24 Οκτωβρίου 2007


Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, από εδώ, από την Κρήτη, από το Ηράκλειο, το ενωμένο νικηφόρο προοδευτικό ΠΑΣΟΚ στέλνει μήνυμα στον κ. Καραμανλή και την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Είμαστε εδώ, αντιτασσόμαστε στις πολιτικές της συντήρησης, στις πολιτικές της σκληρής ταξικής αναδιανομής εις βάρος των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, από εδώ από το Ηράκλειο, από το κάστρο της δημοκρατίας, από την Κρήτη των Βενιζέλων, στέλνουμε μήνυμα, όχι απλά και μόνον ενότητας, αυτή είναι δεδομένη, στέλνουμε μήνυμα ανάστασης, μήνυμα ανατροπής, μήνυμα νίκης.

Σήμερα το Ηράκλειο ψήφισε, αποφάσισε, επέλεξε το ΠΑΣΟΚ του μέλλοντος, το ΠΑΣΟΚ του αύριο. Σήμερα το ΠΑΣΟΚ των νέων, το ΠΑΣΟΚ των κινημάτων, το ΠΑΣΟΚ της μεγάλης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης, νιώθει πως ξαναπαίρνει στα χέρια του την υπόθεση της ιστορίας, την υπόθεση της χώρας.

Σήμερα βρίσκουμε ξανά το κομμένο νήμα, το νήμα του Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν θα φέρω εγώ το τέλος της δεξιάς. Όλοι μαζί θα φωνάξουμε και πάλι ΑΛΛΑΓΗ. Όλοι μαζί θα χτίσουμε την Ελλάδα που αξίζει στους Έλληνες.

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν, που όπως φωνάζουν οι νέοι μας είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό, ξέρει ότι η 11η Νοεμβρίου δεν είναι μια εσωτερική κλειστή διαδικασία. Είναι ένα μεγάλο στοίχημα για το μέλλον, είναι ένα μεγάλο στοίχημα για τη χώρα ολόκληρη. Στις 11 του Νοέμβρη το ΠΑΣΟΚ δεν διαλέγει απλώς Πρόεδρο, διαλέγει κατεύθυνση, διαλέγει την ελπίδα. Στις 11 του Νοέμβρη κρίνεται το αποτέλεσμα των επόμενων βουλευτικών εκλογών.

Πολλοί αναρωτιούνται γιατί χάσαμε στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου. Δεν θα σας πω σήμερα γιατί χάσαμε. Θα σας πω όμως ότι κακώς χάσαμε. Η πλειοψηφία του κ. Καραμανλή είναι επίπλαστη, δεν την δικαιούται, δεν την αξίζει.

Αυτό είναι πολίτες του Ηρακλείου το μεγάλο στοίχημα της 11ης Νοεμβρίου. Δεν σταμάτησε ο ιστορικός χρόνος. Δεν είμαστε μόνοι μας μέσα στο γήπεδο. Δεν είμαστε το κέντρο των εξελίξεων. Η κυβέρνηση διαμορφώνει την δική της ατζέντα. Οργανώνει το δικό της σχέδιο.

Ο κ. Καραμανλής προεκλογικά διετύπωσε έναν ωμό πολιτικό εκβιασμό. Είπε στον ελληνικό λαό: «ή ισχυρή κυβέρνηση και αυτοδυναμία της δεξιάς, ή επανάληψη των εκλογών». Και κατάφερε να αποσπάσει μια οριακή πλειοψηφία δυο βουλευτών. Κρέμεται τώρα από δυο πολύ λεπτές κλωστές. Και ξέρει ότι δεν αντέχει. Ξέρει ότι πολύ γρήγορα θα αναγκαστεί να πάει σε εκλογές. Δεν έχουμε χρόνο. Πρέπει να οργανωθούμε, πρέπει να δώσουμε απάντηση.

