετε, είναι μικρός ο τόπος. Ο τόπος είναι μικρός. Γι’ αυτό σας λέω το δίλημμα της 11ης Νοεμβρίου είναι άλλο. Είναι αν θα αλλάξουμε σελίδα. Αν θα έχουμε ένα νέο πρόσωπο. Αν θα αποκτήσουμε ξανά αισιοδοξία. Αν θα έχουμε έναν καθαρό λόγο, ένα λόγο προοδευτικό.

Τώρα μαθαίνω ότι εκφράζω μια δεξιά πολιτική στο ΠΑΣΟΚ. Προφανώς βλέπουμε τα πράγματα ανάποδα. Γιατί κι εγώ από εδώ βλέπω προς τα εκεί την αριστερά και από εκεί τη δεξιά, αλλά όσοι κάθεστε απέναντι βλέπετε ανάποδα.

Τώρα μαθαίνω ότι όταν υποστηρίζεις το δημόσιο πανεπιστήμιο και είσαι κατά της αναθεώρησης του άρθρου 16 είσαι δεξιός. Πάρα πολύ ωραία, δεκτό.

Τώρα μαθαίνω ότι όταν υπερασπίζεσαι τα συνταγματικά δικαιώματα και τις εγγυήσεις λειτουργίας των δημοσίων υπαλλήλων και δεν είσαι κατά της νομιμότητας, άρα υπέρ του κομματικού κράτους της δεξιάς, είσαι εσύ δεξιός, πάρα πολύ ωραία.

Τώρα μαθαίνω ότι εισηγείσαι την καθιέρωση του εγγυημένου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους, όπως το έκανα με τη διακήρυξη του 2005, είσαι δεξιός, καλοδεχούμενο.

Τώρα μαθαίνω ότι όταν υπερασπίζεσαι το δικαίωμα των εργαζόμενων από τα 55 και άνω να βρουν μια λύση στη περίπτωση που κλείνει το εργοστάσιο ή η επιχείρηση, είσαι δεξιός και αυτό καλοδεχούμενο.

Γι’ αυτό, φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, πραγματικά έχει ιδεολογικό και αξιακό περιεχόμενο η επιλογή μας της 11ης Νοεμβρίου, όμως θα σας πρότεινα κάτι άλλο. Γιατί πρέπει να αγωνιζόμαστε να αναδείξουμε τις διαφορές; Γιατί; Ας αγωνιστούμε να αναδείξουμε αυτά που μας ενώνουν, αυτά που μας μεγαλώνουν. Εμείς ερχόμαστε να ενώσουμε, ερχόμαστε να συνθέσουμε, ερχόμαστε να πολλαπλασιάσουμε, δεν ερχόμαστε να μικρύνουμε, να χωρίσουμε, να διαιρέσουμε. Δεν είναι αυτό ούτε συγκάλυψη, ούτε στρογγυλοποίηση, ούτε ο ελάχιστος κοινός παρονομαστής. Είναι η ικανότητα πολιτικής ηγεμονίας, είναι η ικανότητα να προτείνεις θέσεις που συγκεντρώνουν την πλειοψηφία.

Μα πως αλλιώς θα γινόταν, πως καταφέραμε κάποτε να ζήσουμε την μεγάλη ανατροπή και να δούμε το ΠΑΣΟΚ από το 13% να φτάνει στο 25% κι από το 25% στο 48%; Έχουμε ανάγκη από πολλούς, έχουμε ανάγκη από όλους, θέλουμε να είμαστε κυβέρνηση με τη στήριξη της πλειοψηφίας, αλλά κυβέρνηση όλων των Ελληνίδων και όλων των Ελλήνων, να εργαστούμε για το γενικό συμφέρον, για την πρόοδο του ελληνικού λαού, για την δικαιοσύνη και για την ισότητα.

Άρα το στοίχημα της 11ης Νοεμβρίου είναι στοίχημα εθνικό, όχι απλά και μόνον κομματικό. Κρίνεται το αποτέλεσμα των εκλογών των βουλευτικών, κρίνεται το μέλλον και η κατεύθυνση της χώρας, κρίνεται το αν θα υπάρχει μια μακρά κυριαρχία της Δεξιάς ή ανατροπή στο όνομα της προόδου και των σοσιαλιστικών ιδεών μας.

Και αυτό όμως φαίνεται ότι ενοχλεί. Όταν βλέπουν ότι υπάρχουν έρευνες που λεν ότι με μια άλλη ηγεσία το ΠΑΣΟΚ κερδίζει τη Δεξιά και τον κ. Καραμανλή κάποιοι εξεγείρονται, σου λέει: «μα όχι ο κ. Καραμανλής είναι καλύτερος, μη βλέπετε, δεν μπορεί να κερδίσουμε με τον Βενιζέλο. Είναι μια ψευδαίσθηση, προτιμάμε μια άλλη λύση».

