21 Οκτωβρίου 2007

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, το Αγρίνιο, η Αιτωλοακαρνανία, στέλνει σήμερα ένα ακόμη μήνυμα σε όλους τους δημοκρατικούς πολίτες, σε όλη την ελληνική κοινωνία.

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό και πορεύεται προς την κορυφαία δημοκρατική διαδικασία της 11ης Νοεμβρίου με ένα και μόνο στόχο. Να δείξει το πιο καθαρό, το πιο νεανικό, το πιο ελκυστικό πρόσωπο της δημοκρατικής παράταξης, γιατί στις 11 του Νοέμβρη το δίλημμα δεν είναι αν το ΠΑΣΟΚ θα είναι ενωμένο ή διασπασμένο. Η απάντηση σ’ αυτό έχει δοθεί ιστορικά από τη δεκαετία του 1960. Το ΠΑΣΟΚ ήταν, είναι και θα είναι ενωμένο.

Το δίλημμα της 11ης Νοεμβρίου είναι άλλο. Αν θα βαδίσουμε προς το ΠΑΣΟΚ του χθες ή προς το ΠΑΣΟΚ του αύριο. Αν θα βαδίσουμε προς το ΠΑΣΟΚ που πλειοψηφεί, που νικά, που αλλάζει τη ζωή των ανθρώπων ή αν θα παραμείνουμε στο βήμα σημειωτόν, αν θα παραμείνουμε στατικοί, αν θα παραμείνουμε εσωστρεφείς, φοβικοί, ηττοπαθείς, μειοψηφικοί.

Είναι κανείς εδώ μέσα που θέλει ένα μικρό και χαμένο ΠΑΣΟΚ; Όλοι θέλουμε το μεγάλο, το δυνατό, το νικηφόρο, το πλειοψηφικό ΠΑΣΟΚ.

Φίλες και φίλοι, ο Ανδρέας Παπανδρέου μας παρέδωσε το 1996 μια μεγάλη παρακαταθήκη. Μας παρέδωσε το ΠΑΣΟΚ του 48%. Και εμείς σήμερα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τις νέες προκλήσεις, είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε πάντα στο μυαλό μας το όραμα και το επίτευγμα του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου.

Τι θα ήθελε ο Ανδρέας; Θα ήθελε ένα ΠΑΣΟΚ που απλώς συζητά, ένα ΠΑΣΟΚ που απλώς προβληματίζεται ή ένα ΠΑΣΟΚ που μετατρέπει την ιδεολογία του, το όραμα του, τις αξίες του, σε κυβερνητικό πρόγραμμα και πολύ περισσότερο σε κυβερνητική πράξη;

Προφανώς θα ήθελε το ΠΑΣΟΚ που παρέδωσε, το ΠΑΣΟΚ που αλλάζει την Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ που διαμορφώνει την Ελλάδα. Αυτός είναι στόχος μας, αυτό είναι το όραμα μας.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, είναι κρίμα που στις 16 του Σεπτέμβρη ο κ. Καραμανλής κατάφερε να κερδίσει μια οριακή αυτοδυναμία. Κατάφερε να κερδίσει μια νέα κυβερνητική θητεία. Μέσα σε ένα μήνα έχει ανοίξει όλα τα κοινωνικά μέτωπα, έχει μετατρέψει τον Έλληνα πολίτη σε εχθρό του. Είδαμε σε ένα μήνα να διαψεύδονται όλες οι προεκλογικές υποσχέσεις. Είδαμε μέσα σε 1 μήνα να ανοίγουν όλα τα σκληρά κοινωνικά μέτωπα. Είναι και δική μας ευθύνη που το επιτρέψαμε αυτό.

Το ΠΑΣΟΚ όφειλε και μπορούσε να νικήσει στις εκλογές με αντίπαλο τη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Μια κυβέρνηση που είχε δείξει ταξική σκληρότητα, διαχειριστική ανικανότητα, μια κυβέρνηση που είχε διαλύσει το κράτος, μια κυβέρνηση που αντιμετώπιζε κάθε μέρα και ένα μεγάλο σκάνδαλο.

Και όμως αυτή η κυβέρνηση κατάφερε να αποκτήσει μια οριακή αυτοδυναμία και εμείς είδαμε τα εκλογικά μας ποσοστά όχι μόνο να μην αυξάνονται, αλλά να μειώνονται σε σχέση με το 2004. Είδαμε τα υπόλοιπα κόμματα, όλα τα άλλα κόμματα της Βουλής να πανηγυρίζουν ως νικητές και νιώσαμε μόνο εμείς πικραμένοι και ηττημένοι.