Το θέμα δεν είναι να φέρουμε το τέλος της δεξιάς. Το θέμα είναι να κάνουμε και πάλι την αρχή της προοδευτικής ριζοσπαστικής Ελλάδας, της Ελλάδας που σέβεται και τιμά τους πολίτες της. Το μεγάλο στοίχημα λοιπόν της 11ης Νοεμβρίου είναι η απάντηση που πρέπει να δώσουμε στον εκβιασμό που επαναλαμβάνει ο κ. Καραμανλής.

Ένας πρωθυπουργός που πηγαίνει στη Βουλή στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του και ανοίγει ζήτημα εκλογικού νόμου, είναι προφανές πώς γνωρίζει ότι τα ψωμιά της κυβέρνησής του είναι λίγα. Ξαναπαίζει με τους θεσμούς.

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν που είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό, καταλαβαίνει και ποιο είναι το πολιτικό πρόβλημα της χώρας. Το ΠΑΣΟΚ που είναι εδώ ενωμένο δυνατό, σκέπτεται, καταλαβαίνει, νιώθει το ζήτημα, νιώθει τι παίζεται στις 11 του Νοέμβρη.

Ο κ. Καραμανλής λοιπόν παίζει με τους θεσμούς. Μας πετάει το γάντι του εκλογικού νόμου και της επανάληψης των εκλογών.

Η Δημοκρατική Παράταξη, η Παράταξη που πρέπει να εκφράσει την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, είναι υποχρεωμένη να δώσει απάντηση. Απάντηση καθαρή. Απάντηση δυναμική. Πρέπει να σηκώσουμε το γάντι και να πούμε στον κ. Καραμανλή: «ωραία δοκίμασε, εδώ είμαστε, νικάμε».

Νικάμε όχι γιατί διψάμε για την εξουσία. Δεν διψούν για την εξουσία τα πολιτικά στελέχη που έχουν διαμορφώσει μια κατάσταση ζωής και πολιτικής δράσης, είτε βρίσκονται στη κυβέρνηση, είτε στην αντιπολίτευση. Διψούν για εξουσία οι απλοί άνθρωποι, οι μη προνομιούχοι του 2007 που μας έλεγαν προεκλογικά «πού είστε, τι κάνετε, ας νικήσουμε, ας αλλάξουμε πολιτική, δώστε μας μια καλύτερη ποιότητα ζωής, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, ανακατανομή εισοδήματος και ευκαιριών».

Στο όνομα αυτών των ανθρώπων, στο όνομα της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας πρέπει να αγωνιστούμε για το νέο ΠΑΣΟΚ της νίκης. Πρέπει να αγωνιστούμε για την νίκη στις εκλογές. Πρέπει να εφαρμόσουμε ένα μεγάλο προοδευτικό σχέδιο για την χώρα, για το κράτος, για την οικονομία, για την κοινωνία.

Φίλες και φίλοι, αυτός ο κόσμος που έχει τα μάτια στραμμένα στο ΠΑΣΟΚ, αυτός ο κόσμος που αγωνιά για την 11η Νοεμβρίου, αξίζει να πάρει από μας μια καθαρή ηθική και πολιτική απάντηση. Ο προοδευτικός κόσμος ας μη φοβάται. Το ΠΑΣΟΚ ήταν, είναι και θα είναι ενωμένο. Κανείς δεν μπορεί να κλονίσει την ενότητα της Παράταξης.

Το ερώτημα όμως είναι άλλο. Είναι αν αυτό το ούτως ή άλλως ενωμένο ΠΑΣΟΚ το θέλουμε ΠΑΣΟΚ δυναμικό, ανανεωμένο, πλειοψηφικό, νικηφόρο, ή αν μας αρκεί κάτι λιγότερο, αν μας αρκεί η παραμονή στην αντιπολίτευση. Δεν νομίζω ότι υπάρχει έστω και ένας προοδευτικός πολίτης στη χώρα αυτή που να αρκείται στα λίγα, που να δέχεται την ήττα. Όλοι θέλουν να κάνουμε τις ιδέες μας πράξη προς όφελος του λαού και του τόπου.