Λοιπόν ακούστε, νομίζω ότι πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και υπερβατικοί, πρέπει να λέμε την αλήθεια. Δεν θα κερδίσει το ΠΑΣΟΚ απλά και μόνον επειδή θα επιλέξει έναν άλλον πρόεδρο, αλλά αν αυτή η επιλογή ενός άλλου προέδρου σημαίνει άλλη οργάνωση του κόμματος, αν αυτό σημαίνει ΠΑΣΟΚ θεσμικό, δημοκρατικό, συλλογικό και αποκεντρωμένο, ΠΑΣΟΚ που ενεργοποιεί τα μέλη και τους φίλους, ΠΑΣΟΚ που σέβεται και αξιοποιεί τις οργανώσεις, τότε ναι, αυτό είναι σημαντικό.

Αν η επιλογή ενός άλλου προέδρου σημαίνει πιο καθαρό λόγο χωρίς παλινωδίες και συγχύσεις, χωρίς ασάφειες, εάν η επιλογή ενός άλλου προέδρου σημαίνει αξιοποίηση των στελεχών, αξιοκρατικά δίκαια, εάν η επιλογή ενός άλλου προέδρου σημαίνει συστράτευση, εάν η επιλογή ενός άλλου προέδρου σημαίνει άλλες πολιτικές προτεραιότητες και άλλη σχέση με τα άλλα κόμματα της Αριστεράς, τότε πράγματι αυτό είναι ένα σοβαρό πολιτικό και στρατηγικό ζήτημα. Αυτό είναι πράγματι ένα σοβαρό στοίχημα για το μέλλον της παράταξης, για το μέλλον του τόπου.

Ποια είναι η απάντηση; Δεν θέλουμε κάτι που να ανατρέπει, δε θέλουμε κάτι που να ενώνει, δε θέλουμε κάτι που να πλειοψηφεί, δε θέλουμε κάτι που να νικά στο όνομα του λαού; Ναι ή όχι;

Ναι, λοιπόν, ναι. Αυτό το ναι πρέπει να πούμε στις 11 του Νοέμβρη, γιατί έρχεται η στιγμή που πρέπει να πεις ένα μεγάλο ναι ή ένα μεγάλο όχι. Και πρέπει λοιπόν η παράταξη να γιορτάσει αντίστροφα την επέτειο του ΟΧΙ στον φασισμό και στον κατακτητή και να πει ΝΑΙ στη χειραφέτηση, στην ελπίδα, στην προοπτική, στη νίκη.

Αυτό συντρόφισσες και σύντροφοι, φίλες και φίλοι, δεν είναι ένα προσωπικό μου στοίχημα, δεν είμαι επαγγελματίας της πολιτικής, δε θέλω να βασανίζω επί μακρόν τον ελληνικό λαό επειδή κάποιοι πιστεύουν ότι πρέπει να μπαίνεις νέος στον πολιτική και να βγαίνεις στα βαθιά σου γεράματα. Είναι ένα συλλογικό μας στοίχημα αυτό.

Είναι τώρα η ώρα, είναι η ώρα της δικής μας γενιάς, έρχονται από πίσω γενιές άλλες δυναμικές και το ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι κίνημα νέων, κίνημα νεανικό, γιατί υπάρχει σφρίγος, υπάρχουν νέοι άνθρωποι που θέλουν να προσφέρουν.

Και οι παλαιότεροι, οι ωριμότεροι, χαίρονται και καμαρώνουν όπως καμαρώνω κι εγώ για τις φοιτήτριες και τους φοιτητές μου κι αυτή είναι η μεγαλύτερη ηθική αξία που νοιώθω, η μεγαλύτερη τιμή όταν έρχομαι στις Σέρρες ή πάω σε άλλες πόλεις και μου λεν άνθρωποι φτιαγμένοι πια κοινωνικά καταξιωμένοι ότι "ξέρετε σας είχαμε καθηγητή στο πανεπιστήμιο", έτσι όλοι καμαρώνουμε, αλλά θέλουμε νέο αίμα, νέες ιδέες, νέους ανθρώπους, θέλουμε μια αισιοδοξία, μια προοπτική, ανανέωση, αναγέννηση.