Αυτό το φρόνημα δεν είναι το φρόνημα της παράταξης. Δικαιούμαστε μια καλύτερη μοίρα. Θα έχει η παράταξη, θα έχει ο τόπος μια καλύτερη μοίρα.

Στέλνουμε όμως όλοι μαζί από εδώ από το Αγρίνιο, από την Αιτωλοακαρνανία, από την ελληνική περιφέρεια, ένα ηχηρό μήνυμα στον μόνο αντίπαλο μας, που είναι η Δεξιά, η συντήρηση, ο κ. Καραμανλής και η κυβέρνηση του. Αυτός είναι ο μόνος αντίπαλος μας. Του στέλνουμε λοιπόν ένα απλό και καθαρό πολιτικό μήνυμα.

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, αντιπολιτεύεται υπεύθυνα, θεσμικά, δυναμικά, με θέσεις, με αντιπροτάσεις και είναι έτοιμο να σηκώσει το γάντι των δήθεν διλημμάτων και των εκβιασμών του κ. Καραμανλή.

Τι είπε προεκλογικά ο κ. Καραμανλής; Ή, αυτοδυναμία ή επανάληψη των εκλογών. Και τώρα που βλέπει ότι οι 152 βουλευτές δεν φτάνουν, τώρα που βλέπει να κλυδωνίζεται η κοινοβουλευτική του ομάδα και να μετατρέπεται σε κοινοβουλευτική ομάδα δυσαρεστημένων παραγόντων, επαναφέρει τον προεκλογικό εκβιασμό και το δίλημμα. Ή, σταθερότητα με ισχυρή πλειοψηφία ή νέες εκλογές.

Και προσθέτει μια νέα παράμετρο. Την αλλαγή του εκλογικού συστήματος. Ένα εκλογικό σύστημα που ευνοεί περισσότερο το πρώτο κόμμα και αποδεκατίζει κοινοβουλευτικά το δεύτερο κόμμα.

Όταν έχεις απέναντι σου έναν αντίπαλο, μια κυβέρνηση, που μετατρέπει την κοινωνία σε εχθρό, μια κυβέρνηση που διαλύει την εκπαίδευση, μια κυβέρνηση που απειλεί εργαζόμενους κα συνταξιούχους στο ασφαλιστικό, μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να χαράξει εθνική στρατηγική στα μεγάλα θέματα όπως το Σκοπιανό ή τα Ελληνοτουρκικά, μια κυβέρνηση που κοροϊδεύει την κοινή γνώμη σε σχέση με τη φορολογία του πετρελαίου θέρμανσης ή σε σχέση με το επίδομα θέρμανσης. Μια Κυβέρνηση που προεκλογικά δηλώνει με θράσος, ότι δεν πρόκειται να αυξήσει το Φόρο Προστιθέμενης Αξίας και μετεκλογικά αδυνατεί να κλείσει τον προϋπολογισμό και συνεχώς προετοιμάζει το έδαφος για την σκληρή ταξικά και άδικη αύξηση του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, όταν, λοιπόν, έχεις απέναντί σου αυτή την Κυβέρνηση και αυτό τον Πρωθυπουργό και σου ρίχνει το γάντι, η απάντηση ποια είναι; Σηκώνεις το γάντι και λες, «ορίστε έλα», θα κερδίσουμε, θα αποκαταστήσουμε την επίπλαστη κατάσταση που καταγράφτηκε στις 16 του Σεπτέμβρη.

Γιατί αν υπάρχει κάτι επίπλαστο στην πολιτική γεωγραφία της χώρας, στο πολιτικό σύστημα, αυτό το επίπλαστο δεν είναι η δήθεν επίπλαστη ενότητα, είναι η επίπλαστη οριακή πλειοψηφία του κ. Καραμανλή. Δεν την δικαιούται αυτή την πλειοψηφία. Οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στη δική μας αδυναμία να αναδείξουμε την εναλλακτική μας πρόταση, να αντιπολιτευθούμε με επάρκεια, με πειστικότητα.