Ακούγονται συνθήματα
«Βαγγέλη η Κρήτη σε θέλει κυβερνήτη»

 Χαίρομαι γιατί ακούω ότι η Κρήτη με θέλει κυβερνήτη. Υπάρχει μια προϋπόθεση, να με διαλέξει πρώτα ως Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης.

Για να το πετύχουμε όμως αυτό δεν βάζω κάποιο προσωπικό στοίχημα. Δεν υπάρχει προσωπικό στοίχημα. Μόνον όλοι μαζί μπορούμε. Σας καλώ λοιπόν όλοι μαζί να πορευτούμε για το νέο ανανεωμένο ΠΑΣΟΚ. Όλοι μαζί να χαράξουμε το μέλλον της χώρας. Όλοι μαζί να νικήσουμε τη δεξιά. Όλοι μαζί να κατευθύνουμε τη χώρα προς την πρόοδο.

Φίλες και φίλοι, για να το πετύχουμε αυτό χρειαζόμαστε τρεις βασικές προϋποθέσεις. Χρειαζόμαστε ένα ανασυγκροτημένο κόμμα. Ένα ΠΑΣΟΚ δημοκρατικό, συλλογικό, θεσμικό, αποκεντρωμένο. Ένα ΠΑΣΟΚ που σέβεται τον πολίτη. Ένα ΠΑΣΟΚ που τιμά το μέλος και το φίλο. Του δίνει σημασία, του δίνει δικαίωμα λόγου και απόφασης. Ένα ΠΑΣΟΚ που αναγνωρίζει τον ρόλο των Δημοτικών Οργανώσεων, των Νομαρχιακών Οργανώσεων, των Περιφερειακών του Επιτροπών. Ένα ΠΑΣΟΚ με ραχοκοκαλιά, ανοιχτό στη κοινωνία, ένα ΠΑΣΟΚ με ισχυρό πολιτικό λόγο, με νέες ιδέες. Ένα ΠΑΣΟΚ που ό,τι λέει και την κοινωνία και το κράτος το εφαρμόζει πιστά στο εσωτερικό του.

Φίλες και φίλοι, αν θέλουμε να μιλάμε στους πολίτες, να τους κοιτάμε στα μάτια και να τους λέμε πώς θα εφαρμόσουμε αξιοκρατία στην κοινωνία και στην πολιτεία, αν θέλουμε να μας πιστεύουν τα παιδιά που σπουδάζουν, που αγωνίζονται για μια θέση στον δημόσιο τομέα ή στην αγορά εργασίας, είμαστε υποχρεωμένοι να είμαστε αξιοκράτες στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Αν θέλουμε να λέμε ότι αγωνιζόμαστε για την αναβάθμιση της δημοκρατίας και των θεσμών, πρέπει να σεβόμαστε και να εγγυόμαστε τη δημοκρατία στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ.

Εάν θέλουμε να πείθουμε τους πολίτες της περιφέρειας, μιλώντας για αποκέντρωση, για περιφερειακή αυτοδιοίκηση και ανάπτυξη σε όλη τη χώρα, πρέπει να σεβόμαστε την εσωτερική αποκέντρωση και το ΠΑΣΟΚ ως κίνημα περιφερειών.

Και η Κρήτη γνωρίζει πάρα πολύ καλά τι σημασία έχει η περιφερειακή ανάπτυξη, τι σημασία έχει να υπάρχουν δομές σε κάθε περιφέρεια, που να προωθούν τα συμφέροντα του τόπου, να δίνουν δουλειά, να δίνουν ευκαιρίες για ανάπτυξη και επενδύσεις.

Φίλες και φίλοι, το νέο ΠΑΣΟΚ θα είναι το ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας. Εσείς είστε το αυθεντικό ΠΑΣΟΚ. Το πραγματικό, το μεγάλο, το φερέγγυο.

Δεν αρκεί όμως να διαμορφώσουμε το ανανεωμένο μεγάλο ΠΑΣΟΚ της νίκης. Χρειαζόμαστε κοινωνικές συμμαχίες. Πρέπει να εκφράσουμε την νέα προοδευτική κοινωνική πλειοψηφία του 21ου αιώνα. Πρέπει να μιλήσουμε στη καρδιά και στο μυαλό του φτωχού, του άνεργου, του περιθωριοποιημένου.

