25 Οκτωβρίου 2007


Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, η Καβάλα στέλνει σήμερα ένα πολύ ηχηρό, ένα πολύ ισχυρό μήνυμα ενότητας, ελπίδας, νίκης. Η Καβάλα της προσφυγιάς, η Καβάλα των καπνεργατών, η Καβάλα της γνώσης, η Καβάλα των νέων ανθρώπων, η Καβάλα όλων των γενεών που έχουν μια ελπίδα και μια προοπτική, να δουν μια άλλη πορεία για τη χώρα, να δουν το ΠΑΣΟΚ να αναγεννάται να ξαναπαίρνει την υπόθεση της Ελλάδας στα χέρια του.

Εδώ όλοι μαζί στέλνουμε σήμερα από την Καβάλα ένα μήνυμα, κυρίως στον κ. Καραμανλή και τη κυβέρνησή του. Στον κ. Καραμανλή που εγκατέλειψε την περιοχή αυτή. Που δεν τήρησε τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Στον κ. Καραμανλή που έχει την ψευδαίσθηση ότι το γήπεδο είναι ελεύθερο και παίζει μόνος του επειδή το ΠΑΣΟΚ είναι απασχολημένο με μια τόσο σημαντική εσωτερική δημοκρατική διαδικασία.

Αυταπατάται όμως ο κ. Καραμανλής αν πιστεύει ότι είναι τα πράγματα τόσο εύκολα και τόσο ανέξοδα γι’ αυτόν. Του στέλνουμε σήμερα από εδώ όλοι μαζί εμείς η Δημοκρατική Παράταξη, το ενωμένο, ανανεωμένο και ισχυρό ΠΑΣΟΚ ένα πάρα πολύ απλό μήνυμα. Η οριακή πλειοψηφία του της 16ης Σεπτεμβρίου ήταν επίπλαστη, δεν του ανήκει, δεν θα την έχει για πολύ.

Ο κ. Καραμανλής από το 2004 έως το 2007 ξεδίπλωσε την πολιτική του. Απέδειξε ότι είναι ένας κλασικός συντηρητικός δεξιός πολιτικός. Αντιμετώπισε τους πολίτες, την κοινωνία ως εχθρούς. Άνοιξε όλα τα μέτωπα με έναν σκληρό ταξικό τρόπο και ας μην μας τρομάζουν οι λέξεις.

Αρκεί να θυμηθούμε ότι μέσα σε ένα μήνα από τις εκλογές άνοιξε το ασφαλιστικό με το χειρότερο τρόπο, τρομοκρατώντας ασφαλισμένους, εργαζόμενους και συνταξιούχους. Άνοιξε το ζήτημα της παιδείας με τους χειρότερους οιωνούς, έχουμε νέο κύμα καταλήψεων, διάλυση στο πανεπιστήμιο, υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου και του δημόσιου πανεπιστημίου.

Άνοιξε το μέτωπο της φορολογικής πολιτικής. Διέψευσε τις προεκλογικές του δηλώσεις για το Φόρο Προστιθέμενης Αξίας, για την φορολογία των ακινήτων, για την φορολογία του πετρελαίου θέρμανσης. Απέδειξε ότι δεν διαθέτει καμία εθνική στρατηγική, ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί τα μεγάλα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Δεν μπορεί να παρακολουθήσει τις εξελίξεις σε σχέση με την Τουρκία. Δεν έχει πρωτοβουλία κινήσεων στο Σκοπιανό. Δεν έχει άποψη για την Ευρώπη. Σύρεται πίσω από τις εξελίξεις σε σχέση με το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όλα αυτά έχουν κόστος για την οικονομία. Έχουν κόστος για την ελληνική περιφέρεια. Έχουν κόστος για την παιδεία. Έχουν κόστος για το κοινωνικό κράτος. Η κοινωνία έχει κατακλυστεί από ένα αίσθημα απαισιοδοξίας. Οι πολίτες ασφυκτιούν. Πρέπει να νιώσουν ότι υπάρχει λύση, ότι υπάρχει προοπτική, ότι το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, έτοιμο να δώσει την εναλλακτική λύση.