Τώρα όμως το μήνυμα πρέπει να το στείλουμε προς την ορθή κατεύθυνση. Και το στέλνουμε προς την κατεύθυνση του κ. Καραμανλή. Στενεύει ο πολιτικός και εκλογικός ορίζοντας. Δεν έχουμε μπροστά μας τους 17 μήνες μέχρι τις Ευρωεκλογές, που κι αυτές έχουν τεράστια πολιτική σημασία. Οι εξελίξεις θα έρθουν πολύ πιο γρήγορα και είναι εξελίξεις ουσιαστικές. Γιατί ο κόσμος θέλει να ακούσει δεσμεύεις, θέλει να πειστεί ότι υπάρχει μια άλλη πολιτική προοδευτική, λαϊκή, αναπτυξιακή, δίκαιη που μπορεί να εφαρμοστεί και που μπορεί να εφαρμοστεί μέσα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσα στο πλαίσιο της ΟΝΕ, μέσα στη Ζώνη του ευρώ.

Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα, αυτό είναι το μεγάλο δίλημμα ενός κόμματος που είναι προοδευτικό, κεντροαριστερό, ριζοσπαστικό, όπως το ΠΑΣΟΚ, αλλά είναι ταυτόχρονα και ένα κόμμα κυβερνητικό, υπεύθυνο, που ξέρει να συμβάλλει στην ευρωπαϊκή πολιτική, ξέρει να συμβάλλει στην ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση, έχει άποψη και σχέδιο για την Ευρώπη, άποψη και σχέδιο για την Ελλάδα.

Και πρέπει να πειστούμε εμείς οι ίδιοι, ότι μπορούμε. Και να πείσουμε την ελληνική κοινωνία, ότι υπάρχει εναλλακτική λύση, ότι υπάρχει το δικό μας σχέδιο για τη χώρα, το δικό μας σχέδιο το ριζικό μετασχηματισμό του κράτους.

Το μεγάλο θέμα της επόμενης δεκαετίας είναι το κράτος. Όλα εξαρτώνται από το κράτος. Οι κοινωνικές αδικίες, οι ανισότητες που παράγει η οικονομία, η αδυναμία να υπάρξει και να εφαρμοστεί ένα μοντέλο ανάπτυξης για την περιφέρεια. Το δράμα και η απελπισία του Έλληνα αγρότη, του Έλληνα κτηνοτρόφου που βλέπει να αποδιαρθρώνεται η παραγωγή του και να μειώνεται το εισόδημά του. Η αγωνία του νέου που δεν βρίσκει δουλειά. Το αδιέξοδο του πτυχιούχου που δεν έχει επαγγελματικά δικαιώματα. Η μοναξιά του ηλικιωμένου, του χαμηλοσυνταξιούχου που δεν έχει μια βοήθεια από την οικογένειά του και προσβλέπει στο κράτος.

Όλα αυτά πρέπει να απαντηθούν, πρέπει να πείσουμε όλους αυτούς τους πολίτες, όλους αυτούς τους ανθρώπους ότι είμαστε στο πλευρό τους, ότι τους εκφράζουμε, ότι μπορούμε να εφαρμόσουμε ένα άλλο ριζικά διαφορετικό σχέδιο για τη χώρα.

Ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, λοιπόν. Ένα μοντέλο ανάπτυξης που να χειραφετεί την ελληνική περιφέρεια, ένα μοντέλο ανάπτυξης που να επιτρέπει στην Δυτική Ελλάδα, στην Αιτωλοακαρνανία να πάρει τις τύχες της στα χέρια της και να βρει τις πηγές της ανάπτυξης, να δώσει δουλειά και όραμα στους ανθρώπους, να κρατήσει εδώ τη νεολαία. Γιατί δεν μπορεί να παραιτούμαστε και να είμαστε μοιρολάτρες. Μπορεί η Αιτωλοακαρνανία για παράδειγμα να βρει νέες πηγές πλούτου, να αναπτύξει τα παράλιά της, να αξιοποιήσει τις νέες υποδομές, να βρει αντικείμενο για την κτηνοτροφία, να αναδιαρθρώσει την αγροτική παραγωγή, να γίνει μια περιοχή με σημαντικές υπηρεσίες στις μεταφορές, να γίνει μια περιοχή με σημαντικές υπηρεσίες στον τουρισμό.