Πρέπει να μιλήσουμε στο μοναχικό χαμηλοσυνταξιούχο και να του πούμε ότι εμείς είμαστε η οικογένειά του. Πρέπει να μιλήσουμε στη μονογονεϊκή οικογένεια, στους ανθρώπους που βιώνουν την εγκατάλειψη. Πρέπει να μιλήσουμε όμως και στους μικρομεσαίους δυναμικούς επιχειρηματίες. Σ’ αυτούς που αγωνίζονται να δώσουν δουλειά, να φτιάξουν πλούτο εθνικό και βλέπουν συνεχώς προσχώματα, δυσκολίες, γραφειοκρατικά εμπόδια από το κράτος και από το τραπεζικό σύστημα.

Πρέπει να μιλήσουμε στο χώρο της γνώσης, της έρευνας. Πρέπει να τιμήσουμε το πανεπιστήμιο, τα ΤΕΙ, τους νέους, τους ερευνητές. Πρέπει να τιμήσουμε τους ανθρώπους που παράγουν γνώση, που παράγουν καινοτομία. Πρέπει να μιλήσουμε στους αγρότες. Στους παλιούς αγρότες που νιώθουν την εγκατάλειψη. Στους νέους αγρότες που θέλουν να οργανώσουν την επιχειρηματικότητά τους σε έναν ζωντανό, δυναμικό τομέα της οικονομίας.

Πρέπει να τους πούμε ότι δεν τους θεωρούμε βάρος, δεν τους θεωρούμε κατάλοιπο μιας παλιάς εποχής. Τους θεωρούμε πλεονέκτημα στο πλαίσιο ενός σύγχρονου πράσινου μοντέλου ανάπτυξης που αναδεικνύει την ποιότητα και συνδέει την αγροτική παραγωγή με την μεταποίηση, τη βιομηχανία με το χώρο των τροφίμων, με τις υπηρεσίες, με τον τουρισμό.

Πρέπει να μιλήσουμε στις γυναίκες. Πρέπει να φέρουμε ξανά τη γυναίκα στο κέντρο της προσοχής. Να την κάνουμε κέντρο και μητέρα του κόσμου, όπως το έκανε για πρώτη φορά ο Ανδρέας Παπανδρέου στις αρχές της δεκαετίας του ’80.

Πρέπει να πείσουμε όλους αυτούς τους κοινωνικούς μας συμμάχους, ότι τους εκφράζουμε, ότι μιλάμε στο όνομα του γενικού συμφέροντος του ελληνικού λαού, ότι μπορούμε να διασφαλίσουμε οικονομική και πολιτική σταθερότητα, ότι μπορούμε να επιβάλουμε κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη.

Οι πολίτες ξέρουν πάρα πολύ καλά, γιατί η εμπειρία της ζωής είναι σκληρή, ότι η κοινωνία από μόνη της γεννάει αδικίες και ανισότητες. Είναι σκληρή, επιβάλλει τον ισχυρότερο επί του ασθενέστερου. Οι πολίτες ξέρουν ότι η αγορά και η οικονομία από μόνη της μεγεθύνει τον πλούτο, μεγεθύνει και την φτώχια, διευρύνει το χάσμα, σε καθηλώνει. Άρα χρειάζεται μια απάντηση σε όλα αυτά.

Και η απάντηση είναι οι δικές μας προοδευτικές, σοσιαλιστικές, ριζοσπαστικές προτάσεις και ένα κράτος δικαίου και ένα κοινωνικό κράτος που αποκαθιστά αδικίες, διασφαλίζει την πρόοδο, εγγυάται την δικαιοσύνη, βελτιώνει την ζωή των ανθρώπων.

Αυτό είναι φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, το ιστορικό μεγαλείο των ιδεών της ευρωπαϊκής σοσιαλιστικής αριστεράς. Αυτό είναι ο πολιτισμός ο δικός μας. Ο πολιτισμός της μεγάλης Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης.

