25 Οκτωβρίου 2007


Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, η Δράμα, η Βόρεια Ελλάδα στέλνει σήμερα ένα ισχυρό μήνυμα ενότητας και νίκης του ΠΑΣΟΚ. Η Δράμα που βιώνει την απομόνωση και την αδικία, η Δράμα που είναι εγκαταλελειμμένη στέλνει σήμερα ένα μήνυμα στον κ. Καραμανλή. Του λέμε από εδώ πως η Δράμα, η Ανατολική Μακεδονία, θυμάται τις προεκλογικές υποσχέσεις του κ. Καραμανλή όχι τώρα το 2007 αλλά το 2004. Υποσχέσεις κενές περιεχομένου, ανεκπλήρωτες. Αλλά ο κ. Καραμανλής γνωρίζει ότι είναι εκτεθειμένος στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας.

Γνωρίζει ότι δεν μπόρεσε να κάνει τίποτε όλα αυτά τα 3,5 χρόνια για όλη τη χώρα, κυρίως όμως για περιοχές όπως η Δράμα. Γι΄ αυτό επαναλαμβάνω και από εδώ πως ο συσχετισμός δυνάμεων που καταγράφηκε στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου, είναι συσχετισμός επίπλαστος και προσωρινός. Η πλειοψηφία της κοινωνίας είναι προοδευτική, δεν ανήκει στη δεξιά, δεν ανήκει στον κ. Καραμανλή.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι ο κ. Καραμανλής οφείλει να καταλάβει ότι δεν είναι μόνος στο γήπεδο της πολιτικής ζωής. Οφείλει να καταλάβει ότι έχει υποχρεώσεις απέναντι στον ελληνικό λαό που δεν της τίμησε και όλα δείχνουν ότι δεν πρόκειται να τις τιμήσει ούτε τώρα στη δεύτερη θητεία του.

Όμως ας είμαστε σε ετοιμότητα. Η κυβέρνηση δεν έχει πολύ χρόνο μπροστά της. Ήδη ο κ. Καραμανλής έδωσε το σύνθημα της επιτάχυνσης των εκλογών θέτοντας ζήτημα εκλογικού νόμου με την πρώτη του εμφάνιση στη Βουλή για τις προγραμματικές δηλώσεις.

Μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να πάρει πρωτοβουλίες, μια κυβέρνηση που μετατρέπει την κοινωνία σε αντίπαλό της, μια κυβέρνηση που ανοίγει όλα τα θέματα με ταξικό, αντιλαϊκό τρόπο, είναι μια κυβέρνηση θνησιγενής. Και η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή είναι αυτό, είναι πολιτικά θνησιγενής.

Όλα τα θέματα έχουν ανοίξει με τον πιο συντηρητικό, τον πιο σκληρό, τον πιο άδικο τρόπο. Στο ασφαλιστικό έχουμε μια συνεχή επίθεση κατά των δικαιωμάτων των ασφαλισμένων. Πρέπει ο εργαζόμενος για την ακρίβεια ο άνεργος, γιατί έχουμε τεράστιο ποσοστό ανεργίας στην περιοχή αυτή και ο συνταξιούχος να πειστεί ότι αυτός φταίει για το πρόβλημα του ασφαλιστικού μας συστήματος.

Δεν φταίει η χαμηλή απασχόληση, δεν φταίει η μαύρη εργασία, δεν φταίει η φοροδιαφυγή, δεν φταίει η οργανωτική κατάσταση του ΙΚΑ και των άλλων ασφαλιστικών ταμείων, δεν φταίει η έλλειψη μηχανοργάνωσης, δεν φταίει η απουσία επιθεώρησης εργασίας, δεν φταίει η αδυναμία σύνδεσης του ασφαλιστικού με το φορολογικό, δεν φταίει το κράτος που υπονομεύει τα ασφαλιστικά ταμεία γιατί δεν καταβάλλει τις νομοθετημένες εισφορές του αλλά φταίει ο κάθε μοναχικός, ταλαίπωρος και ανασφαλής εργαζόμενος, άνεργος και συνταξιούχος. Ε, όχι, φτάνει πια, η πρόκληση είναι μεγάλη.