Είναι πολύ σημαντικό η περιοχή να μην αρκείται στις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις του κ. Καραμανλή. Δεν είδατε να γίνεται εδώ το ανεξάρτητο Πανεπιστήμιο του Αγρινίου. Δεν είδατε να ιδρύονται τα Εφετεία που υποσχέθηκε ο κ. Καραμανλής. Δεν είδατε ένα ολοκληρωμένο νέο νοσοκομείο που να καλύπτει το πιο ζωτικό πρόβλημα των κατοίκων κάθε περιοχής.

Ε, αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Πρέπει να πάρει η περιφέρεια στα χέρια της την υπόθεσή της. Κι αυτό μπορεί να γίνει μέσα από έναν ριζικό μετασχηματισμό του κράτους. Μόνον έτσι μπορούμε να δώσουμε όραμα, μόνον έτσι μπορούμε να πείσουμε τον πολίτη, ότι το κράτος δεν είναι κάτι εχθρικό, κάτι κακό, κάτι που τον βασανίζει και τον εγκαταλείπει τη στιγμή της ανάγκης, όταν υπάρχει πρόβλημα κοινωνικής παροχής, όταν υπάρχει αναπηρίας, αρρώστιας, γηρατειών ή φυσικής καταστροφής, αλλά ότι το κράτος είναι το κοινό μας σπίτι, είναι ένας θεσμός που έρχεται να βοηθήσει τον πολίτη, να του σταθεί στην ανάγκη του, να αποκαταστήσει αδικίες, να επιβάλει μία αναδιανομή και του εισοδήματος, αλλά και των ευκαιριών.

Γιατί είμαστε μια κοινωνία, αλλά και μια πολιτεία εξωφρενικά και εξοργιστικά άδικη και άνιση όχι μόνο στην κατανομή του πλούτου, αλλά και στην κατανομή των ευκαιριών. Δεν είναι αυτό το όραμά μας, δεν το ανεχόμαστε, θα το αλλάξουμε, μπορούμε.

Υπάρχει προοδευτική και κοινωνικά δίκαιη λύση για το ασφαλιστικό. Εκβιάζουν και εκφοβίζουν όσοι διατείνονται ότι χωρίς να μειωθούν οι συντάξεις και χωρίς να αυξηθούν τα νομοθετημένα όρια ηλικίας δεν υπάρχει λύση βιώσιμη για το ασφαλιστικό.

Το ασφαλιστικό δεν είναι πρόβλημα υψηλών συντάξεων και χαμηλών ορίων ηλικίας. Το συνταξιοδοτικό δεν το δημιουργούν ως πρόβλημα οι φτωχοί χαμηλοσυνταξιούχοι. Δεν είναι πρόβλημα δαπανών, είναι πρόβλημα εσόδων.

Όταν έχεις χαμηλή απασχόληση και υψηλή ανεργία, όταν έχεις μαύρη εργασία παντού, όταν έχεις μια εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή, όταν έχεις εκατοντάδες ταμείων, όταν δεν έχεις μηχανοργάνωση, όταν δεν μπορείς να συνδέσεις το ασφαλιστικό με το φορολογικό σύστημα, όταν έχεις μια δαιδαλώδη νομοθεσία που δημιουργεί αδικίες και ανισότητες συνεχώς μεταξύ κατηγοριών συνταξιούχων, παλιών και νέων, συνταξιούχων διαφόρων ταμείων. Όταν τελικά όλα αυτά λειτουργούν εις βάρος των απλών ανθρώπων, δε σου φταίει το ύψος της σύνταξης, ούτε το νομοθετημένο όριο ηλικίας. Και αυτή τη λύση το ΠΑΣΟΚ μπορεί, όχι απλώς να την προτείνει και να την επεξεργαστεί, αλλά μπορεί να τη διαμορφώσει μαζί με τους κοινωνικούς εταίρους σε έναν κοινωνικό διάλογο που οφείλουμε εμείς οι ίδιοι να προκαλέσουμε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση στις 12 του Νοέμβρη, προκειμένου να δείξουμε ότι μπορούμε να διαχειριστούμε το πιο σημαντικό, το πιο καταλυτικό πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας. Ένα πρόβλημα που αφορά τον ίδιο τον κοινωνικό ιστό, την ίδια την ύπαρξη μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής κοινωνίας που είναι δυστυχώς κοινωνία της ανασφάλειας.