Μη σας φαίνεται φίλες και φίλοι περίεργο αυτό, δεν προτρέχουμε, δεν βιαζόμαστε. Η ιστορία δεν περιμένει, θέλει άλλους ρυθμούς, θέλει καλά αντανακλαστικά, θέλει γρήγορες κινήσεις. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι χάσαμε στις 16 Σεπτέμβρη, ενώ και έπρεπε και μπορούσαμε να κερδίσουμε.
Είχαμε απέναντί μας την χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, μια κυβέρνηση αναμεμειγμένη σε σωρεία σκανδάλων, μια κυβέρνηση αποδεδειγμένα και πανθομολογούμενα ανίκανη, που διέλυσε το κράτος, μια κυβέρνηση που δεν μπόρεσε να προβλέψει και να διαχειριστεί τη μεγάλη κρίση των πυρκαγιών, την εθνική τραγωδία.

Μια κυβέρνηση που έστρεψε την προσοχή της ελληνικής κοινωνίας επί μήνες στις πιο σκοτεινές όψεις του δημόσιου βίου, σε υποθέσεις όπως το καρτέλ γάλακτος και κυρίως τα ομόλογα, που είναι μία υπονόμευση της αντοχής και του μέλλοντος του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας.

Και όμως, χάσαμε. Και μη μου πει κανείς ότι η μνήμη και η ανάμνηση των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ βαραίνει στη συνείδηση των πολιτών πιο πολύ από όσο βαραίνει η ταξική σκληρή και αδιέξοδη πολιτική που εφάρμοσε ο κ. Καραμανλής τα τελευταία τριάμισι χρόνια. Δεν ήμασταν μόνοι μέσα στο πολιτικό σκηνικό, είχαμε απέναντί μας συγκεκριμένο αντίπαλο, έναν αντίπαλο όχι του ΠΑΣΟΚ αλλά τελικά των απλών ανθρώπων που προσδοκούν κάτι καλύτερο από το κράτος, από την κυβέρνηση, από την οικονομική, τη φορολογική, την εισοδηματική πολιτική.

Άρα, αυτό που συνέβη στις 16 του Σεπτέμβρη είναι πράγματι μια πολιτική κρίση, είναι μια διάψευση ελπίδων και προσδοκιών, είναι μία αλλοίωση του πραγματικού συσχετισμού των δυνάμεων. Και τώρα πρέπει να βγούμε από την κρίση, τώρα αρχίζει να φαίνεται το φως, τώρα μπορούμε να έχουμε αισιοδοξία. Η δημοκρατική διαδικασία της εκλογής του νέου Προέδρου του ΠΑΣΟΚ δεν είναι η κρίση, είναι η έξοδος από την κρίση.

Τώρα μπορούμε να αποκαταστήσουμε τον πραγματικό συσχετισμό δυνάμεων. Γιατί αυτό που κρίνεται στις 11 του Νοέμβρη, φίλες και φίλοι, δεν είναι απλά και μόνον το ποιος θα καταλάβει την κορυφαία θέση του κινήματος, ποιος θα είναι ο Πρόεδρος που θα λειτουργεί ως πρώτος μεταξύ ίσων. Θα διαλέξει το ΠΑΣΟΚ, θα διαλέξει η κοινωνία, θα διαλέξουν οι προοδευτικοί πολίτες τον καλύτερο, τον αποτελεσματικότερο, γιατί τα κριτήρια είναι απλά: Θέλουμε όλοι έναν Πρόεδρο που να εγγυάται την ενότητα, έναν Πρόεδρο που να διασφαλίζει την εσωκομματική δημοκρατία, έναν Πρόεδρο που να επιβάλλει την συλλογική λειτουργία και την συλλογική ηγεσία. Την αξιοκρατική αξιολόγηση και την αξιοποίηση όλων των στελεχών. Τον σεβασμό στον πολίτη, στο μέλος, στον φίλο, στη δημοτική οργάνωση. Τον σεβασμό στις περιφερειακές οργανώσεις του κόμματος, στις νομαρχιακές οργανώσεις.