Τα παραδείγματα μπορώ να τα πολλαπλασιάσω. Ο αγρότης ακόμη περιμένει ένα φιλικό βλέμμα της κυβέρνησης. Νιώθει ανασφάλεια για το εισόδημά του. Ο νέος αγρότης θέλει μια βοήθεια για να αναπτύξει τις επιχειρηματικές του πρωτοβουλίες. Νιώθει ο αγροτικός κόσμος ότι συνιστά βάρος για την κυβέρνηση ενώ είναι ευλογία εάν θέλουμε να εφαρμόσουμε ένα σύγχρονο μεταβιομηχανικό πράσινο μοντέλο ανάπτυξης και να το παράδειγμα της Δράμας. Η Δράμα έχει μείνει πίσω σε πάρα πολλά πράγματα. Εάν ακολουθήσει τον ίδιο αναπτυξιακό δρόμο, δεν θα φτάσει ποτέ άλλες περιοχές, δεν θα φτάσει ποτέ τον εθνικό μέσο όρο.

Τι χρειάζεται; Χρειάζεται νέες ιδέες, υπερβάσεις. Πρέπει από εκεί που είναι ουραγός, να γίνει πρωτοπόρος. Άρα πρέπει η Δράμα να διεκδικήσει ένα πράσινο μοντέλο ανάπτυξης, ένα εναλλακτικό μοντέλο ανάπτυξης, να κηρυχθεί πράσινος νομός και έτσι να γίνει αντικείμενο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος της πολιτείας με ειδικά κίνητρα για την εφαρμογή αυτού του εναλλακτικού, του πράσινου μοντέλου ανάπτυξης.

Όμως για να γίνουν αυτά πρέπει να υπάρχει μια προϋπόθεση που ο κ. Καραμανλής και κάθε συντηρητικά σκεπτόμενος πολιτικός δεν μπορεί να την αντιληφθεί. Χρειαζόμαστε πραγματική δημοκρατία, χρειαζόμαστε ουσιαστική αποκέντρωση, χρειαζόμαστε περιφερειακούς θεσμούς.

Το μεγάλο πρόβλημα της χώρας, το μεγάλο πρόβλημα της κοινωνίας, το πρόβλημα των επόμενων 10 ετών είναι το κράτος. Εάν δεν μετασχηματίσουμε ριζικά το κράτος εάν δεν αποκτήσουμε ένα κράτος ευέλικτο, έξυπνο, αντιγραφειοκρατικό, αποτελεσματικό, φιλικό στον πολίτη, που να είναι κοντά του όταν υπάρχει ανάγκη, όταν ο άλλος είναι άρρωστος, όταν ο άλλος θέλει βοήθεια στα γηρατειά του, όταν ο άλλος θέλει τη σύνταξή του στην ώρα του, όταν ο άλλος θέλει μια βοήθεια στην πλημμύρα, στην πυρκαγιά, στο σεισμό, στην αγροτική ζημία και βλέπει το κράτος να απουσιάζει, απογοητεύεται και νιώθει να αδικείται, να εγκαταλείπεται, να σπρώχνεται στο περιθώριο.

Άρα οι πολίτες θέλουν μια ριζική αλλαγή στο κράτος και ιδίως οι πολίτες της περιφέρειας. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να προτάξει το ζήτημα αυτό, προτάσσουμε το ζήτημα της ελληνικής περιφέρειας, της αποκέντρωσης, της αιρετής περιφερειακής αυτοδιοίκησης, να πάρει η Δράμα, να πάρει η Ανατολική Μακεδονία στο πρόβλημά τους στα χέρια της, να δώσει λύση, να μπορέσει να δώσει απαντήσεις σε όσα απασχολούν την τοπική κοινωνία. Να κρατηθούν εδώ τα νέα παιδιά, να έχουν ευκαιρίες για σπουδές, ευκαιρίες για απασχόληση.