Αυτό που κατάφερε ο Ανδρέας Παπανδρέου από το 1974 μέχρι το 1981 ήταν να ενώσει τα μεγάλα ρεύματα, τις μεγάλες παραδόσεις. Να ενώσει τη μνήμη και το δυναμισμό του Βενιζελισμού με την ΕΑΜογενή παράδοση, με την δημοκρατική παράδοση του Κέντρου και του Γέρου της Δημοκρατίας, να τα μπολιάσει όλα αυτά με σύγχρονες σοσιαλιστικές ιδέες, με ριζοσπαστικό τόνο και να φτιάξει το μεγάλο πατριωτικό ριζοσπαστικό λαϊκό προοδευτικό ΠΑΣΟΚ.

Το ΠΑΣΟΚ όμως του 48%, το ΠΑΣΟΚ που πλειοψηφεί στη κοινωνία, στο λαό, στη Βουλή, όχι ένα μικρότερο, ένα ανεπαρκές ΠΑΣΟΚ. Αυτό μας κληροδότησε ο Ανδρέας. Μας έδωσε την εντολή να διαφυλάξουμε το ΠΑΣΟΚ ως το πιο λαϊκό, το πιο προοδευτικό, το πιο αριστερό κόμμα, αλλά τι κόμμα; Κόμμα πλειοψηφικό, κόμμα εξουσίας. Αυτό είναι που πρέπει να διαφυλάξουμε στο όνομα των απλών ανθρώπων. Στο όνομα του αστερισμού των ιδεών μας.

Είμαστε υπερήφανοι γιατί ταυτιζόμαστε ιστορικά με την δημοκρατία, τις ελευθερίες, το κράτος δικαίου, την κοινωνική δικαιοσύνη, την πλήρη απασχόληση, την αλληλεγγύη, τον αγώνα για την διεθνή ειρήνη. Ταυτιζόμαστε με τις μεγάλες ιδέες του ανθρωπισμού που είναι οι ιδέες της Ευρωπαϊκής Σοσιαλιστικής Αριστεράς. Και είμαστε υπερήφανοι για τις πεποιθήσεις μας. Στο όνομα των πεποιθήσεών μας πρέπει να νικήσουμε.

Τώρα γράφουμε όλοι μαζί τη νέα εποχή του ΠΑΣΟΚ και τη νέα εποχή της χώρας. Μέσα στην Ευρώπη, μέσα στο κόσμο. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε την τρίτη προϋπόθεση που είναι ένα νέο μεγάλο σχέδιο για τη χώρα. Ένα σχέδιο για το κράτος. Ένα σχέδιο για την κοινωνία. Ένα σχέδιο για την οικονομία.

Οι πολίτες απεχθάνονται το κακό αυταρχικό και γραφειοκρατικό κράτος. Το κράτος που τους προδίδει τη στιγμή της ανάγκης. Θέλουν όμως τα πάντα από ένα κράτος σύγχρονο, δημοκρατικό, αποτελεσματικό, αποκεντρωμένο. Δεν το δώσαμε στους πολίτες έως το 2004. Τώρα είναι η ώρα του ριζικού μετασχηματισμού του κράτους. Θα το δώσουμε στους πολίτες που το θέλουν, το αξιώνουν, το δικαιούνται.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, ας πούμε την αλήθεια. Το ΠΑΣΟΚ όπως και όλα τα άλλα μεγάλα σοσιαλιστικά κόμματα στην Ευρώπη, βρίσκονται αντιμέτωπα με την αγωνία και την δυσπιστία των πολιτών.