Γιατί φίλες και φίλοι το ΠΑΣΟΚ είναι κίνημα λαού, είναι κίνημα της κοινωνίας, είναι κίνημα των περιφερειών. Και ξέρουμε ότι πρέπει να κάνουμε μια επιλογή που να μας καθιστά αξιόπιστους.

Ξέρουμε ότι όταν μιλάμε στους νέους ανθρώπους, στις οικογένειες για αξιοκρατία, για ΑΣΕΠ, για δικαίωμα του καθένα στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του ανάλογα με τις ικανότητές του χωρίς παραγοντισμούς, χωρίς μέσα, πρέπει αυτό να το εφαρμόσουμε πρώτα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Αν θέλουμε αξιοκρατία στην κοινωνία, πρέπει να επιβάλλουμε αξιοκρατία στο ΠΑΣΟΚ.

Οι δημοκρατικοί θεσμοί είναι σε κρίση, το κράτος δικαίου είναι σε κρίση, δεν λειτουργούν τα δικαιώματα, δεν ισχύουν όλες οι ελευθερίες. Θέλουμε υψηλού επιπέδου δημοκρατία και κράτος δικαίου, αλλά για να το λέμε αυτό πρέπει να σεβόμαστε την δημοκρατία στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, πρέπει να σεβόμαστε την αποκέντρωση στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, για να λέμε εδώ στην Καβάλα, στην Ανατολική Μακεδονία, ότι πιστεύουμε στη δύναμη και στη χειραφέτηση της Ελλάδας των περιφερειών.

Αυτά όμως φίλες και φίλοι, είναι εύκολα τα δύσκολα διλήμματα είναι άλλα. Πολλοί λένε "να εγγυηθείτε την ενότητα, υπάρχει ίσως πρόβλημα". Δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα, το ΠΑΣΟΚ ήταν είναι και θα είναι ενωμένο, έτσι μας το παρέδωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Αλλά μας παρέδωσε ένα ΠΑΣΟΚ προοδευτικό, ριζοσπαστικό, λαϊκό κι ένα ΠΑΣΟΚ πλειοψηφικό, μεγάλο, ένα ΠΑΣΟΚ του 48%. Όχι ένα ΠΑΣΟΚ που πηγαίνει προς τα κάτω αλλά ένα ΠΑΣΟΚ που πηγαίνει προς τα πάνω.

Το δίλημμα λοιπόν είναι ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ του χθες και το ΠΑΣΟΚ του αύριο, ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ που πλειοψηφεί και το ΠΑΣΟΚ που μειοψηφεί. Ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ που διεκδικεί και κερδίζει και το ΠΑΣΟΚ που αρκείται στα λιγότερα, που αρκείται ή ανέχεται να μένει στην αντιπολίτευση.

Λένε πολλοί "δε θέλουμε την εξουσία για την εξουσία, πρέπει να έχουμε μια ιδεολογική καθαρότητα". Βεβαίως, αλλά για να έχουμε ιδεολογική καθαρότητα πρέπει να έχουμε σαφή πολιτικό λόγο, να μη δημιουργούμε σύγχυση, να δίνουμε εναλλακτική λύση, να μην αρκούμαστε σε παλαιοκομματικές πρακτικές.

Άρα, το καθαρό ΠΑΣΟΚ είναι το μεγάλο ΠΑΣΟΚ. Για εξουσία διψούν οι απλοί πολίτες που περιμένουν καλύτερο κράτος, καλύτερη διοίκηση, καλύτερη υγεία, καλύτερη παιδεία. Στο όνομα των πολιτών αυτών αγωνιζόμαστε και θέλουμε να νικήσουμε.

Εκτός και αν υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν ότι ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ, όπως τον διαμόρφωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, είναι ανάλογος με τον ρόλο άλλων κομμάτων της Αριστεράς. Σέβομαι την ιστορία και τον πολιτικό ρόλο του Κομμουνιστικού Κόμματος και του Συνασπισμού, είναι όμως άλλα τα μεγέθη μας και άλλη η πολιτική και ιστορική αποστολή μας.