Φίλες και φίλοι αυτό είναι το μήνυμα της 12ης Νοεμβρίου. Δεν είναι ένα μήνυμα εσωστρεφές. Η 12η Νοεμβρίου δεν είναι μια εσωτερική υπόθεση του ΠΑΣΟΚ. Η 11η Νοεμβρίου δεν είναι καταγραφή εσωκομματικών συσχετισμών, είναι μια δημοκρατική ανοικτή, εξωστρεφής διαδικασία. Ξανασυναντάμε την κοινωνία, ξαναμιλάμε με την κοινωνία της Δράμας, με την κοινωνία της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης, με όλη την ελληνική κοινωνία. Ξαναβλέπουμε τους άλλους στα μάτια, πιάνουμε το κομμένο νήμα της λογικής του Ανδρέα Παπανδρέου που συγκρότησε το 1981, τη μεγάλη, κοινωνική πλειοψηφία της αλλαγής.

Φίλες και φίλοι, ξαναφέραμε την πολιτική στο προσκήνιο, ξαναφέραμε το ΠΑΣΟΚ στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των πολιτών. Μη φοβάστε, οι δημοκρατικοί πολίτες ας μη φοβούνται, δεν υπάρχει πρόβλημα ενότητας, το ΠΑΣΟΚ ήταν και θα είναι πάντα ενωμένο. Όλα αυτά που συμβαίνουν δείχνουν την δύναμη, τον δυναμισμό, δείχνουν την ικανότητα του ΠΑΣΟΚ να ξεπερνάει τις κρίσεις και να ανοίγει νέους δρόμους. Πρέπει να είμαστε ανατρεπτικοί, πρέπει να συγκρουόμαστε με το κατεστημένο γι αυτό και η δική μου υποψηφιότητα συνιστά μια υπέρβαση, μια διαφορετική πρόταση, μια σύγκρουση με μια κατεστημένη αντίληψη για την πολιτική.

Η κρίση προήλθε από την ήττα στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου. Κρίση είναι το γεγονός ότι χάσαμε, τη στιγμή που και μπορούσαμε και έπρεπε να νικήσουμε στο όνομα του ελληνικού λαού, στο όνομα των μη προνομιούχων του 2007, στο όνομα των ιδεών μας. Και χάσαμε δυστυχώς από μια τόσο κακή κυβέρνηση, από μια κυβέρνηση ταξική, σκληρή, ανίκανη, αναποτελεσματική.

Μια κυβέρνηση που αδίκησε τους πολίτες, μια κυβέρνηση που εγκατέλειψε την περιφέρεια, μια κυβέρνηση που παραπλάνησε τους αγρότες, μια κυβέρνηση που οδήγησε σε αδιέξοδο τους συμβασιούχους και τους τρίτεκνους, μια κυβέρνηση που επέβαλε την αντίστροφη αναδιανομή του πλούτου υπέρ των ισχυρότερων και εις βάρος όχι μόνο των φτωχών αλλά και των μεσαίων στρωμάτων.

Και χάσαμε. Χάσαμε εν μέσω σκανδάλων, χάσαμε εν μέσω πυρκαγιών και εθνικών καταστροφών. Αυτό πράγματι συνιστά κρίση, γιατί ο κόσμος μας περίμενε να κερδίσουμε, προσδοκά μια άλλη πολιτική, θέλει βοήθεια από το κράτος, θέλει ισότητα, θέλει δικαιοσύνη, θέλει αλληλεγγύη, θέλει φροντίδα. Κι εμείς, αντί να του τα προσφέρουμε όλα αυτά, δυστυχώς βλέπουμε τον κ. Καραμανλή να γράφει τώρα και πάλι την ατζέντα, να ανοίγει αυτός τα θέματα, να είναι αυτός που έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Αυτό πράγματι συνιστά κρίση.