Και το ίδιο οφείλουμε να κάνουμε και για όλα τα άλλα μεγάλα θέματα. Είναι δυνατόν το ΠΑΣΟΚ να τρέχει πίσω από τη Νέα Δημοκρατία και πίσω από κάθε νεοφιλελεύθερη έμπνευση στο ζωτικό θέμα της παιδείας; Είναι δυνατόν η παράταξη που ίδρυσε ο Γέρος της Δημοκρατίας, ο Γεώργιος Παπανδρέου να μην αντιλαμβάνεται τι σημαίνει δωρεάν δημόσια παιδεία;

Τι θέλει η Αιτωλοακαρνανία; Θέλει η Αιτωλοακαρνανία κάποιο ιδιωτικό πανεπιστήμιο; Θέλει ένα δικό της, αυτόνομο, αναβαθμισμένο, ανταγωνιστικό, δημόσιο πανεπιστήμιο, ανοιχτό στα παιδιά όλου του ελληνικού λαού, που να λειτουργεί εδώ ως φορέας ανάπτυξης, που να προσθέτει στα ιστορικά και φυσικά παιδευτήματα της περιοχής ένα νέο πλεονέκτημα, τον διανοητικό πλούτο;

Είναι δυνατόν να ταυτιζόμαστε με τη Δεξιά στο θέμα αυτό που αφορά την κοινωνική ισότητα, το δικαίωμα εξέλιξης, το δικαίωμα στην αξιοκρατία; Είναι δυνατόν να θέλουμε να πείσουμε τις οικογένειες και τα παιδιά της Ελλάδας πως πιστεύουμε πράγματι στις αξιοκρατικές προσλήψεις και την αξιοκρατική εξέλιξη κάθε νέου παιδιού όταν στο ΠΑΣΟΚ δεν είμαστε εσωτερικά αξιοκράτες;

Είναι δυνατόν να καταγγέλλουμε τα πελατειακά δίκτυα, τους παραγοντισμούς και τους νεποτισμούς όταν ανεχόμαστε στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ τέτοιες πρακτικές και τέτοιες νοοτροπίες; Είμαστε πειστικοί όταν μιλούμε για δημοκρατία και για θεσμούς κράτους δικαίου όταν μας σοκάρει η ανάγκη για δημοκρατία και για διαφάνεια στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ;

Γίνεται ακόμα να μιλάμε φερέγγυα για αποκέντρωση και περιφερειακή ανάπτυξη όταν δεν έχουμε δημιουργήσει ποτέ το αυτόνομο, το χειραφετημένο, περιφερειακό ΠΑΣΟΚ, που έχει αξιοπρέπεια, που έχει έμπνευση, που τιμά τα περιφερειακά στελέχη, που αναδεικνύει την αγωνία και τους στόχους της ελληνικής περιφέρειας;

Χρειαζόμαστε λοιπόν ένα νέο ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να αφήσουμε πίσω τα βάρη και τα βαρίδια. Πρέπει να αφήσουμε πίσω το καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ. Και θεωρώ τον εαυτό μου ευτυχή, γιατί βλέπω να στηρίζει την πρόταση μου, βλέπω να στηρίζει την υποψηφιότητα μου το αυθεντικό ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας, το ΠΑΣΟΚ του αύριο.

Με εκπλήσσει, δε, να παρακολουθώ να ασκούν αυστηρή κριτική, χωρίς όρια κριτική, ισοπεδωτική κριτική, όχι μόνο στη δεκαετία του ’90 και του 2000, αλλά και στη δεκαετία του 1980, πρόσωπα που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο από το 1981 έως το 2007 αδιάκοπα, αδιάλειπτα. Εν πάση περιπτώσει όλοι δικαιούμαστε να μιλούμε για όλα. Αλλά νομίζω ότι έχουν ένα κάποιο αυξημένο δικαίωμα να μιλούν αυτοί δεν έχουν αναμιχθεί, που δεν έχουν βάρη, αυτοί που έχουν κρατήσει αποστάσεις, αυτοί που δεν είχαν την ευθύνη για αλλαγές που έπρεπε να γίνουν και που δεν έγιναν.

Φίλες και φίλοι, το 2004 γεννήθηκε μια νέα ελπίδα για το ΠΑΣΟΚ. Υπήρξε ένα σύνθημα που τα έλεγε όλα με έναν πολύ απλό τρόπο. Το 1 εκατομμύριο ανθρώπων έδωσε μια εντολή. Άλλαξε τα όλα. Και αυτή την εντολή δυστυχώς δεν την εκτελέσαμε. Ξέραμε τι έπρεπε να γίνει. Έπρεπε να το έχουμε κάνει. Αυτό δεν έγινε.

