19 Οκτωβρίου 2007

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, το ΠΑΣΟΚ της Μεσσηνίας, το ΠΑΣΟΚ της Πελοποννήσου, το ΠΑΣΟΚ όλης της χώρας είναι εδώ, είναι μαζί μας, ενωμένο, δυνατό. Βαδίζοντας προς την διαδικασία της 11ης Νοεμβρίου, συγκροτούμε το ΠΑΣΟΚ του αύριο, συγκροτούμε το ΠΑΣΟΚ της νίκης, συγκροτούμε τη νέα πλειοψηφία, εσείς είστε το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ, εσείς εκφράζετε την αυθεντική βούληση της κοινωνίας. Το ΠΑΣΟΚ ανοίγει τις πύλες του, αγκαλιάζει την κοινωνία και η κοινωνία ανταποκρίνεται.

Στις 11 Νοεμβρίου το ΠΑΣΟΚ αρχίζει την ανασυγκρότησή του. Αναγεννάται. Αρχίζει τη νέα του πορεία προς το λαό. Στις 11 Νοεμβρίου διαμορφώνουμε τις προϋποθέσεις για το μεγάλο ΠΑΣΟΚ που ονειρεύτηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου, για το πατριωτικό, ριζοσπαστικό, προοδευτικό, λαϊκό, νικηφόρο ΠΑΣΟΚ.

Αλλά δεν αρκεί αυτό. Στις 11 Νοεμβρίου δεν υπάρχει ζήτημα ενότητας ή διάσπασης. Να είστε όλοι σίγουροι. Εσείς, η αγωνία σας, ο αγώνας σας, είστε οι εγγυητές της ενότητας του ΠΑΣΟΚ.

Υπάρχει όμως στις 11 Νοεμβρίου ένα πραγματικό πολιτικό δίλημμα. Εάν θα στραφούμε προς το ΠΑΣΟΚ του αύριο, ή προς το ΠΑΣΟΚ του χθες. Και εμείς βλέπουμε προς το ΠΑΣΟΚ του αύριο. Αυτό θέλουμε το ελπιδοφόρο, το ανανεωμένο ΠΑΣΟΚ.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, η κοινωνία ασχολείται ξανά με την πολιτική. Το ΠΑΣΟΚ έχει έρθει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των πολιτών, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ξεκίνησε όλη αυτή η συζήτηση. Το μεγάλο μας θέμα είναι δυστυχώς η ήττα. Η ήττα της 16ης Σεπτεμβρίου. Μια ήττα σκληρή, μια ήττα με μεγάλη διαφορά, την ώρα που το ΠΑΣΟΚ και μπορούσε και έπρεπε να νικήσει στο όνομα των απλών πολιτών, στο όνομα των μη προνομιούχων, στο όνομα του κοινωνικού συμφέροντος του ελληνικού λαού.

Δυστυχώς η πλειοψηφία, η σχετική πλειοψηφία έδωσε οριακή αυτοδυναμία στον κ. Καραμανλή και τη Ν.Δ. Ευθυνόμαστε κυρίως γι’ αυτό, γιατί ουσιαστικά φορτώσαμε στον τόπο για μια περίοδο ακόμη –ελπίζω μικρή- τη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, που δεν έλαβε το μήνυμα των εκλογών. Και ήδη το μήνα που μεσολάβησε από τις εκλογές μέχρι σήμερα, έχει δείξει ότι είναι σταθερά συντηρητική, σταθερά αντιλαϊκή, σταθερά ταξική, ανοίγει όλα τα μέτωπα και μετατρέπει την κοινωνική πλειοψηφία σε εχθρό της.

Ήδη άρχισαν οι διαψεύσεις και οι προκλήσεις. Ο ΦΠΑ είναι το κορυφαίο παράδειγμα. Δεν είναι όμως μόνο ο ΦΠΑ. Είναι οι παλινωδίες και οι προκλήσεις με τη φορολογία και πετρέλαιο θέρμανσης, με το επίδομα θέρμανσης που δεν αφορά την ωραία ηλιόλουστη Μεσσηνία, αλλά αφορά πάρα πολλούς νομούς της χώρας.

Είδαμε τον νέο υπουργό Παιδείας να αποσύρει το νομοσχέδιο που ψήφισε η κυρία Γιαννάκου σαν να μην συμβαίνει τίποτα, ενώ επί ένα χρόνο διαλύθηκε η εκπαιδευτική διαδικασία και υπονομεύθηκε το δημόσιο σχολείο και το δημόσιο πανεπιστήμιο. Δηλαδή ό,τι πολυτιμότερο έχει η ελληνική κοινωνία που έφτασε στο σημερινό σημείο ανάπτυξής της μέσα από το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα.