Η διαδικασία εκλογής νέου Προέδρου στο ΠΑΣΟΚ είναι διέξοδος από την κρίση, είναι η ελπίδα και όχι το πρόβλημα. Γι αυτό πρέπει να βρούμε ποιο είναι το δίλημμα της 11ης Νοεμβρίου. Το δίλημμα είναι να φέρουμε τον κόσμο στη διαδικασία, η κοινωνία να αγκαλιάσει το ΠΑΣΟΚ, να σηκωθεί το κοινωνικό, το μεγάλο, το αυθεντικό ΠΑΣΟΚ, και να πάρει την υπόθεση του μέλλοντος της παράταξης και της χώρας στα χέρια του.

Το πρώτο στοίχημα είναι να έρθουν οι πολίτες να μας τιμήσουν, να συστρατευθούν, να αγωνιστούμε όλοι μαζί, να ανατρέψουμε όλοι μαζί την κυβέρνηση της Δεξιάς που προκαλεί την κοινωνία. Φίλες και φίλοι, κάθε μέρα έχουμε ένα μέτωπο και αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο της 11ης Νοεμβρίου. Στις 11 Νοεμβρίου ψηφίζουμε για το δημόσιο σχολείο και το δημόσιο πανεπιστήμιο. Στις 11 Νοεμβρίου ψηφίζουμε για την αναδιανομή του εισοδήματος και των ευκαιριών στη χώρα.

Στις 11 Νοεμβρίου ψηφίζουμε στο όνομα της ελληνικής περιφέρειας, της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης. Στις 11 Νοεμβρίου ψηφίζουμε στο όνομα των νέων που χρειάζονται μια ελπίδα, στο όνομα των αγροτών που χρειάζονται ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης στο όνομα των φτωχών και περιθωριοποιημένων που χρειάζονται εγγυημένο επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης, στο όνομα των χαμηλοσυνταξιούχων χωρίς οικογένεια που θέλουν να ακούσουν ότι εμείς ως κυβέρνηση θα είμαστε η οικογένειά τους.

Στις 11 Νοεμβρίου ψηφίζουμε για τις γυναίκες. Για τις γυναίκες και τα προβλήματά τους μέσα στην οικογένεια, μέσα στην αγορά εργασίας, μέσα στο εκπαιδευτικό σύστημα. Για το διπλό βάρος που κουβαλάει η γυναίκα στην καθημερινή ζωή ως μητέρα, ως εργαζόμενη.

Στις 11 του Νοέμβρη ψηφίζουμε για να δώσουμε μια προοπτική στον άνεργο, στον μικρομεσαίο επιχειρηματία, στον επιχειρηματία της περιφέρειας που βλέπει να έχει μειονέκτημα σε σχέση με αυτούς που είναι κοντά στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, στις κεντρικές οδούς και πλατείες των Αθηνών. Για όλα αυτά ψηφίζουμε στις 11 του Νοέμβρη.

Στις 11 του Νοέμβρη έχουμε μεγάλα διλήμματα, που δεν αφορούν όμως το ενωμένο ΠΑΣΟΚ, αφορούν το ανανεωμένο ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ της νίκης. Διλήμματα βασικά, αλλά απλά στην απάντησή τους. Όταν το δίλημμα είναι αν είμαστε με το ΠΑΣΟΚ του χθες ή με το ΠΑΣΟΚ του αύριο, η απάντηση ποια είναι; Είμαστε με το ΠΑΣΟΚ του αύριο.

Όταν το δίλημμα είναι αν είμαστε με το ΠΑΣΟΚ που μικραίνει, με το ΠΑΣΟΚ που παραιτείται από την διεκδίκηση της εξουσίας, ή αν είμαστε με το ΠΑΣΟΚ που μεγαλώνει, που πλειοψηφεί, που νικά, που μπορεί να κυβερνήσει στο όνομα του λαού για το καλό του τόπου, η απάντησή μας είναι "ναι, με το ΠΑΣΟΚ που πλειοψηφεί, που μεγαλώνει, που εκφράζει τα οράματα και τις παρακαταθήκες του Ανδρέα Παπανδρέου.