Εμείς δεν είμαστε ένα μικρό κόμμα που συζητά και που ασκεί πίεση, εμείς είμαστε ένα κόμμα που κυβέρνησε τον τόπο, που τον έκανε καλύτερο, ισχυρότερο, μεγαλύτερο. Και θέλουμε να τον ξανακυβερνήσουμε, για να συνεχίσουμε την πολιτική μας, αλλά προσέξτε, χωρίς κενά, χωρίς λάθη, χωρίς υστερήσεις, γιατί ξέρουμε πάρα πολύ καλά τι είναι αυτό που έχει συμβεί.

Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και τη δεκαετία του ΄80 και μέχρι το 2004 στη δεκαετία του ΄90 και του 2000 έκαναν πολλά, βελτίωσαν την εικόνα της χώρας, την ανέβασαν. Αλλά η αλήθεια είναι ότι υπήρξαν και νέες ανισότητες, υπήρξαν κενά, υπήρξαν πάρα πολλές περιφέρειες και πάρα πολλές κοινωνικές ομάδες που ένοιωσαν ότι μένουν πίσω, ότι δεν μετέχουν στο μοίρασμα της νέας πιο μεγάλης εθνικής πίτας. Και αυτό οφείλουμε να το αποκαταστήσουμε.

Αλλά, σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι το δικό μας έργο μας φέρνει σε θέση υποδεέστερη από αυτήν της Νέας Δημοκρατίας. Είναι δυνατόν ποτέ να θεωρούμε ότι οι πολίτες δικαίως επέλεξαν και ξαναεπέλεξαν τον κ. Καραμανλή και τη Δεξιά; Όχι βέβαια.

Και αν το 2004 μπορούσε να επικρατήσει η λογική της μιας ευκαιρίας που δικαιούται και η άλλη πλευρά, αυτή η λογική της πρώτης ευκαιρίας σίγουρα δεν ισχύει το 2007. Και έπρεπε το 2007 να δώσουμε τη λυτρωτική λύση για την κοινωνία, για την οικονομία, για την περιφέρεια, για τους θεσμούς, για τη χώρα.

Δεν το πετύχαμε αλλά μπορούμε τώρα, γιατί στις 11 του Νοέμβρη κρίνεται το αποτέλεσμα των επόμενων βουλευτικών εκλογών. Στις 11 του Νοέμβρη μπορούμε να αποδείξουμε ότι άλλαξε ο συσχετισμός δυνάμεων, ότι είμαστε πρώτο κόμμα, ότι μπορούμε να νικήσουμε, ότι ο κ. Καραμανλής έχει αρχίσει να μετράει αντίστροφα τις μέρες.

Γιατί, μην έχετε αμφιβολία ότι ο κ. Καραμανλής στήνει εκλογικό σκηνικό. Μίλησε από την πρώτη στιγμή στη Βουλή για τροποποίηση του εκλογικού νόμου. Κρέμεται από δύο λεπτές κλωστές, από δύο μόλις βουλευτές. Δεν μπορεί να αντέξει για πολύ καιρό τους παραγοντισμούς, τους εκβιασμούς, τις δυσαρέσκειες, τις πιέσεις των βουλευτών του. Έχει μια ομάδα δυσαρεστημένων παραγόντων και απέναντι σε αυτή την ομάδα εμείς πρέπει να αντιτάξουμε το ανανεωμένο ΠΑΣΟΚ της νίκης και της ελπίδας.΄

Άρα δεν έχουμε πολύ χρόνο. Και ξέρετε τι μου θυμίζει το σκηνικό; Μου θυμίζει την περίοδο του 1992, όταν μετά την αθωωτική απόφαση του ειδικού δικαστηρίου, το ΠΑΣΟΚ οργάνωσε μόνο του ουσιαστικά στη Β΄ Αθηνών την επαναληπτική εκλογή. Έφερε τον κόσμο στην κάλπη, διαμόρφωσε ρεύμα πλειοψηφίας. Τότε λέγανε πολλοί θα αποτύχουμε, κάνουμε εκλογές μόνοι. Στις 11 του Νοέμβρη δεν κάνουμε εκλογές μόνοι, κάνουμε εκλογές με την κοινωνία, για την κοινωνία.

Στις 11 του Νοέμβρη φίλες και φίλοι ψηφίζουμε την πολιτική που θέλουμε για τη φορολογία, για την ανάπτυξη, για την περιφέρεια, για την παιδεία, για την υγεία, για το ασφαλιστικό, για τα εξωτερικά θέματα.