Βλέπουμε τις προκλήσεις της κυβέρνησης στο ασφαλιστικό. Μια καθημερινή κατατρομοκράτηση της κοινωνίας. Βλέπουμε διάφορους «λαγούς» της κυβέρνησης, όπως τον κ. Αναλυτή και τον κ. Γκαργκάνα να τρομοκρατούν εργαζόμενους και συνταξιούχους, προσπαθώντας να επιβάλλουν την ιδέα, ότι χωρίς περικοπή των συντάξεων, χωρίς μείωση των δικαιωμάτων, χωρίς αύξηση των νομοθετημένων ορίων ηλικίας, δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Κι αυτό είναι επιστημονικά αποδεδειγμένη ανακρίβεια. Είναι ένα συντηρητικό στερεότυπο που απλώς απειλεί την κοινωνία για να καταστρέψει τα αντανακλαστικά της και να υπονομεύσει τις υγιείς αντιδράσεις της. Ε, όχι, φίλες και φίλοι, το ΠΑΣΟΚ δεν τα δέχεται αυτά. Η κοινωνία δεν τα δέχεται αυτά.

Ο διάλογος για το ασφαλιστικό κατέρρευσε πριν ξεκινήσει. Η κυβέρνηση δεν θέλει τον διάλογο. Δεν τον σέβεται, δεν τον οργανώνει, δεν τον εγγυάται. Το ασφαλιστικό είναι το ζήτημα των ζητημάτων. Σ’ αυτό κρίνεται όχι απλά και μόνο το κοινωνικό κράτος, αλλά η ίδια η συνοχή και η υπόσταση της κοινωνίας. Και για μας αυτό είναι μια μεγάλη πρόκληση και μια μεγάλη ευκαιρία.

Παρουσίασα πριν λίγες ημέρες μια ολοκληρωμένη πρόταση για το ασφαλιστικό. Για την διαδικασία και για την ουσία. Έχουμε την υποχρέωση στις 12 Νοέμβρη ως ανανεωμένο και νέο ΠΑΣΟΚ να πάρουμε μια θαρραλέα, καθαρή και αποφασιστική πρωτοβουλία. Να οργανώσουμε εμείς τον διάλογο με τους κοινωνικούς εταίρους, να οργανώσουμε εμείς τον διάλογο με τους αρμόδιους επιστημονικούς φορείς. Να δείξουμε ότι υπάρχει άλλη λύση, να δείξουμε ότι υπάρχει λύση εφαρμόσιμη, εφικτή, αλλά προοδευτική και κοινωνικά δίκαιη. Να καταλάβει ο κάθε ασφαλισμένος, ο κάθε συνταξιούχος, ο κάθε εργαζόμενος, ότι δεν θα γίνει θύμα μιας συντηρητικής δεξιάς επίθεσης. Ότι μπορούμε να σώσουμε το ασφαλιστικό μας σύστημα χωρίς περικοπή των συντάξεων και χωρίς αύξηση των νομοθετημένων ορίων ηλικίας.

Είναι ντροπή, είναι πρόκληση, να θέλουν να στρέψουν την προσοχή της κοινωνίας προς την κατεύθυνση αυτή τη στιγμή που είναι προφανές και για τον πιο απλοϊκό παρατηρητή, ότι για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, κρίσιμος παράγοντας είναι το είδος της απασχόλησης. Η καταπολέμηση της ανεργίας, η καταπολέμηση της μαύρης, αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας. Η μείωση της φοροδιαφυγής. Η αναδιοργάνωση των ταμείων. Η κωδικοποίηση και η απλούστευση μιας δαιδαλώδους και γραφειοκρατικής νομοθεσίας. Η μηχανοργάνωση του συστήματος. Η διασύνδεσή του με το μηχανογραφικό κέντρο του Υπουργείου Οικονομικών. Η χρηματοδότηση του ΙΚΑ και των άλλων ταμείων από το κράτος, που είναι ένας εισφοροφυγάς κι αυτός.

Φίλες και φίλοι, το ασφαλιστικό είναι ένα από τα μέτωπα που έχει ανοίξει ο κ. Καραμανλής. Στο άλλο άκρο, στα μεγάλα εθνικά θέματα, η αδυναμία του, η έλλειψη στρατηγικής, η έλλειψη αντανακλαστικών είναι προφανής. Δεν μπορούμε να αποσαφηνίσουμε την εθνική μας στρατηγική. Δεν μπορούμε να διατυπώσουμε με καθαρό και σαφή τρόπο σε όλη την περιοχή, σε όλη την διεθνή κοινότητα, τη θέση μας για το Σκοπιανό, τη θέση μας για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα. Είμαστε ουραγός των ευρωπαϊκών διαδικασιών.