Άρα λοιπόν δεν υπάρχει κανένα προσωπικό στοίχημα και καμιά προσωπική φιλοδοξία. Υπάρχει μια συλλογική φιλοδοξία, η δική σας φιλοδοξία. Η φιλοδοξία της παράταξης και του προοδευτικού ελληνικού λαού. Κάποιος πρέπει να μπει μπροστά για να εκφράσει κοινές ιδέες, για να εγγυηθεί τη συλλογικότητα, για να προστατεύσει τη δημοκρατία μέσα στο κόμμα, για να μπορέσουμε να λέμε αξιόπιστα στον ελληνικό λαό θέλουμε δημοκρατία, θέλουμε αξιοκρατία, θέλουμε αποκέντρωση.

Δεν θέλει η Κεντρική Μακεδονία την περιφερειακή της αυτοδιοίκηση για να χειραφετηθεί αναπτυξιακά; Την θέλει. Δεν θέλει ο νομός των Σερρών τα δικά του θεσμικά όργανα, αντί να τρέχει στους διαδρόμους των Αθηνών; Τα θέλει. Μα αν είμαστε πραγματικά οπαδοί της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης, δεν πρέπει και το ΠΑΣΟΚ να είναι ένα ανανεωμένο κίνημα περιφερειών; Δεν πρέπει όταν μιλάμε στα παιδιά και τους λέμε «θα πάτε στο ΑΣΕΠ» να είμαστε αξιοκράτες στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ;

Όταν καταγγέλλουμε τον κ. Καραμανλή για παιχνίδια με τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη, δεν πρέπει να σεβόμαστε τους κανόνες της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ; Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Απλά, πάρα πολύ απλά. Όλοι μαζί μπορούμε να το πετύχουμε αυτό.
Εάν το ΠΑΣΟΚ επιλέξει να μου αναθέσει αυτή τη συντονιστική ευθύνη, την ευθύνη της έκφρασης της παράταξης, θα το πετύχουμε. Αλλιώς όλοι στρατευμένοι θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Αυτά είναι απλοί δημοκρατικοί κανόνες. Άρα πρέπει να εκφραστεί το νέο, πρέπει να γεννηθεί η ελπίδα, πρέπει η 12η Νοεμβρίου να σηματοδοτήσει κάτι το διαφορετικό, κάτι το νέο.

Γι αυτό έθεσα τον εαυτό μου και τις όποιες δυνατότητες έχω στη διάθεση της παράταξης. Εσείς θα κρίνετε. Δεν υπάρχει τώρα πια ευθύνη μόνον για τα κορυφαία στελέχη, δεν υπάρχει ευθύνη του μηχανισμού, η ευθύνη ανήκει στο κοινωνικό και μεγάλο ΠΑΣΟΚ, η ευθύνη ανήκει στην κάθε μια και τον κάθε έναν που θα έρθει να ψηφίσει στις 11 του Νοέμβρη. Και πρέπει να ανοίξουμε τις πόρτες του ΠΑΣΟΚ, να μπει φως, να μπει αέρας, να μπει η κοινωνία να πάρει την υπόθεση αυτή στα χέρια της.

Γι αυτό, σας καλώ, από δω από τις Σέρρες και σας λέω πάρτε την υπόθεση του ΠΑΣΟΚ και την υπόθεση της χώρας στα δικά σας χέρια. Κάντε την επιλογή σας, δώστε την κατεύθυνση και τη λύση που θέλετε. Με αίσθημα, με φρόνηση, με πάθος, με γνώση, ώστε να γίνει η καλύτερη επιλογή, η επιλογή που βοηθάει τη χώρα, η επιλογή που δίνει ελπίδα στο ΠΑΣΟΚ.

Οι επόμενες, όπως είπες, 15 ημέρες μας θέτουν μπροστά σε αυτό το ερώτημα. Έχουμε δικαίωμα να χάσουμε; Όχι λοιπόν, δεν έχουμε δικαίωμα να χάσουμε. Έχουμε υποχρέωση να κερδίσουμε.

Κάντε το φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι. Πάρτε την υπόθεση του ΠΑΣΟΚ στα χέρια σας. Όλοι μαζί μπορούμε να φωνάξουμε «να η Ελλάδα που αξίζει στους Έλληνες». Να φωνάξουμε «και πάλι αλλαγή».

Γεια σας και με τη νίκη! Αυτόν τον ενθουσιασμό, αυτή την πίστη πρέπει να μεταδώσουμε σε όλη την Ελλάδα, στο λεκανοπέδιο, την Πελοπόννησο, στην Ήπειρο, στα νησιά, στην Κρήτη. Εδώ οι Σέρρες, η πατρίδα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στέλνουν το μήνυμα της ανατροπής, της νίκης του νέου και νικηφόρου ΠΑΣΟΚ.

Γεια σας και με νίκη!

Tags: Πολιτικές Ομιλίες, 2007