Η υπόθεση της χώρας είναι στα χέρια μας. Χρειαζόμαστε ένα νέο ΠΑΣΟΚ, ανανεωμένο, δημοκρατικό, συμμετοχικό, αποκεντρωμένο. Είναι στο χέρι μας να το φτιάξουμε. Μπορούμε όμως να φτιάξουμε και τη νέα κοινωνική πλειοψηφία. Πρέπει να στείλουμε μηνύματα.

Εδώ μέσα βλέπω να βρίσκεται αυτή η νέα κοινωνική πλειοψηφία. Εδώ μέσα βρίσκεται ένα χαρακτηριστικό δείγμα της ελληνικής κοινωνίας, της δύναμης και της ψυχής του ΠΑΣΟΚ. Εδώ μέσα βρίσκονται όλες οι γενιές, η γενιά της Εθνικής Αντίστασης, η γενιά που σέβεται την παλιά βενιζελική κεντρώα παράδοση.

Εδώ μέσα βρίσκεται η ΕΑΜογενής παράδοση, εδώ μέσα βρίσκεται η γενιά του 1 1 4 και των αγώνων, εδώ μέσα βρίσκεται η γενιά του Πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης.

Εδώ μέσα βρίσκονται οι γυναίκες που πρέπει να έρθουν ξανά στο προσκήνιο της ιστορίας και της πολιτικής όπως θέλησε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1981.

Εδώ μέσα βρίσκονται οι νέοι και ζητούν ένα ΠΑΣΟΚ των νέων, ένα ΠΑΣΟΚ νεανικό, ένα ΠΑΣΟΚ με ιδέες, με φαντασία, ριζοσπαστικό, ανατρεπτικό.

Εδώ μέσα βρίσκονται άνθρωποι φτωχοί, άνεργοι, περιθωριοποιημένοι, μοναχικοί, ηλικιωμένοι, συνταξιούχοι χωρίς οικογένεια και άλλα εισοδήματα.

Εδώ μέσα βρίσκονται άνθρωποι των επιχειρήσεων, μικροί και μεσαίοι επιχειρηματίες που θέλουν στήριξη από το κράτος, κίνητρα, θέλουν μια φιλική σχέση με το κράτος και το τραπεζικό σύστημα.

Εδώ μέσα βρίσκονται άνθρωποι της αγροτιάς, παλιοί αγρότες και νέοι αγρότες που θέλουν ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, πράσινο, ένα μοντέλο που να τους δίνει ρόλο, που να τους δίνει αντικείμενο, με την ποιότητα, με τη σχέση αγροτικής παραγωγής και βιομηχανίας, αγροτικής παραγωγής και τουρισμού.

Εδώ μέσα βρίσκονται άνθρωποι που ασχολούνται με τις νέες τεχνολογίες, με τη γνώση, με την καινοτομία, με τις υπηρεσίες.

Όλη η κοινωνία είναι εδώ, θέλει από το ΠΑΣΟΚ να του δώσει λύση, διέξοδο και εμείς μπορούμε πράγματι να ενώσουμε, να συνθέσουμε, να εκφράσουμε, να δικαιώσουμε. Πρέπει όμως φίλες και φίλοι, εδώ βρίσκεται και το ΕΑΜ, εδώ βρίσκονται και οι εργαζόμενοι στα πετρέλαια που ξέρουν τι θα πει δουλειά, τι θα πει ανάπτυξη, τι θα πει προοπτική.

Για να εκφράσουμε όμως όλη αυτή τη νέα κοινωνική πλειοψηφία, θέλει να έχουμε προτάσεις καθαρές και αυτές διατυπώνουμε. Έχουμε ένα σχέδιο για τη χώρα προοδευτικό, έχουμε ένα μοντέλο ανάπτυξης, έχουμε τη δυνατότητα να αναθέσουμε στην κάθε περιφέρεια την ευθύνη της δικής της τύχης και της δικής της προοπτικής.