Ο πολίτης φοβάται ότι παρά τις εξαγγελίες, παρά τις καλές προθέσεις, όταν ένα κόμμα προοδευτικό, λαϊκό όπως το ΠΑΣΟΚ ανεβαίνει στην εξουσία, βρίσκεται αντιμέτωπο με ανυπέρβλητες δυσκολίες, οι πολίτες φοβούνται ότι μέσα στο δεδομένο ευρωπαϊκό πλαίσιο, μέσα στο πλαίσιο της ΟΝΕ, μέσα στο πλαίσιο του ευρώ, μέσα στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και των υποχρεώσεών μας για χαμηλό έλλειμμα, για πτωτική τάση του χρέους, δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα περιθώρια προοδευτικών πολιτικών, αλλά διανεμητικών πολιτικών υπέρ των φτωχότερων και υπέρ των μεσαίων.
Αυτό είναι ψέμα. Περιθώρια υπάρχουν, αρκεί να υπάρχει βούληση, οργάνωση, πεποίθηση. Και θέλω αυτό να γίνει κοινό μας κτήμα, γιατί πάνω σ’ αυτό θα οικοδομήσουμε την πολιτική μας συμφωνία και την νέα ηθική μας σχέση στο όνομα του λαού και του τόπου.

Το πρώτο μου παράδειγμα είναι το ασφαλιστικό. Η κοινωνία πυροβολείται καθημερινά από εκείνους που ισχυρίζονται ότι πρέπει να κοπούν τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Ότι είναι μοιραίο, αναγκαίο, να μειωθούν οι συντάξεις των νέων, αλλά ενδεχομένως και των παλιών εργαζόμενων. Είναι πολλοί αυτοί που λένε ότι πρέπει να αυξηθούν υπερβολικά τα όρια ηλικίας.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ μας λένε ότι, οι χαμηλές συντάξεις που παίρνουν ενάμιση εκατομμύριο άνθρωποι στη χώρα μας, είναι υπερβολή, είναι ουσιαστικά παραπλάνηση των ταμείων.

Ανήκω σ’ αυτούς που πιστεύουν μαζί με όλο το ΠΑΣΟΚ πώς η προσέγγισή μας πρέπει να είναι τελείως διαφορετική. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στις δαπάνες, αλλά στα έσοδα.

Το πρόβλημα του ασφαλιστικού οφείλεται στην υψηλή ανεργία, την χαμηλή απασχόληση, την μεγάλη εισφοροδιαφυγή, την μαύρη και αδήλωτη εργασία, την δαιδαλώδη νομοθεσία, την γραφειοκρατία των ταμείων, την έλλειψη μηχανοργάνωσης, την αδυναμία σύνδεσης του ασφαλιστικού συστήματος με το φορολογικό.

Το κράτος δεν τηρεί τις υποχρεώσεις του απέναντι στα ταμεία. Πώς είναι δυνατόν χωρίς έσοδα να μιλάμε για κρίση του ασφαλιστικού και να θέλουμε να την φορτώσουμε στο συνταξιούχο, στον εργαζόμενο, στον άνεργο;

Γι' αυτό πρότεινα στις 12 του Νοέμβρη το ΠΑΣΟΚ να πάρει μόνο του, ως αξιωματική αντιπολίτευση και αυριανή κυβέρνηση, την πρωτοβουλία να οργανώσει τον κοινωνικό διάλογο για το ασφαλιστικό, να δείξει ότι τολμά στο πιο κρίσιμο θέμα, έχει εναλλακτική πρόταση, είναι ώριμο να κυβερνήσει.

Το δεύτερο παράδειγμα μου είναι η περιφερειακή ανάπτυξη. Τι θέλει η Κρήτη, τι θέλει η Θράκη, τι θέλει η Ήπειρος; Θέλει μια χειραφέτηση, θέλει να έχει τη δυνατότητα να αποφασίζει για τα δικά της τοπικά αναπτυξιακά προβλήματα.

Θέλει να έχει ισχυρούς Δήμους, θέλει μια Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση με υπόσταση στο πλαίσιο της αιρετής περιφερειακής Αυτοδιοίκησης. Τι κοστίζει να γίνει αυτή η ριζική μεταρρύθμιση του κράτους; Τίποτα. Απλώς προσκρούει στη συγκεντρωτική νοοτροπία των παραγόντων του παλαιοκομματισμού και του αθηνοκεντρικού κράτους.