Συντελείται στις ημέρες αυτές στη Λισσαβόνα μια σημαντική ευρωπαϊκή εξέλιξη. Η Ελλάδα παρακολουθεί, ακολουθεί, δεν μετέχει ουσιαστικά στη διαπραγμάτευση, δεν έχει μια ενεργό ουσιαστική ευρωπαϊκή πολιτική. Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που θέλουμε. Δεν είναι αυτή η Ελλάδα των ελπίδων μας. Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που αξίζει στους Έλληνες.

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να τα ανακόψει όλα αυτά. Πρέπει να θέσει υψηλούς στόχους, να κινητοποιήσει την κοινωνία. Πρέπει όλη η κοινωνία να φωνάξει μαζί μας φτάνει πια, θέλουμε μια Ελλάδα που να αξίζει στους Έλληνες.

Γιορτάσαμε χθες τη μεγάλη επέτειο της νίκης του ΠΑΣΟΚ, της νίκης του Ανδρέα Παπανδρέου, τον Οκτώβριο του 1981. Γιορτάσαμε το 48% του Ανδρέα Παπανδρέου. Γιορτάσαμε το καταπληκτικό φαινόμενο ενός κόμματος, που ξεκινάει από το 13%, πηδάει στο 25% και διπλασιάζεται μέσα σε τρία χρόνια και φτάνει στο 48%. Αυτό είναι το αυθεντικό ΠΑΣΟΚ, αυτό είναι το καθαρό ΠΑΣΟΚ. Αυτό θέλουμε. Στο όνομα των ιδεών μας, στο όνομα των πεποιθήσεών μας, με αυτό το ΠΑΣΟΚ θα ασκήσουμε δυναμική και υπεύθυνη αντιπολίτευση.

Δεν θα επιτρέψουμε στον κ. Καραμανλή να διαλύσει την κοινωνία, να οξύνει τις ανισότητες, να μεγαλώσει τις αδικίες, να επιβάλει την αντίστροφη ταξική αναδιανομή εις βάρος των φτωχότερων, εις βάρος των μεσαίων εισοδημάτων που βλέπουν να κλονίζεται το οικοδόμημα της ζωής τους, που βλέπουν να χάνουν πόντους, που βλέπουν το εισόδημά τους να μειώνεται καθημερινά.

Χρειαζόμαστε μια αντιπολίτευση με θεσμική και εθνική ευθύνη. Μια αντιπολίτευση δυναμική, με καλά αντανακλαστικά μέσα και έξω απ’ τη Βουλή. Μια αντιπολίτευση που ξέρει να απαντά, αλλά και ξέρει να αντιπροτείνει.

Μια αντιπολίτευση χωρίς παλαιοκομματισμούς, χωρίς δημαγωγίες, αλλά με λόγο που να αγγίζει την καρδιά και το μυαλό της κοινωνίας. Μια αντιπολίτευση που να δίνει στους πολίτες την αίσθηση ότι μετέχουν, ότι εκφράζονται, ότι αντιπροσωπεύονται, ότι το ΠΑΣΟΚ τους ανήκει, είναι το δικό τους λαϊκό, το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ, το δικό μας ΠΑΣΟΚ του αύριο.

Με αυτό το ΠΑΣΟΚ του 48% θα συγκροτήσουμε την νέα κοινωνική πλειοψηφία. Θα απευθυνθούμε σε όλες τις κοινωνικές δυνάμεις που ασφυκτιούν, που δεν εκφράστηκαν στις 16 του Σεπτέμβρη. Θα απευθυνθούμε στους περιθωριοποιημένους, στους φτωχούς, στους άνεργους, στους μοναχικούς υπερήλικες. Εμείς είμαστε η οικογένειά τους. Εμείς ανοίγουμε την αγκαλιά της πολιτείας και την αγκαλιά του ΠΑΣΟΚ.

Θα απευθυνθούμε στα δυναμικά μεσαία στρώματα που βλέπουν τις πόρτες των τραπεζών κλειστές, που βλέπουν τις πόρτες των κρατικών επιδοτήσεων και κινήτρων κλειστές, προσανατολισμένες ταξικά, συντηρητικά, αντιαναπτυξιακά.

Απευθυνόμαστε στους αγρότες, στους νέους αγρότες και τους λέμε, δεν σας θεωρεί κανείς κατάλοιπα μιας παλιάς εποχής. Σας θεωρούμε πλούτο εθνικό, συγκριτικό πλεονέκτημα. Με εσάς θα οργανώσουμε το νέο μοντέλο ανάπτυξης, της πράσινης οικονομίας, της μεταβιομηχανικής εποχής. Με εσάς μπορούμε να κάνουμε την Ελλάδα μια χώρα πρωτοπόρα μέσα στην Ευρώπη.