Φίλες και φίλοι, αυτό είναι το δίλημμα της 11ης Νοεμβρίου. Αυτό που κρίνεται στις 11 του Νοέμβρη είναι πολύ βαθύ, πολύ βαθύτερο από το απλό ζήτημα του ποιος θα είναι Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, γιατί δημοκρατικό κόμμα είμαστε, θητείες υπάρχουν και δημοκρατικές διαδικασίες.

Το βαθύτερο πρόβλημα είναι να επιβάλλουμε δημοκρατία στο κόμμα. Μόνο όταν έχει δημοκρατία στο κόμμα έχει δημοκρατία στο κράτος. Να επιβάλλουμε αξιοκρατία στο ΠΑΣΟΚ, για να μπορούμε να μιλάμε με ειλικρίνεια και πειστικότητα για αξιοκρατία στις προσλήψεις στο δημόσιο τομέα, αξιοκρατία στην κοινωνία, να δώσουμε ένα όραμα στα νέα παιδιά που θέλουν δικαιοσύνη και ευκαιρίες.

Κατά βάθος όμως το μεγάλο ζήτημα της 11ης Νοεμβρίου είναι οι επόμενες βουλευτικές εκλογές. Όπως σας είπα και στην αρχή δεν έχουμε χρόνο. Οι εξελίξεις τρέχουν και δεν θα μας βρει απροετοίμαστους, δεν μας καταλάβει εξ απροόπτου ο κ. Καραμανλής. Πετάει το γάντι, επαναλαμβάνει τον εκβιασμό, ή ισχυρή κυβέρνηση, ή ξανά εκλογές. Και λέει τώρα ακόμα πιο προκλητικά, ξανά εκλογές με άλλον εκλογικό νόμο που δίνει περισσότερους βουλευτές στο πρώτο κόμμα αφαιρώντας από το δεύτερο.

Όταν έχεις απέναντί σου έναν πρωθυπουργό που προκαλεί με τον τρόπο αυτό, παίζει με τους θεσμούς και προσπαθεί να οικοδομήσει με την στρατηγική του στην δήθεν κρίση του ΠΑΣΟΚ η απάντηση της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης ποια είναι; Έλα κύριε Καραμανλή να δοκιμάσεις, σηκώνουμε το γάντι, αν θέλεις δοκίμασε, το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό, νικά.

Και μη πάτε μακριά, τώρα πια και οι ίδιες οι έρευνες πληθαίνουν. Φαίνεται ότι αν το ΠΑΣΟΚ αποφασίσει σωστά στις 11 του Νοέμβρη αλλάζει ο συσχετισμός, ανατρέπεται, είναι πρώτο κόμμα, είμαστε ξανά πρώτο κόμμα. Μετά από 10 χρόνια ολόκληρα στις δημοσκοπήσεις καταγράφεται το ΠΑΣΟΚ ως πρώτο κόμμα.

Αυτό τι σημαίνει; Ότι εσάς όλους, σας ενδιαφέρει η εξουσία για την εξουσία; Όχι σας ενδιαφέρει να έχουμε στα χέρια μας την αρμοδιότητα να καθοδηγήσουμε τον τόπο στο όνομα των ιδεών μας, στο όνομα των πολιτών, στο όνομα του γενικού συμφέροντος, για να βοηθήσουμε τους πιο αδύνατους, τους πιο φτωχούς, αυτούς που συμπιέζονται από τις αδικίες της κοινωνίας και της αγοράς. Αυτό θέλουμε.

Και είναι κρίμα, είναι πραγματικά κρίμα, είναι κατώτερο της ιστορικής αποστολής της Παράταξης, να μπορούμε να το πετύχουμε και κάποιοι να το αρνιούνται ή να αδιαφορούν γι’ αυτό.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, το ΠΑΣΟΚ είναι πάρα πολύ μεγάλο για να ράβεται στα μέτρα οποιουδήποτε, δεν ανήκει σε κανέναν, ανήκει στο λαό, ανήκει στην πατρίδα.