Το τρίτο μου παράδειγμα είναι το κορυφαίο, γιατί αφορά τον τομέα στον οποίο κρίνεται η υπόσταση και το μέλλον της κοινωνίας και αυτός ο τομέας είναι ο τομέας της γνώσης, ο τομέας των νέων, ο τομέας της παιδείας.

Τι πάθαμε ξαφνικά και αμφισβητούμε τα θεμέλια της ιδεολογίας μας, τη δημόσια δωρεάν παιδεία; Στο δημόσιο σχολείο, στο δημόσιο πανεπιστήμιο, έχει στηριχθεί ό,τι καλό έχει η ελληνική κοινωνία. Η πρόοδος της από τότε που γεννήθηκε το νέο ελληνικό κράτος. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να είναι κίνημα των νέων, κίνημα της γνώσης κίνημα παιδείας. Γιατί είμαστε κίνημα αλλαγής, κίνημα δικαιοσύνης, κίνημα προόδου.

Αγωνιστείτε, φίλες και φίλοι, αγωνιστείτε νέες και νέοι, για το δημόσιο πανεπιστήμιο, το δημόσιο σχολείο, το δικαίωμα στην παιδεία, το δικαίωμα στην πρόοδο. Αγωνιστείτε για κοινωνική δικαιοσύνη.

Ακούγονται συνθήματα
«Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό»

 

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό, αλλά πρέπει να είναι εδώ προοδευτικό, ριζοσπαστικό, με καθαρό λόγο στα μεγάλα θέματα όπως αυτό του πανεπιστημίου και του σχολείου.

Ακούγονται συνθήματα
«Βαγγέλη μαζί στη νέα εποχή»

 

Η νέα εποχή είναι δική σας, είναι η εποχή για τα νιάτα. Για μια νεολαία αυτόνομη, χειραφετημένη, ριζοσπαστική, εμπνευσμένη. Χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, χωρίς παλαιοκομματικούς μηχανισμούς.

Όλες οι γενιές ανήκουν στη νεολαία. Το ΠΑΣΟΚ είναι κίνημα νέων και κίνημα νεανικό. Όλοι είμαστε νεολαίοι του ΠΑΣΟΚ. Όλοι είμαστε νέοι στις ιδέες, στις ελπίδες, στις προοπτικές.

Αυτά κρίνονται, φίλες και φίλοι, στις 11 του Νοέμβρη. Δεν κρίνεται η σταδιοδρομία προσώπων. Δεν κρίνεται η τύχη μηχανισμών και παραγόντων. Κρίνεται η τύχη της παράταξης. Κρίνεται το μέλλον της χώρας.

Η κρίση στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι η διαδικασία εκλογής νέου Προέδρου. Την κρίση την προκάλεσε η ήττα. Η διαδικασία εκλογής νέου Προέδρου είναι η έξοδος από την κρίση. Είναι η ελπίδα και η προοπτική της παράταξης.

Φίλες και φίλοι, έθεσα τον εαυτό μου στη διάθεση της παράταξης. Αυτό δεν είναι ένα ζήτημα που αφορά τη διαδρομή μου την προσωπική. Ό,τι είχα να δώσω στον τόπο ως βουλευτής και Υπουργός θεωρώ ότι το έχω δώσει.

Μετά από 14 χρόνια στη Βουλή και 11 χρόνια στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ θεωρώ ότι αν είναι να κάνω κάτι, στο όνομα σας, με τη στήριξη σας, μαζί σας, αυτό πρέπει να μπορώ να το κάνω στο όνομα όλης της παράταξης και στο όνομα όλου του ελληνικού λαού.

Αν δεν μπορέσω να το κάνω εγώ θα το κάνει κάποιος άλλος. Θα είμαστε όλοι μαζί. Αλλά έχει σημασία ποιος αναλαμβάνει τι και πως το φέρνει εις πέρας. Δεν υπάρχουν προσωπικά στοιχήματα, υπάρχουν συλλογικές, δημοκρατικές ανάγκες.

Θεωρώ ότι ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πρέπει να εκπληρώνει μια σειρά από βασικές δημοκρατικές αποστολές. Θέλουμε και θέλω έναν Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ που ενώνει την παράταξη, που εγγυάται την ενότητα, τη συλλογικότητα, τη δημοκρατία μέσα στο ΠΑΣΟΚ.