Απευθυνόμαστε στους νέους που αγκάλιασε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974. Τους εμπιστευόμαστε. Τους αναθέτουμε ευθύνες. Οι φοιτητές, οι ερευνητές, οι επιστήμονες, είναι μαζί μας. Πρέπει να είναι μαζί μας. Οι γυναίκες που έφερε ο Ανδρέας Παπανδρέου στο προσκήνιο της ιστορίας, έχουν τη δική τους ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας και στην πολιτική μας. Είναι παραπάνω από το μισό του ουρανού.

Αυτή η νέα κοινωνική πλειοψηφία όμως φίλες και φίλοι, πρέπει να συγκροτηθεί πολιτικά. Πρέπει να εκφραστεί. Πρέπει να πάρει την υπόθεση της χώρας και την υπόθεση του μέλλοντος στα χέρια της. Χρειαζόμαστε σχέδιο. Χρειαζόμαστε πολιτική. χρειαζόμαστε θέσεις.

Και έχουμε ένα νέο σχέδιο για τη χώρα, ένα νέο σχέδιο για το κράτος, για την οικονομία, για την κοινωνία, για την απασχόληση. Ένα νέο σχέδιο για την καθεμιά και τον καθένα. Γιατί αυτό ήταν το μεγάλο πρόβλημα των τελευταίων κυβερνητικών μας θητειών. Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, οι κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη δεν έβλαψαν, ωφέλησαν τη χώρα, τη μεγάλωσαν, τη δυνάμωσαν.

Όμως ενώ η χώρα δυνάμωνε και μεγάλωνε, ενώ η χώρα ανέβαινε σκαλιά στην παγκόσμια κατάταξη, ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας, ένα πολύ μεγάλο μέρος των ελληνικών οικογενειών έπρεπε να μείνει πίσω, να μη μετέχει σε αυτές τις νέες ευκαιρίες. Ένιωθε να είναι ξένη σε σχέση με τη νέα εικόνα και τα νέα επιτεύγματα της χώρας.

Δεν μπορέσαμε να συνδέσουμε τα μεγάλα επιτεύγματα με τις μικρές ατομικές οικογενειακές ανάγκες, ανάγκες όμως κρίσιμες, ζωτικές, για τον καθημερινό άνθρωπο που είναι η πρώτη μας φροντίδα και το πρώτο μέλημά μας.

Αυτό πρέπει να κάνουμε τώρα. Πρέπει να συνδέσουμε τους μεγάλους στόχους της χώρας, τα μεγάλα επιτεύγματα της κοινωνίας και της οικονομίας, με το κάθε νοικοκυριό, την κάθε οικογένεια, τον κάθε επαγγελματία, τον κάθε άνεργο, τον κάθε συνταξιούχο, τον κάθε αγρότη, τον κάθε φοιτητή, να τον κάνουμε να νιώθει ότι η υπόθεση της πολιτικής, η υπόθεση της χώρας, η υπόθεση του ΠΑΣΟΚ, η υπόθεση της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, είναι κάτι που τον αφορά, τον αφορά προσωπικά. Πρέπει να το διαμορφώσουμε όλοι μαζί. Γι’ αυτό όλοι μαζί μπορούμε, όλοι μαζί θα νικήσουμε.

Κανείς δεν μας στέρησε το ηθικό δικαίωμα, θα έλεγα το πολιτικό δικαίωμα να διεκδικήσουμε και να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών το 2007. Κανείς δεν μπορεί να διαγράψει απ’ τη μνήμη του και απ’ την ιστορία, τα τέσσερα χρόνια 2004-2007. Τα τέσσερα αυτά χρόνια φίλες και φίλοι είναι χαμένα για τη χώρα εξαιτίας των επιλογών του κ. Καραμανλή. Αλλά δε μπορούμε να τα θεωρήσουμε σβησμένα, χαμένα και άχρηστα για το ΠΑΣΟΚ. Ο χρόνος μας ανήκει. Η ιστορία μας ανήκει. Ας κερδίσουμε την απόσταση στο μέλλον. Το ΠΑΣΟΚ του μέλλοντος θα καλύψει την χαμένη απόσταση.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, πρέπει στις 12 του Νοέμβρη το ΠΑΣΟΚ να είναι έτοιμο, να διατυπώσει λόγο καθαρό, ιδεολογικά και πολιτικά καθαρό, λόγο προοδευτικό, λόγο λαϊκό, λόγο ριζοσπαστικό, χωρίς ταλαντεύσεις, χωρίς αστάθειες.

Δεν μας έφταιξαν τα κείμενα. Δεν είχαμε μια διακήρυξη ιδεολογική ανεπαρκή. Έχουμε ένα κείμενο που εκφράζει τον αστερισμό και το μεγαλείο των ιδεών της ευρωπαϊκής σοσιαλιστικής αριστεράς. Δεν μας έλειψε το κυβερνητικό πρόγραμμα. Είχαμε ένα επαρκές, τεκμηριωμένο, υπεύθυνο, σύγχρονο κυβερνητικό πρόγραμμα.