Το αποτέλεσμα των επόμενων βουλευτικών εκλογών θα κριθεί ουσιαστικά στις 11 του Νοέμβρη. Θυμάστε επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη μετά την απαλλακτική απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου για τον Ανδρέα Παπανδρέου, την επαναληπτική εκλογή στην Β΄ Αθηνών; Τότε λέγανε ότι το ΠΑΣΟΚ κάνει μόνο του εκλογές, χωρίς αντίπαλο. Πήγε ο κόσμος, ψήφισε, στήριξε το ΠΑΣΟΚ και έτσι κερδίσαμε εκ των προτέρων τις εκλογές του ’93 και τη μεγάλη επιστροφή του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.

Έτσι μπορούμε να κάνουμε και τώρα στις 11 του Νοέμβρη. Να διαμορφώσουμε το πλαίσιο της νέας εποχής. Να ανατρέψουμε τον συσχετισμό. Να πούμε ότι τέρμα τα αστεία, το ΠΑΣΟΚ αναγεννιέται, υπάρχει, κερδίζει, παλεύει για τον τόπο.

Φίλες και φίλοι, έχω θέσει τον εαυτό μου, τις όποιες δυνατότητες έχω, στην διάθεση της Παράταξης. Γνωριζόμαστε καλά εμείς, είμαστε πατριώτες, αναπνέουμε τον αέρα της βόρειας Ελλάδας. Και σας φέρνω από την Κρήτη, από την Πελοπόννησο, από την Στερεά, από την Δυτική Ελλάδα το ίδιο μήνυμα ενότητας, ελπίδας, ανατροπής.

Έθεσα τον εαυτό μου στην διάθεση της Παράταξης γιατί πιστεύω ότι αυτό ήταν η ηθική και πολιτική μου υποχρέωση. Νιώθω ότι όλοι μαζί μπορούμε, ότι με την στήριξή σας, με την βοήθειά σας, με την έγκρισή σας μπορώ να αναλάβω αυτή την ευθύνη. Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται έναν Πρόεδρο που να εγγυάται την ενότητα. Να διασφαλίζει την εσωκομματική δημοκρατία. Να επιβάλει την συλλογική λειτουργία του κόμματος. Να αξιοποιεί τα στελέχη. Να είναι δίκαιος και αξιοκρατικός απέναντι σε όλους. Να τιμά τα μέλη και τους φίλους. Να τους δίνει το λόγο, το δικαίωμα να αποφασίζουν. Να στρέφει τα μάτια του στις Περιφερειακές Νομαρχιακές και Δημοτικές Οργανώσεις. Όχι ρητορικά αλλά στην πράξη αποδεχόμενος τον ρόλο των οργανώσεων και τον λόγο και την γνώμη και την ψήφο των μελών και των φίλων.

Θέλουμε όλοι έναν Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ που να ηγείται μιας αντιπολίτευσης μαχητικής, δυναμικής αλλά υπεύθυνης και προγραμματικής, αξιόπιστης, χωρίς παλαιοκομματισμούς.

Η Παράταξη χρειάζεται έναν υποψήφιο πρωθυπουργό που να ξεπερνά τα όριά της. Να προσθέτει στην Παράταξη εύρος και ποσοστά, να μην αρκείται στα ιστορικά ποσοστά της Παράταξης και πολύ περισσότερο να μην τα μειώνει.

Πιστεύω ότι μπορώ να βοηθήσω την Παράταξη και την χώρα, αν το θέλετε, αν θέλετε να το κάνουμε όλοι μαζί. Σε σας ανήκει η απόφαση, στους πολίτες που θέλουμε να έρθουν μαζικά, δυναμικά στις 11 του Νοέμβρη για να συναποφασίσουν, ανήκει το δικαίωμα και η αρμοδιότητα να επιλέξουν το νέο πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ, να πουν αν θέλουν το ΠΑΣΟΚ του αύριο, το ΠΑΣΟΚ της νίκης, ή το ΠΑΣΟΚ του χθες, το ΠΑΣΟΚ που είναι ολιγαρκές, που αρκείται στην αντιπολίτευση.