Φίλες και φίλοι, μιλάμε με ευκολία για την ανεργία, μιλάμε με ευκολία για την υπανάπτυξη, μιλάμε με ευκολία για την κακή ποιότητα ζωής, καταγγέλλουμε, περιγράφουμε, δεν είμαστε όμως σχολιαστές, είμαστε οι υπεύθυνοι πολίτες που μπορούμε να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Σε μας εναπόκειται να αποφασίσουμε και να ανατρέψουμε αδράνειες του παρελθόντος. Εμπρός λοιπόν ας κάνουμε την ανατροπή.

Και ας ξεκινήσουμε από εδώ, από τη Βόρεια Ελλάδα, εδώ που αναπνέουμε ένα πιο κρύο αέρα, εδώ μπορούμε να σκεφτούμε για όλη τη χώρα και να ενώσουμε την ελπίδα μας με την Κρήτη, με την Πελοπόννησο, με το Ιόνιο, με το Αιγαίο.

Φίλες και φίλοι όλα μπορούν να αλλάξουν γρήγορα και εύκολα όταν υπάρχει πολιτική βούληση. Η Ελλάδα είναι ευλογημένη χώρα, έχει πολλά προσόντα αλλά αδικεί συχνά τον εαυτό της. Έχει υστερήσεις, έχει αντιφάσεις. Βρίσκει κανείς και τα καλύτερα και τα χειρότερα.

Γι΄ αυτό πρέπει να κάνουμε μια μεγάλη εκστρατεία ανατροπής των υστερήσεων και των μειονεκτημάτων. Μπορούμε να μετατρέψουμε τα μειονεκτήματά μας σε πλεονεκτήματα. Η χώρα αυτή μπορεί να κάνει μικρές αλλαγές, μικρά κλικ και να είναι αυτό που είναι και ταυτόχρονα να φτάσει στην κορυφή της ανταγωνιστικότητας και της ποιότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το δικαιούμαστε αυτό το όραμα, το αξίζουμε, θα το πετύχουμε.

Φίλες και φίλοι στις 11 του Νοέμβρη διαμορφώνουμε τις προϋποθέσεις για το ΠΑΣΟΚ της νίκης, τις προϋποθέσεις για τη συγκρότηση της νέας κοινωνικής προοδευτικής πλειοψηφίας, τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή ενός νέου σχεδίου για τη χώρα που βασίζεται στην αναδιανομή του πλούτου και των ευκαιριών, που βασίζεται στην αναβάθμιση όλων των υπηρεσιών, όλων των θεσμών. Στην αναβάθμιση του κράτους, στην αναβάθμιση του εισοδήματος, στην αναβάθμιση του σχολείου, στην αναβάθμιση του Νοσοκομείου, στην αναβάθμιση του ΙΚΑ και του ΟΓΑ.

Όλα αυτά απαιτούν κυβέρνηση με κοινωνική ευαισθησία, κυβέρνηση που συνδέεται με μια σχέση τιμής με το λαό και την κοινωνία.

Φίλες και φίλοι βρίσκομαι στην πολιτική μετά από μια αρκετά μεγάλη διαδρομή και στη Βουλή και σε διάφορες κυβερνητικές θέσεις. Δεν προέκυψα όμως ξαφνικά μέσα στην πολιτική και μέσα στην εξουσία. Δεν γεννήθηκα μέσα στην εξουσία. Είμαι ένας από σας και στο όνομά σας αγωνίζομαι και θα αγωνιστώ.
Δεν διεκδικώ κάποιο αξίωμα, διεκδικώ μια αποστολή που δεν μπορώ να τη φέρω πέρας μόνος μου. Μπορούμε όμως όλοι μαζί αν συνάψουμε ένα συμβόλαιο τιμής και εμπιστοσύνης.

Δεν θέλω να μας πει κάποιος όταν θα είμαστε κυβέρνηση ότι αθετούμε υποσχέσεις, ότι αδικούμε ανθρώπους, ότι δεν κάνουμε αυτά που αποτελούν την προγραμματική μας επαγγελία, ότι αποκλίνουμε από την ιδεολογία μας. Δεν το αντέχουμε ηθικά, δεν μπορούμε να δεχόμαστε το κοινό αίσθημα να λέει ότι όσοι ασχολούνται με την πολιτική είναι κατ΄ επάγγελμα ψεύτες ή απατεώνες. Δεν είναι αυτό το κύρος που πρέπει να έχει ο δημόσιος βίος.