Αλλά δεν αρκούν τα κείμενα. Δεν δίνουν τη μάχη τα κείμενα. Δεν κερδίζουν τις εκλογές τα κείμενα. Τη μάχη τη δίνει και την κερδίζει η κοινωνία. Η πολιτική είναι υπόθεση των προσώπων και της ιστορίας και πρέπει να αντικρίζουμε την ιστορία και να μάθουμε τις οδηγίες και τις εντολές της.

Πρέπει το ΠΑΣΟΚ της 12ης Νοεμβρίου να μην είναι απλώς ενωμένο, γιατί ενωμένο θα είναι. Η παράταξη έχει εμβολιαστεί ιστορικά κατά των διασπάσεων. Δεν διασπάται το ΠΑΣΟΚ. Ας μη φοβάται κανείς. Πρέπει το ΠΑΣΟΚ να είναι ενωμένο φυσικά, αλλά καθαρό πολιτικά, σαφές, δυναμικό, υπεύθυνο, αξιόπιστο.
Και για να είμαστε αξιόπιστοι απέναντι στην κοινωνία, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Πρέπει να στέλνουμε μηνύματα πολιτικά και μηνύματα ηθικά. Πρέπει να στείλουμε στην κοινωνία το μήνυμα της αξιοκρατίας. Να στείλουμε σε κάθε οικογένεια, σε όλη την επικράτεια, το μήνυμα πως δεν θα αδικηθεί, πως το παιδί της δεν θα αδικηθεί. Θα βρει μια θέση στο μέλλον όπως δικαιούται και όπως αξίζει, με καθαρές διαδικασίες, με τη βοήθεια του κοινωνικού κράτους.

Αλλά αν θέλουμε να είμαστε αξιοκράτες στην κοινωνία και αξιοκράτες στην πολιτεία, πρέπει να είμαστε αξιοκράτες στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Χρειαζόμαστε ένα διαφανές, αξιοκρατικό ΠΑΣΟΚ. Δεν θέλουμε παλαιοκομματικές εξαρτήσεις σε σχέση με το κράτος. Δε θέλουμε πελατειακά δίκτυα σε σχέση με το κράτος. Δε θέλουμε οικογενειοκρατίες και οικογενειακές διασυνδέσεις σε σχέση με το κράτος. Δε θέλουμε ούτε στο ΠΑΣΟΚ.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, ζητούμε καλύτερη ποιότητα δημοκρατίας. Ζητούμε σεβασμό των θεσμών, σεβασμό των ελευθεριών. Θέλουμε ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου. Θέλουμε αποκέντρωση. Θέλουμε περιφερειακή αυτοδιοίκηση. Θέλουμε περιφερειακή ανάπτυξη. Θέλουμε χειραφετημένη θεσμικά και πολιτικά την ελληνική περιφέρεια. Εάν το θέλουμε αυτό τότε χρειαζόμαστε πραγματική εσωκομματική δημοκρατία. Χρειαζόμαστε ένα γνήσια αποκεντρωμένο ΠΑΣΟΚ, ένα ΠΑΣΟΚ που έχει περιφερειακή διάσταση, είναι κίνημα των πολιτών της περιφέρειας. Δίνει φωνή στην περιφέρεια. Δίνει ελευθερίες και χειραφετεί την περιφέρεια. Το ΠΑΣΟΚ της Μεσσηνίας διευθύνεται από εσάς. Είστε κύριοι της τύχης του ΠΑΣΟΚ στη Μεσσηνία, στην Πελοπόννησο, σε όλη τη χώρα.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, το μεγάλο στοίχημα είναι να φέρουμε την κοινωνία μέσα στη διαδικασία της 11ης Νοεμβρίου. Η κοινωνία να καταλάβει ότι η υπόθεση αυτή δεν είναι υπόθεση μηχανισμών, αλλά είναι υπόθεση των πολιτών. Υπόθεση φωτεινή, υπόθεση καθαρή.

Το ένα εκατομμύριο του 2004 δεν μας φτάνει. Θέλουμε δύο, δυόμισι, τρία εκατομμύρια. Θέλουμε να έρθουν όχι μόνο εκείνοι που μας ψήφισαν, αλλά και εκείνοι που έπρεπε να μας ψηφίσουν. Εκείνοι που θα μας ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές.

Άρα, το μεγάλο στοίχημα είναι στοίχημα συμμετοχής ανάμεσα σε ένα ΠΑΣΟΚ εσωστρεφές, σε ένα ΠΑΣΟΚ των μηχανισμών και σε ένα ΠΑΣΟΚ εξωστρεφές, σε ένα ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας, τι διαλέγουμε; Το εξωστρεφές μεγάλο ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας. Το ΠΑΣΟΚ του αύριο.