Θέλουμε και θέλω έναν Πρόεδρο με καθαρό λόγο, που εκφράζει με σαφήνεια, με πειστικότητα το ΠΑΣΟΚ, την ιδεολογία του, το πρόγραμμα του μέσα στη Βουλή, μέσα στο λαό. Συσπειρώνει την κοινωνία, διαμορφώνει πλειοψηφία.

Θέλουμε και θέλω έναν Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ που προσθέτει πολιτικό εύρος και εκλογικά ποσοστά στην παράταξη, που δεν αρκείται στα δεδομένα ποσοστά και κυρίως δεν τα μειώνει.

Θέλουμε και θέλω έναν Πρόεδρο που ηγείται μιας μαχητικής, δυναμικής, αλλά εθνικά και θεσμικά υπεύθυνης αντιπολίτευσης. Μιας αντιπολίτευσης, ώριμης, προγραμματικής, που πείθει ως κυβέρνηση.

Θέλουμε και θέλω έναν Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ που ως υποψήφιος Πρωθυπουργός συσπειρώνει τον ελληνικό λαό και κατακτά την εντολή του για μια Ελλάδα που ζητά και πάλι αλλαγή.

Στις 11 του Νοέμβρη η παράταξη, το μεγάλο κοινωνικό ΠΑΣΟΚ, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες καλούνται αν αποφασίσουν αν διαλέγουν αυτό το μοντέλο ή άλλο μοντέλο Προέδρου. Η τύχη του ΠΑΣΟΚ, η τύχη της χώρας είναι στα χέρια σας. Πάρτε την υπόθεση του ΠΑΣΟΚ στα χέρια σας.

Θέλουμε να έρθει η κοινωνία να ψηφίσει, να στηρίξει, να αποφασίσει. Θέλουμε στις 11 του Νοέμβρη να γίνει αυτό που έγινε το 1992 με τις επαναληπτικές εκλογές στην Β΄ της Αθήνας. Τότε το ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά έκανε μόνο του εκλογές και κέρδισε τις επόμενες βουλευτικές εκλογές.

Το στοίχημα της 11ης Νοεμβρίου είναι μεγάλο, είναι ιστορικό και ο καθένας τοποθετείται απέναντι στα στοιχήματα αυτά με το νου του και με την καρδιά του. Δεν μου αρκεί να σας πείσω λογικά. Θέλω να συνδεθείτε μαζί μου συναισθηματικά και ηθικά. Θέλω να κοιταζόμαστε στα μάτια και να νιώθουμε ο ένας τον άλλον. Και όταν με το καλό νικήσουμε, θέλω να μπορείτε να με κοιτάτε στα μάτια για να με ανακαλείτε στην τάξη, ώστε να κάνουμε όλα όσα υποσχεθήκαμε στο λαό αυτό.

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν πρέπει να είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό, ελπιδοφόρο, νικηφόρο και την Κυριακή 11 του Νοέμβρη. Εμπρός πάρτε την υπόθεση στα χέρια σας. Δώστε προοπτική. Απαντήστε στα διλήμματα. Δώστε μας την δύναμη να νικήσουμε στο όνομα του λαού για το καλό του τόπου.
Εμπρός για την Ελλάδα που αξίζει στους Έλληνες. Εμπρός για το ΠΑΣΟΚ του αύριο. Εμπρός να φωνάξουμε και πάλι Αλλαγή. Και πάλι Αλλαγή. Από εδώ από την Κρήτη, από το Ηράκλειο. Εμπρός για τη νίκη. Δώστε ελπίδα. Πάρτε το όραμα στα χέρια σας. Η νίκη είναι δική μας.

Η νεολαία είναι εδώ, ενωμένη, δυνατή, πρωτοπόρα. Εμπρός για το ΠΑΣΟΚ της νέας ελπίδας. Γεια σας.

Tags: Πολιτικές Ομιλίες, 2007