Και η περίοδος 2004-2007 αρκούσε προκειμένου να ανασυγκροτήσουμε το ΠΑΣΟΚ, να το αναγεννήσουμε, να το κάνουμε ελπιδοφόρο και νικηφόρο. Δεν το κάναμε. Κακώς. Τώρα το σύνθημα ισχύει. Θα τα αλλάξουμε λοιπόν όλοι μαζί όλα. Θα ανακαινίσουμε το ΠΑΣΟΚ, θα συγκροτήσουμε το ΠΑΣΟΚ του αύριο, το ΠΑΣΟΚ της νίκης.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, μας χρειάζονται τρία σημαντικά εργαλεία. Το νέο ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ της νίκης, με καθαρό ιδεολογικό πρόσωπο, το ΠΑΣΟΚ που είναι πατριωτικό, ριζοσπαστικό, λαϊκό, προοδευτικό, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Το ΠΑΣΟΚ που έχει καθαρή θέση για τη δημόσια εκπαίδευση, το ΠΑΣΟΚ που έχει καθαρή θέση για τους τρίτεκνους. Δεν κατηγορεί απλώς τη Δεξιά, αλλά λέει με σαφήνεια τη δική του λύση για την κοινωνική δικαιοσύνη.

Το ΠΑΣΟΚ που έχει καθαρή θέση για τα νέα παιδιά που είναι όμηροι ως συμβασιούχοι ή μέσα από το πρόγραμμα STAGE. Το ΠΑΣΟΚ που έχει καθαρή θέση για το ασφαλιστικό. Το ΠΑΣΟΚ που έχει καθαρή θέση για τη νέα μορφή της αγροτικής παραγωγής. Το ΠΑΣΟΚ που τιμά και αυτονομεί την περιφέρεια. Το ΠΑΣΟΚ που πιστεύει στο εγγυημένο επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης. Το ΠΑΣΟΚ που δεν παίζει με βασικές εγγυήσεις του κράτους δικαίου όπως η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Γιατί χωρίς αυτές τις εγγυήσεις πηγαίνουμε στην πλατεία Κλαυθμώνος και σε εποχές πριν από την έλευση του Ελευθερίου Βενιζέλου στην Ελλάδα. Πηγαίνουμε πολύ πίσω και όχι πολύ μπρος.

Θέλουμε ένα ΠΑΣΟΚ με καθαρό λόγο για την Ευρώπη. Ένα ΠΑΣΟΚ που δεν σέρνεται πίσω από τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Που πιστεύει στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, αλλά πιστεύει και σε μια κοινωνική Ευρώπη, που πιστεύει ότι το μέλλον της Ευρώπης βρίσκεται στην ποιότητα, στο υψηλό επίπεδο υπηρεσιών και όχι στην απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων, όχι στις χαμηλές αποδοχές, όχι στην ανασφάλεια, αλλά σε εργαζόμενους, σε νέους επαγγελματίες, σε νέους επιστήμονες, σε νέους αγρότες που δρουν μέσα σε ένα σίγουρο περιβάλλον ανάπτυξης.

Ένα ΠΑΣΟΚ που πιστεύει στην Ευρώπη της πλήρους απασχόλησης. Ένα ΠΑΣΟΚ που πιστεύει στην Ευρώπη της περιφερειακής ανάπτυξης. Χρειαζόμαστε δεύτερον τους κοινωνικούς μας συμμάχους, τους μη προνομιούχους του 2007. Όλους εκείνους που ξέρουν ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να τους προσφέρει οικονομική σταθερότητα, εργασιακή ειρήνη, προοπτική ανάπτυξης, δουλειά, απασχόληση, βοήθεια στο ξεκίνημα και σιγουριά όταν αποσύρεται κάποιος από την ενεργό οικονομική και εργασιακή ζωή.

Εμείς είμαστε αυτοί που εκφράζουμε τους φτωχούς, τους περιθωριοποιημένους, τους χαμηλοσυνταξιούχους. Εμείς είμαστε αυτοί που εκφράζουμε τα νέα δυναμικά στρώματα, τα μεσαία στρώματα που είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, τους φοιτητές, τους νέους ερευνητές, τους επαγγελματίες.

Εμείς είμαστε αυτοί που εκφράζουμε την αγροτιά. Και τους μεγαλύτερους σε ηλικία, αλλά και τους νέους αγρότες, που έχουν άλλη αίσθηση της αγροτικής επιχειρηματικότητας.