Το κρίσιμο όμως ζήτημα, το πολιτικό μυστικό της 11ης Νοεμβρίου είναι ότι θα κριθεί εκείνη την ημέρα σε πολύ μεγάλο βαθμό όχι μόνο η προεδρία του ΠΑΣΟΚ, αυτό είναι το λιγότερο. Αλλά το αν το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Τις επόμενες εκλογές πρέπει να τις κερδίσουμε στις 11 Νοεμβρίου.
Για μας η διαδικασία της 11ης Νοεμβρίου δεν είναι απλώς και μόνο διαδικασία επιλογής ενός νέου Προέδρου. Πρέπει να είναι η πραγματική πολιτική απάντηση στον κ. Καραμανλή και τη Ν.Δ. Πρέπει να σηκώσουμε το γάντι του εκλογικού νόμου και της απειλής των πρόωρων εκλογών.

Διότι ο κ. Καραμανλής στένεψε τον ορίζοντα της κυβέρνησής του από την πρώτη στιγμή. Έχει πλειοψηφία μόλις 2 βουλευτών, πλειοψηφία που κλυδωνίζεται, απείλησε προεκλογικά λέγοντας ή αυτοδυναμία ή ξανά εκλογές, το επαναλαμβάνει τώρα προσθέτοντας την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Παίζει με τους θεσμούς, προκαλεί, ρίχνει το γάντι, το σηκώνουμε, απαντάμε στην πρόκληση, νικάμε, ξαναρχίζουμε στις 11 Νοεμβρίου.

Αυτό είναι το πραγματικό δίλλημα. Ούτως ή άλλως σε 18 μήνες έχουμε ευρωεκλογές. Και δεν μπορούμε να πάμε με μια χαλαρή ψήφο. Δεν μπορούμε να πάμε ανυποψίαστοι σε εκλογές που θα ερμηνευτούν ούτως ή άλλως πολιτικά, ενώ μπορεί να έχουν προηγηθεί και εθνικές βουλευτικές εκλογές.

Το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα εξουσίας. Δεν έχει όμως την εξουσία ως αυτοσκοπό. Θέλουμε την εξουσία στο όνομα των πεποιθήσεών μας. Θέλουμε την εξουσία χάρη του λαϊκού συμφέροντος. Θέλουμε την εξουσία για να κάνουμε τη χώρα πιο δημοκρατική, πιο δίκαιη, πιο αναπτυγμένη, πιο ευαίσθητη, για να δώσουμε στον πολίτη αυτό που του στερεί ένα κράτος αυταρχικό, γραφειοκρατικό, αναποτελεσματικό, ένα κράτος που εγκαταλείπει τον πολίτη στους σεισμούς, στις πυρκαγιές, στην αρρώστια, στα γηρατειά. Ε, αυτό το κράτος δεν το θέλουμε. Γι’ αυτό το κράτος φταίμε και οι ίδιοι. Τώρα πρέπει να δώσουμε στον πολίτη αυτά που του στερούμε, αυτά που του ανήκουν. Ένα καλό κράτος. Ένα ριζικά μετασχηματισμένο κράτος.

Γιατί ο πολίτης ξέρει, ότι το μεγάλο στοίχημα της 10ετίας είναι το κράτος. Η κοινωνία από μόνη της είναι άδικη. Η οικονομία από μόνη της αναπαράγει και διευρύνει τον πλούτο και επεκτείνει τη φτώχια και ωθεί τα μεσαία στρώματα προς τα κάτω και όχι προς τα πάνω. Ποιος μπορεί να θεραπεύσει τις αδικίες και τα προβλήματα; Ένα κράτος δικαίου. Ένα κοινωνικό κράτος δικαίου. Αυτό θέλουμε, αυτό θα δώσουμε στο λαό.

Φίλες και φίλοι, όλα αυτά τα μεγάλα στοιχήματα έχουν τεθεί από τις 16 Σεπτέμβρη. Θα ήταν όμως πολύ προτιμότερο και για την παράταξη και για τη χώρα, αντί να συζητούμε για τα θέματα αυτά, να είμαστε κυβέρνηση, να παίρναμε εμείς την πρωτοβουλία των κινήσεων, να χειριζόμαστε εμείς τα μεγάλα θέματα, να δίνουμε εμείς απάντηση στους πολίτες και στην κοινωνία.

Υπάρχει κανείς που ανήκει στη δημοκρατική παράταξη, υπάρχει κανείς που πιστεύει και προσβλέπει το ΠΑΣΟΚ, που προτιμά να είμαστε στην αντιπολίτευση και να υφιστάμεθα τις πιέσεις και τις πρωτοβουλίες της δεξιάς; Ή προτιμούν όλοι να είμαστε εμείς η κυβέρνηση και να παίρνουμε εμείς τις πρωτοβουλίες, να διαμορφώνουμε εμείς την ατζέντα; Επιτέλους ας απαντήσουμε εάν έχουμε ευθύνη απέναντι στον τόπο, απέναντι στο λαό, απέναντι στην παράταξη, πρέπει να εκτελέσουμε την εντολή που μας έδωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, που μας άφησε μια παρακαταθήκη, ένα μεγάλο, πλειοψηφικό, λαϊκό ΠΑΣΟΚ. Αυτό πρέπει να αποκαταστήσουμε, αυτό πρέπει να ανασυγκροτήσουμε. Ας το κάνουμε.