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κανείς που να μπορεί να ομολογήσει ότι διαλέγει το χθες, ότι διαλέγει ένα ΠΑΣΟΚ που αρκείται στην αντιπολίτευση. Άρα αυτό που λέμε είναι αυτονόητο. Είναι η αλήθεια που θέλει η Παράταξη και η χώρα.

Φίλες και φίλοι, δεν υπάρχει προσωπικό στοίχημα, δεν υπάρχει προσωπική φιλοδοξία. Η αποστολή είναι δύσκολη. Δεν έχουμε την κυβέρνηση. Δεν επιλέγουμε πρωθυπουργό. Δεν μοιράζουμε κρατικά αξιώματα. Αναλαμβάνουμε ένα πολύ μεγάλο βάρος, να βγάλουμε το ΠΑΣΟΚ ξανά στην επιφάνεια, να το κάνουμε πρώτη δύναμη, να το ανασυγκροτήσουμε. Η αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ είναι προϋπόθεση για την αναγέννηση της χώρας. Να φωνάξουμε και πάλι Αλλαγή. Να ζητήσουμε την Ελλάδα που αξίζει στους Έλληνες.

Δεν ζητώ να αποφασίσετε απλώς λογικά και πολιτικά. Δεν ζητώ απλώς πολιτική στήριξη και αποδοχή. Ζητώ να διαμορφώσουμε μια σχέση συναισθηματική και ηθική. Ζητώ να διασταυρωθούν τα πρόσωπά μας και τα βλέμματά μας. Να διαμορφώσουμε ξανά ένα μεγάλο λαϊκό κίνημα ιδεών, πεποιθήσεων, ήθους και ελπίδας για τη χώρα. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε. Είναι η ιστορική υποχρέωση όλων μας. Αυτό θέλει ο τόπος, δεν αντέχει συμβατικές καταστάσεις. Δεν αντέχει μια γραφειοκρατική πολιτική με ξύλινο λόγο.

Αυτή λοιπόν τη σχέση σας ζητώ να διαμορφώσουμε στις 11 του Νοέμβρη. Να υπογράψουμε μαζί το συμβόλαιο της ανανέωσης του ΠΑΣΟΚ και να αναλάβουμε όλοι μαζί το βάρος να βγάλουμε τη χώρα από το αδιέξοδο και την απαισιοδοξία. Να δώσουμε ελπίδα, να δώσουμε προοπτική, να δώσουμε στα παιδιά μας αυτό που τους αξίζει.

Εμπρός λοιπόν. Φίλες και φίλοι της Δράμας, συντρόφισσες και σύντροφοι, απευθυνθείτε στη κοινωνία, ας έρθουν όσο γίνεται περισσότεροι πολίτες να ψηφίσουν στις 11 του Νοέμβρη. Πάρτε στα δικά σας χέρια την υπόθεση του ΠΑΣΟΚ. Δώστε μας την ορμή σας. Δώστε μας την δική σας πίστη και την δική σας αλήθεια. Δώστε μας το δικαίωμα να αισιοδοξούμε, το δικαίωμα να νικάμε, το δικαίωμα να διαμορφώνουμε το μέλλον του τόπου μας. Εμπρός με την νίκη, με ελπίδα. Αγωνιζόμαστε, κερδίζουμε. Αγωνιζόμαστε και αλλάζουμε πάλι την Ελλάδα. Δίνουμε ξανά προοπτική σε κάθε νομό, σε κάθε περιοχή. Αποκτά νόημα η πολιτική. Αποκτά νόημα ο δημόσιος βίος. Ανανεώνεται. Αποκτά νέο ύφος. Νέα προοπτική. Το μέλλον μας ανήκει. Εμπρός ας κάνουμε όλοι μαζί την υπόθεση της Ελλάδας υπόθεση του ΠΑΣΟΚ υπόθεση της κοινωνίας. Γεια σας και με τη νίκη.

Tags: Πολιτικές Ομιλίες, 2007