Δεν θεωρούμε τον αγροτικό πληθυσμό κατάρα και κακέκτυπο μιας παλιότερης εποχής που μας έχει αμανάτι τώρα που δεν έχουμε τις καλλιέργειες καπνού ή τις καλλιέργειες βάμβακος που είχαμε πριν μερικά χρόνια. Όχι. Είναι ευλογία οι αγρότες. Γιατί στο νέο μοντέλο πράσινης ανάπτυξης μπορούν να συνεισφέρουν πολλά στην εθνική οικονομία.

Φίλες και φίλοι, εκτός από το νέο Κόμμα, από το νέο ΠΑΣΟΚ της ανανέωσης και της νίκης και εκτός από τη νέα κοινωνική μας πλειοψηφία, χρειαζόμαστε, όπως είπα και προηγουμένως, αυτό το μεγάλο σχέδιο για τη μεταρρύθμιση του κράτους, το μεγάλο σχέδιο για τη ριζική αλλαγή στο κράτος, στην οικονομία, στην κοινωνία.

Μ’ αυτή την πρόταση πορευόμαστε στις 11 του Νοέμβρη. Δεν μοιράζουμε κομματικά αξιώματα, δεν συγκρουόμαστε σε έναν αδιέξοδο εμφύλιο πόλεμο. Αυτό που κάνουμε είναι μια μεγάλη επένδυση, διαμορφώνουμε το νέο μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο του ΠΑΣΟΚ. Ανοίγουμε τις πόρτες στην κοινωνία.
Θέλουμε να έρθουν στις 11 του Νοέμβρη και να ψηφίσουμε όχι απλώς και μόνον τα 2.700.000 πολιτών που μας τίμησαν στις 16 του Σεπτέμβρη, αλλά και οι πολλές δεκάδες χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών, τα 3,5 εκατομμύρια πολιτών που δεν μας ψήφισαν στις 16 του Σεπτέμβρη, ενώ έπρεπε να μας ψηφίσουν, πρέπει να ξαναβρούμε το κομμένο αυτό νήμα, πρέπει να ξαναβρούμε τη μεγάλη λεωφόρο του Ανδρέα Παπανδρέου που μας φέρνει στο 48% και την Κυβέρνηση στο όνομα των ιδεών μας και στο όνομα του ελληνικού λαού.

Το στοίχημα είναι μεγάλο, είναι στοίχημα δημοκρατίας, είναι στοίχημα πολιτισμού, είναι στοίχημα θεσμών και διαφάνειας, είναι στοίχημα προοπτικής, είναι στοίχημα γύρω από τη φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ, αλλά και γύρω από το μέλλον του τόπου.

Τα μάτια όλων είναι στραμμένα επάνω μας, όχι μόνον αυτών που σχετίζονται με την παράταξη, που νιώθουν το μεγάλο ΠΑΣΟΚ, που προσβλέπουν στο ΠΑΣΟΚ, αλλά και των άλλων πολιτών που ξέρουν, ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κυβερνήσει και προς δικό τους όφελος, μπορεί στο μεταξύ να αντιπολιτεύεται και προς δικό τους όφελος.

Η κοινωνία ασφυκτιά, δεν εκπροσωπείται, νιώθει ότι η πολιτική δεν αφορά την κοινωνία. Ε, αυτό πρέπει να το αποκαταστήσουμε, αυτό δεν δικαιούμαστε να το ανεχόμαστε. Εμείς τώρα πρέπει να οργανώσουμε τη νέα σχέση της πολιτικής με την κοινωνία. Πρέπει να οργανώσουμε μια νέα μορφή κόμματος.
Μια νέα μορφή κόμματος που δεν θεωρεί τους πολίτες απλούς οπαδούς, στρατιώτες, χειροκροτητές και αφισοκολλητές. Πρέπει να οργανώσουμε μια άλλη σχέση του οργανωμένου ΠΑΣΟΚ με το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να αποκαταστήσουμε την ικανότητά μας να μιλάμε αυθεντικά στο όνομα της κοινωνίας.
Στις 16 του Σεπτέμβρη νιώσαμε όλοι την ήττα και την ταπείνωση, νιώσαμε όλοι πως κάτι πρέπει να αλλάξει. Έθεσα τότε τον εαυτό μου στη διάθεση της παράταξης. Δεν έχω βάλει και δεν βάζω κανένα προσωπικό στοίχημα. Το θέμα δεν είναι η δική μου σταδιοδρομία, δεν με αφορά αυτό. Πιστεύω, ότι έχουμε όλοι μία βασική υποχρέωση, να ενώνουμε, να συνθέτουμε, να πολλαπλασιάζουμε.