Φίλες και φίλοι, μετά τις εκλογές μπροστά σε μια παράταξη ταπεινωμένη από το αποτέλεσμα, αμήχανη, πήρα την πρωτοβουλία να θέσω τον εαυτό μου στην διάθεση των μελών και των φίλων του ΠΑΣΟΚ. Το έκανα αυτό, γιατί ένοιωσα ότι είναι προσωπική, πολιτική κυρίως ηθική υποχρέωσή μου.
Πίστεψα και πιστεύω ότι μπορώ να τα βγάλω πέρα. Ότι μπορώ να συμβάλω στην διαμόρφωση του ΠΑΣΟΚ του μέλλοντος, του ΠΑΣΟΚ του αύριο. Πιστεύω σε έναν πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ που εκφράζει με καθαρότητα, δυναμισμό και αξιοπιστία, όλη την παράταξη, όλη την κεντροαριστερά, όλο το ΠΑΣΟΚ και μέσα και έξω από τη Βουλή.

Πιστεύω στο ρόλο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ που εγγυάται την ενότητα, που εγγυάται τη συλλογικότητα, που εγγυάται την δημοκρατία μέσα στο κόμμα. Όχι στα λόγια, στην πράξη για όλα τα θέματα, μικρά, αλλά και μεγάλα εθνικά. Θέλουμε μια δημοτική οργάνωση. Θέλουμε ένα μέλος και ένα φίλο, με άποψη, με θέσεις, με δικαίωμα να αποφασίζει για όλα τα θέματα. Θέλουμε το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ που εκφράζεται μέσα στις οργανώσεις να έχει λόγο, να έχει απόφαση, να έχει δύναμη.

Έθεσα τον εαυτό μου στην διάθεση της παράταξης, γιατί πιστεύω ότι έτσι πρέπει να κάνουμε όλοι. Και η παράταξη αξιοκρατικά, δημοκρατικά, διορατικά να επιλέγει και να αναθέτει ρόλους και ευθύνες στον καθένα, ανάλογα με τις δυνατότητές του, ανάλογα με τις ικανότητές του. Μόνος μου όμως δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Δεν βάζω κανένα προσωπικό στοίχημα. Δεν υπάρχει κανένα θέμα προσωπικής φιλοδοξίας ή προσωπικής σταδιοδρομίας. Δεν ζητώ μια πιο σημαντική θέση μέσα στο Κίνημα, ή μέσα στο κράτος. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου, μα καθόλου αυτό.

Δεν πιστεύω στους επαγγελματίες πολιτικούς. Δεν πιστεύω στις μόνιμες παρουσίες που κουράζουν επί 10ετίες την κοινή γνώμη, το λαό και τον τόπο. Επιβάλλουν την παρουσία τους και δεν δείχνουν κανένα σεβασμό απέναντι στο λαό που θέλει ανανέωση, δημοκρατία, νέο αίμα, αξιοκρατία.

Θέλω να σας κοιτάω στα μάτια και την επομένη, όχι της νίκης του ΠΑΣΟΚ, αλλά στο τέλος της κυβερνητικής θητείας, αυτής που θα πετύχουμε, κανείς σας να μην μπορεί να μου πει ότι υποσχέθηκα κάτι που δεν τήρησα, ότι δεν κατέβαλα όλες τις προσπάθειες, ότι δεν διέθεσα όλες μου τις δυνάμεις. Υπό αυτή την προϋπόθεση βρίσκομαι στην πολιτική, υπό αυτή την προϋπόθεση ζητώ την ψήφο σας, την εμπιστοσύνη σας, την εντολή σας.

Δεν θέλω να δώσουμε σε κανέναν αντίπαλό μας, σε κανένα σχολιαστή, σε κανέναν πολίτη, το ηθικό δικαίωμα να μας κοιτάει και να κουνάει το κεφάλι του επικριτικά. Δεν το αντέχουμε, δεν το μπορούμε, δεν το αξίζει αυτό ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε η ελληνική κοινωνία. Θα αλλάξουμε το ηθικό πλαίσιο της πολιτικής στην Ελλάδα. Ειλικρίνεια, σαφήνεια, καθαρότητα, δυναμισμό, νέες πολιτικές θέσεις.