Εμείς αγωνιζόμαστε στο όνομα του λαού και του γενικού συμφέροντος. Πρέπει να έχεις ένα τέτοιο ηθικό κίνητρο, μια τέτοια ιστορική φιλοδοξία αν θέλεις να ασχοληθείς με την πολιτική στις μέρες μας. Δεν ανήκω στους επαγγελματίες της πολιτικής, ανήκω στην κοινωνία των πολιτών και θέλω αυτή να πάρει την υπόθεση στα χέρια της.

Φίλες και φίλοι, η απόφαση της 11ης Νοεμβρίου είναι ιστορική. Η επιλογή είναι βαριά. Χρειάζεται λογική προσέγγιση, αλλά χρειάζεται και συναισθηματικό υπόβαθρο. Πρέπει να πιστέψουμε στις δυνατότητές μας. Πρέπει να μοιραστούμε την ίδια αγάπη για το μέλλον, για τον τόπο, για την Παράταξη. Την μοιραζόμαστε, μοιραζόμαστε την αγάπη μας και την ελπίδα μας.

Φίλες και φίλοι, στις 11 του Νοέμβρη πρέπει το ΠΑΣΟΚ όχι απλώς να υπερβεί την κρίση, αλλά να αναλάβει την εντολή να υπερβεί και την κρίση της χώρας.

Στις 11 του Νοέμβρη μπορούμε να ανοίξουμε ένα νέο δρόμο για όλους μας, για τη χώρα, για τη κοινωνία, για τους νέους ανθρώπους που πρέπει να ξαναβρούν την σχέση τους με την πολιτική.

Σας ζητώ λοιπόν να σκεφθείτε και να νιώσετε την αγωνία που υπάρχει σε όλη τη κοινωνία. Σας ζητώ να κάνετε την επιλογή που δίνει διέξοδο, που λυτρώνει, που ανοίγει προοπτικές. Να επιλέξετε το αύριο, την ανανέωση, τη νίκη.

Στις 12 του Νοέμβρη να είστε σίγουροι να είμαστε όλοι μαζί, θα είμαστε ενωμένοι, θα έχουν ξεχαστεί τα πάντα, γιατί όταν έχεις μεγάλους στόχους, όταν έχεις δημοκρατικό ήθος υπερβαίνεις τα πάντα. Η δύναμη του λαού ενώνει. Η δύναμη του λαού δίνει λύσεις. Η δύναμη του λαού δίνει προοπτικές. Και ο λαός είστε εσείς, οι πολίτες είστε εσείς, το ΠΑΣΟΚ είστε εσείς, ξέρετε την αλήθεια της ιστορίας. Ξέρετε την αλήθεια του μέλλοντος.

Φίλες και φίλοι, έρχομαι εδώ στη Καβάλα, στη Βόρεια Ελλάδα για να πάρω δύναμη. Θέλω να μου δώσετε δύναμη, θέλω να μου δώσετε την εμπιστοσύνη και την αγάπη σας. Πάρτε την υπόθεση του ΠΑΣΟΚ και της χώρας στα χέρια σας. Εμπρός ας πάμε στις 11 του Νοέμβρη να ψηφίσουμε, να νικήσουμε, να ανανεωθούμε, να ηγηθούμε και πάλι της προσπάθειας για την Ελλάδα που αξίζει στους Έλληνες.

Εμπρός, ας πάμε στις 11 του Νοέμβρη να φωνάξουμε: Και πάλι Αλλαγή. Εμπρός για την Ελλάδα που αξίζει στους Έλληνες.

Ας φέρουμε τη κοινωνία στη διαδικασία αυτή. Ας την κάνουμε ελκυστική για τους πολίτες. Ας τους δώσουμε τη δυνατότητα επιτέλους να αποφασίσουν.
Η Καβάλα αποφασίζει. Η Ελλάδα αποφασίζει. Το ΠΑΣΟΚ νικά. Γεια σας και με τη νίκη.

Tags: Πολιτικές Ομιλίες, 2007