Φαντάζομαι και θέλω τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, τον πρόεδρο του ανανεωμένου, ενωμένου και νικηφόρου ΠΑΣΟΚ της 12ης Νοεμβρίου εγγυητή της ενότητας, αποτελεσματικό και καθαρό εκφραστή της ιδεολογίας και της πολιτικής φυσιογνωμίας του ΠΑΣΟΚ, όπως αυτό γεννήθηκε την 3η του Σεπτέμβρη του 1974 και όπως το διαμόρφωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο λαός του ΠΑΣΟΚ.

Θέλουμε και θέλω έναν Πρόεδρο που δεν απειλεί, αλλά αγκαλιάζει. Έναν πρόεδρο που δεν διχάζει, αλλά ενώνει. Έναν πρόεδρο που δεν συγκαλύπτει, αλλά συνθέτει και διαμορφώνει τις κοινές πλειοψηφικές θέσεις. Θέλουμε και θέλω έναν πρόεδρο που μπορεί να μιλήσει αξιόπιστα στην ελληνική κοινωνία, που μπορεί να μιλήσει αξιόπιστα στους οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας και να πείσει ένα κρίσιμο ποσοστό απ’ αυτούς να γυρίσουν εκεί που ανήκουν κοινωνικά, στη δημοκρατική παράταξη, στο ΠΑΣΟΚ.

Θέλουμε και θέλω έναν πρόεδρο συλλογικό, δημοκρατικό που να μπορεί να μιλήσει με την άλλη Αριστερά πολιτικά, προγραμματικά, αλλά όχι με ηττοπάθεια, όχι με παραίτηση, γιατί το ΠΑΣΟΚ διαφέρει και από το ΚΚΕ και από το Συνασπισμό κατά ένα κρίσιμο σημείο. Κυβερνήσαμε και άρα φθαρήκαμε, αλλά και πράξαμε πολλά για τη χώρα. Θα ξανά κυβερνήσουμε.

Άρα δεν λέμε απλώς απόψεις, δεν κάνουμε απλώς ζυμώσεις, δεν λέμε πράγματα που ποτέ δεν θα κληθούμε να εφαρμόσουμε, αλλά ό,τι λέμε το λέμε μετά λόγου γνώσεως, το λέμε και το υπογράφουμε, γιατί δεν θέλουμε να μας κοιτάνε στα μάτια όταν θα είμαστε Κυβέρνηση και μετά κουνώντας το κεφάλι με αποδοκιμασία ή με συγκατάβαση επειδή νιώθουν ότι κοροϊδεύτηκαν.

Δεν δικαιούμαστε να κοροϊδέψουμε κανέναν, ούτε τους εαυτούς μας, ούτε τους άλλους.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, πάρτε αυτή την υπόθεση της 11ης Νοεμβρίου, αυτή την υπόθεση του μέλλοντος και της προοπτικής της παράταξης στα χέρια σας.

Ας βοηθήσουμε την κοινωνία να έρθει μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Ας βοηθήσουμε την κοινωνία να εκφραστεί μέσα από το ΠΑΣΟΚ. Στις 11 του Νοέμβρη κρίνεται, όπως είπα και θέλω να σας το λέω και να σας το ξανά λέω, το μέλλον της χώρας και το αποτέλεσμα των επόμενων βουλευτικών εκλογών.

Ας γιορτάσουμε, λοιπόν, όλοι μαζί μια διπλή νίκη στις 11 του Νοέμβρη: Τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, τη νίκη της χώρας.

Γεια σας, γεια σας. Σ’ εσάς ανήκει το μέλλον, σ’ εσάς ανήκει το ΠΑΣΟΚ, είστε το ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας. Βλέπω ότι εσείς έχετε αποφασίσει, η κοινωνία αποφασίζει, έχουμε ανοίξει το δρόμο προς την επόμενη μέρα, έχουμε ανοίξει το δρόμο προς την Ελλάδα του 21ου αιώνα.
Γεια σας και με τη νίκη.

Tags: Πολιτικές Ομιλίες, 2007