Τέρμα στον ξύλινο λόγο. Τέρμα στις εύκολες ηθικολογίες. Τέρμα στα στερεότυπα. Σας έδωσα το παράδειγμα με το ασφαλιστικό. Σας έδωσα το παράδειγμα με το ριζικό μετασχηματισμό του κράτους. Σας έδωσα το παράδειγμα με το νέο ΠΑΣΟΚ. Την οργάνωσή του και τη φυσιογνωμία του.

Πολλοί λένε ότι τις τελευταίες εβδομάδες, υπάρχει μια περίεργη μετατόπιση της συζήτησης. Αντί να μιλάμε για το μεγάλο πολιτικό θέμα της ήττας και το ακόμη μεγαλύτερο πολιτικό θέμα του τόπου, ποιος τον κυβερνά και ποιος πρέπει να τον κυβερνήσει, συζητούμε για πρόσωπα, για συμπεριφορές, για εσωτερικούς συσχετισμούς, για το τι κάνει το ένα ή το άλλο στέλεχος στο ΠΑΣΟΚ. Είναι αυτό το θέμα μας; Ή το θέμα μας είναι γιατί χάσαμε και πως θα κερδίσουμε; Το θέμα μας είναι πράγματι το καθαρό, το ιδεολογικά αποσαφηνισμένο ΠΑΣΟΚ, αλλά αυτά δεν τα ανακαλύπτουμε ξαφνικά μετά την ήττα. Αυτά είναι η διαρκής συζήτηση, η διαρκής φροντίδα. Αυτά όλα αποδεικνύονται στην πράξη, μέσα από τις προγραμματικές θέσεις, μέσα από τον αντιπολιτευτικό λόγο, μέσα από την κυβερνητική αξιοπιστία, μέσα από την κοινωνική μας αναφορά.

Γιατί εμείς χρειαζόμαστε ένα νέο πλαίσιο σχέσεων του ΠΑΣΟΚ με την κοινωνία, μια νέα κοινωνική σχέση, μια νέα κοινωνική αναφορά. Λένε ορισμένοι ότι άλλα πολλές φορές υπαγορεύει η λογική και άλλα υπαγορεύει το συναίσθημα. Εγώ απευθύνομαι όχι μόνο στη λογική, απευθύνομαι στην ψυχή του ΠΑΣΟΚ, στο συναίσθημα της παράταξης, στα ηθικά αντανακλαστικά όλων των Ελληνίδων και όλων των Ελλήνων.

Ξέρω πολύ καλά ότι είναι άλλο πράγμα να αξιολογείς στελέχη και άλλο πράγμα να αγαπάς …. Aυτό το κατάφερε καλύτερα από κάθε άλλον ο Ανδρέας Παπανδρέου. Διαμόρφωσε μια ανεπανάληπτη σχέση με όλες τις γενιές της ελληνικής κοινωνίας. Ακόμη και με τα παιδιά που δεν τον γνώριζαν ποτέ προσωπικά.

Αυτό σας ζητώ. Σας ζητώ να κοιταζόμαστε στα μάτια και να μοιραστούμε όχι απλώς τον ίδιο πολιτικό στόχο, όχι απλώς το ίδιο πολιτικό όνειρο, αλλά να μοιραστούμε την ίδια αγάπη για την παράταξη, για τον τόπο, για την πατρίδα, για την Ελλάδα του μέλλοντος, για την Ελλάδα που αρχίζει χθες.
Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, η υπόθεση της παράταξης, η υπόθεση του τόπου, σε πολύ μεγάλο βαθμό κρίνεται στις 11 του Νοέμβρη. Πάνω σας, πάνω στο μεγάλο κοινωνικό ΠΑΣΟΚ, πέφτει η ευθύνη μιας επιλογής με τεράστιες επιπτώσεις, με μεγάλο ιστορικό βάρος. Πάρτε αυτή την υπόθεση στα χέρια σας. Βάλτε αυτή την υπόθεση μέσα στην ψυχή σας.

Δώστε τη λύση που πρέπει. Δώστε πνοή. Δώστε προοπτική. Δώστε όραμα. Δώστε τη νίκη στο ΠΑΣΟΚ στις 11 του Νοέμβρη. Εμπρός. Πάρτε την υπόθεση στα χέρια σας. Εμπρός για το ενιαίο, ενωμένο, ανανεωμένο, δυναμικό, πλειοψηφικό και νικηφόρο ΠΑΣΟΚ. Εμπρός για το ΠΑΣΟΚ του αύριο. Για το ΠΑΣΟΚ που τιμά τον Ανδρέα Παπανδρέου. Για το ΠΑΣΟΚ που εκφράζει τον Έλληνα πολίτη. Για το ΠΑΣΟΚ που μπορεί να δώσει όραμα, στόχο, προοπτική στην Ελλάδα.
Γεια σας και με τη νίκη.

Tags: Πολιτικές Ομιλίες, 2007